Μανώλης Μπικάκης (στον άνθρωπο που η Κύπρος και η Λευκωσία χρωστούν ένα μεγάλο κομμάτι της Λευτεριάς τους)

 


Ποτέ η Ιστορία δεν θα γράψει

για ήρωες αγνούς αληθινούς
αυτούς με θράσος πετάει σε μία άκρη
της εξουσίας και του Αφέντη πάντα εχθροί...
Πρέπει να έχει κουζουλάδα η ματιά σου
στον θάνατο με γέλιο να απαντάς
με ένα ΠΑΟ τους έφραξες τον δρόμο
μένω στην θέση μου και δεν υποχωρώ..
Στης αξιοπρέπειας τον δρόμο θα βαδίσεις
πάντα οι ήρωες με ήθος και σεμνοί
λέξεις ζεσταίνουν κάποιοι χρόνια στην ψυχή τους
τιμή τους λένε που πολέμησες μαζί!!!
Στο πηλοφόρι μεροκάματα θα κάνεις
δεν ήθελες ποτέ να τους κλαφτείς
στις πουλημένες τις γιορτές ποτέ δεν πήγες
γιατί ποτέ δεν ήσουνα κιοτής!!!
Θα σε θυμούνται μοναχά γονείς και κάποιοι φίλοι
κάτι περήφανοι- σειρά- πολεμιστές
ήταν το ΠΑΟ που εσίγησε το δείλι
ήταν που είπες στην Ελλάδα -μη με κλαις...
Αυτά θυμήθηκε με τύψεις η Ιστορία
πήρε ρακές με τον Μπικάκη να τα πιει
ήπιαν πολύ χαράματα τους πήρε
και του ψιθύρισε για πάντα πως θα ΖΕΙ!!!
Υ.Γ
Αν η τύχη σου το φέρει
να μιλούν για ''Κουζουλούς''
Μανωλιός Μπικάκης πες τους
και υποκλίσου εσύ μ' Ακούς....
Ο Μανώλης Μπικάκης καταγόταν από το χωριό Ασή Γωνιά στα σύνορα Ρεθύμνου και Χανίων
και ήταν Καταδρομέας της Α Μοίρας της ΕΛΔΥΚ και των Κυπρίων Καταδρομέων.
Ο Μανώλης Μπικάκης ο ήρωας με το ΠΑΟ δεν έλαβε ποτέ ποτέ του κάποια ηθική αμοιβή ή έπαινο... η πρόταση του διοικητή του να του απονεμηθεί
το ''Χρυσούν Αριστείων Ανδρείας'' έμεινε για πάντα στα συρτάρια των ηγετών μάλλον από ένοχη σιωπή...
Όταν απολύθηκε εργάστηκε σαν οικοδόμος, έκανε οικογένεια και παιδιά και άφησε την τελευταία του πνοή σε τροχαίο ατύχημα στην Εθνική οδό Αθηνών – Πατρών το 1994.Δεν τιμήθηκε ποτέ του παρά μόνο από τον σύλλογο καταδρομέων Ημαθίας και σε ολόκληρη Κρήτη δεν υπήρξε ποτέ ένας δρόμος να χωρέσει το όνομά του
Το ποίημα αυτό γράφτηκε χτες βλέποντας την επιστροφή των οστών ηρώων που επέστρεψαν στην Ελλάδα μετά από 47 χρόνια
RE.pe Pepliwths κατά κόσμον Ρεΐζης Περικλής
Πέπλος 25-11-2021

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια