Ο Τσίπρας, η αλήθεια και ο Φραπές

 Στα πρακτικά δεν κρύβεται κάποιο κρατικό μυστικό αλλά η αλήθεια που δέκα χρόνια κακοποιούν

Θανάσης Καρτερός στην avgi.gr 

6 Ιουλίου 2025. Δέκα χρόνια από τη δραματική Δευτέρα 6 Ιουλίου 2015, επομένη του δημοψηφίσματος. Όταν η σύνοδος των πολιτικών αρχηγών, που ζήτησε ο Τσίπρας και συγκάλεσε ο Παυλόπουλος, κλήθηκε να συζητήσει μετά το συγκλονιστικό αποτέλεσμα της κάλπης το αύριο της δύσκολης διαπραγμάτευσης. Ποια θέση παίρνει κάθε κόμμα μπροστά στο δράμα της κοινωνίας. Και πόσο έχουν διάθεση να πειθαρχήσουν στη λαϊκή εντολή και να συμβάλλουν στην προσπάθεια για τη σωτηρία της πατρίδας.

Εκατομμύρια λέξεις από τότε για το «Όχι» που έγινε «Ναι». Αλλά όταν ο Τσίπρας ζήτησε από τον Τασούλα να δώσει στη δημοσιότητα τα πρακτικά, για να μάθουμε την αλήθεια και να μην μένουμε στη μετάφρασή της από τους γνωστούς διερμηνείς, επιστρατεύτηκε το... απόρρητο. Δεν τα δίνω, αποφάνθηκε ο Πρόεδρος. Της κείνου ρήμασι πειθόμενος προφανώς. Για να καταλάβουν όσοι ακόμα αμφιβάλλουν ότι γι’ αυτούς εθνικό είναι μεν το αληθές, αλλά αληθές μόνο ό,τι υπαγορεύουν ο Μητσοτάκης και οι ομάδες αλήθειας του.

Και για να μην παίζουμε τους κομπάρσους με κάποιον από τους Πρωταγωνιστές που θυμήθηκε τώρα ότι δεν υπήρχαν πρακτικά. Η σύνοδος και πρακτικογράφους είχε και τηρήθηκαν τα πρακτικά κανονικά. 110 σελίδες που εμπεριέχουν όλη την απομαγνητοφώνηση της συνεδρίασης και βρίσκονται στα αρχεία της Προεδρίας της Δημοκρατίας. Και ο χαλαρής μνήμης Σταύρος δεν ζήτησε να φύγουν οι πρακτικογράφοι. Ζήτησε να μην δημοσιοποιηθούν τα πρακτικά «μέχρι να λήξει ο συναγερμός» και να βγει η χώρα από την κρίση.

Αυτά και εντέλει σοφόν το σαφές. Στα πρακτικά δεν κρύβεται κάποιο κρατικό μυστικό αλλά η αλήθεια που δέκα χρόνια κακοποιούν: ότι το δημοψήφισμα δεν ήταν για το ευρώ αλλά για να μπει τέρμα σε μια διαπραγμάτευση στην οποία οι δανειστές υπαγόρευαν και η Ελλάδα έσκυβε το κεφάλι. Για μια καλύτερη, με δεδομένο το δράμα που παρέλαβε η κυβέρνηση Τσίπρα, συμφωνία. Στόχο στον οποίο δημόσια είχε δεσμευτεί ο τότε πρωθυπουργός σε δύο συνεχόμενα διαγγέλματα προς τον ελληνικό λαό πριν από το δημοψήφισμα.

Και πώς έρχονται καμιά φορά τα πράγματα! Σήμερα, 7 Ιουλίου 2025, κλείνουν έξι χρόνια από την αποφράδα μέρα της εκλογικής επικράτησης του επιτελείου των κοριών και του επιτελάρχη της διαφθοράς. Παρέλαβαν μια χώρα ελεύθερη από Μνημόνια, με ρυθμισμένο χρέος, γεμάτα δημόσια ταμεία, οικονομία σε ανάπτυξη. Μια κοινωνία που είχε αρχίσει να ελπίζει και πάλι. Και κατέληξε η αριστεία τους σε αρρώστια, το επιτελικό τους κράτος σε αρπακτικό παρακράτος, η Ελλάδα του 2.0 Ελλάδα του Χασάπη και του Φραπέ. Και διηγώντας τα να κλαις...

Θα φύγουν κάποια στιγμή. Αλλά αν παραδοθούμε στην απογοήτευση και στην αποχή, αν δεν σηκωθούμε τώρα από τον καναπέ, αν δεν βγουν στις πλατείες ανώνυμοι κι επώνυμοι, αλίμονο στο αύριο της κοινωνίας και της πατρίδας. Γιατί ούτε η απληστία και η διαφθορά τους, ούτε η λαγνεία της εξουσίας τους, ούτε η έφεσή τους στη δολοφονία της αλήθειας έχουν τελειώσει. Απόδειξη, η άρνησή τους να δώσουν στη δημοσιότητα ακόμα και τα πρακτικά μιας δραματικής συνόδου πριν από δέκα χρόνια. Στώμεν καλώς, συνεπώς...