Η οργάνωση και η δράση των υγειονομικών υπηρεσιών του Ελληνικού Στρατού στο Έπος του 1940 - η ηρωική συνδρομή του ελληνικού λαού.

 γράφει ο Γιάννης Δασκαρόλης 

Περίληψη

Το παρόν άρθρο εξετάζει την προπολεμική οργάνωση και τη πολεμική δράση των υγειονομικών υπηρεσιών του Ελληνικού Στρατού (Ε.Σ.) κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940-41, εστιάζοντας τόσο στις προσπάθειες αναδιοργάνωσης της περιόδου 1936-1940 όσο και στη λειτουργία τους στο μέτωπο της Ηπείρου. Μέσα από αρχειακές πηγές του ΓΕΣ/ΔΙΣ, απομνημονεύματα, τον τύπο της εποχής και σύγχρονες μελέτες, αναδεικνύεται η σταδιακή μετάβαση των υγειονομικού οργανισμού του Ε.Σ. από έναν υποχρηματοδοτούμενο και ανεπαρκή υγειονομικό μηχανισμό σε έναν αξιόμαχο οργανισμό πρώτης γραμμής, ικανό να ανταποκριθεί επαρκώς στις πρωτόγνωρες ανάγκες ενός ορεινού πολέμου. Αναλύονται οι δυσκολίες στη διακομιδή τραυματιών, οι ελλείψεις σε υγειονομικό υλικό, οι συνθήκες των ορεινών χειρουργείων και η συμβολή της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, του Ερυθρού Σταυρού και χιλιάδων εθελοντών, ανδρών και γυναικών. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στο φαινόμενο των κρυοπαγημάτων και στην καταπολέμησή του χάρη στη μαζική κινητοποίηση του άμαχου πληθυσμού. Η μελέτη συμβάλλει στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο ο ελληνικός στρατός κατόρθωσε, μέσα σε αντίξοες συνθήκες, να οργανώσει ένα αποτελεσματικό δίκτυο περίθαλψης που αποτέλεσε κρίσιμο παράγοντα για το ηθικό και την αντοχή των δυνάμεων στο μέτωπο.

Εισαγωγή - Οι προσπάθειες αναδιοργάνωσης των υγειονομικών υπηρεσιών του στρατού κατά την προπολεμική περίοδο (1936-1940).

Η Ελλάδα την περίοδο 1926-1932 είχε ελαχιστοποιήσει τις στρατιωτικές δαπάνες λόγω της δημοσιονομικής αδυναμίας από τα χρέη της πολεμικής δεκαετούς περιόδου που προηγήθηκε αλλά και των πόρων που δαπανήθηκαν για την αποκατάσταση των προσφύγων. Οι ευρύτερες εξελίξεις σε διεθνές (ίδρυση Κοινωνίας των Εθνών) και περιφερειακό επίπεδο (ελληνοτουρκική φιλία) καθησύχαζαν τη βενιζελική πολιτική ηγεσία της περιόδου ότι δεν θα ακολουθούσαν νέες πολεμικές συγκρούσεις για την Ελλάδα στο εγγύς μέλλον. Η άνοδος του Χίτλερ στη Γερμανία το 1933, ο επανεξοπλισμός της, η εισβολή της Ιταλίας του Μουσολίνι στην Αβησσυνία το 1935, και το δυσοίωνο διεθνές περιβάλλον, κατέστησαν τον επανεξοπλισμό της χώρας επείγουσα προτεραιότητα.

Διαβάστε τη συνέχεια www.istorikathemata.com