ΗΠΑ – Τουρκία «μοιράζουν» τα πετρέλαια της Λιβύης

 

Με απούσα την Ελλάδα, αλλά με παρούσες τις ΗΠΑ, την Τουρκία, την Ιταλία, τη Γαλλία, την Ισπανία, τη Βρετανία, την Αίγυπτο, και άλλες χώρες, ξεκίνησε το Σάββατο και λήγει σήμερα μια εξαιρετικά σημαντική διοργάνωση στην Τρίπολη της Λιβύης.

Πρόκειται για τη «Σύνοδο Κορυφής για την Ενέργεια και την Οικονομία της Λιβύης 2026» (LEES – Libya Energy & Economic Summit, Tripoli, 24-26 January 2026), η οποία ουσιαστικά σηματοδοτεί – εάν δεν «σφραγίζει» – την «εισβολή» μεγάλων αμερικανικών και άλλων Δυτικών ενεργειακών κολοσσών, καθώς και της Τουρκίας και της Αιγύπτου, στην ιδιαίτερα πλούσια σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο, Λιβύη. Λίγο βορειότερα, στα ελληνικά θαλάσσια «οικόπεδα», ήδη οι αμερικανικές εταιρείες έχουν μπει, ενώ για ενεργειακά ντηλ συζητούν και με την Αγκυρα.

Κεντρικό πρόσωπο της Συνόδου δεν ήταν άλλος από τον «σύμβουλο» του Αμερικανού προέδρου, ζάμπλουτο αμερικανο-λιβανέζο μπίζνεσμαν, Μασάντ Μπούλος. «Είμαι εδώ σήμερα επειδή ο Ντόναλντ Τραμπ βλέπει την υψηλή αξία της λιβυο-αμερικανικής συνεργασίας», είπε κατά την ομιλία του. Τη Σύνοδο εγκαινίασαν ο «πρωθυπουργός» της Λιβύης, γνωστός για τη φιλοτουρκική στάση του, Άμπντελ Χαμίντ Ντμπεϊμπά, παρουσία των υπουργών Ενέργειας της Αιγύπτου και της Τουρκίας, μαζί με αρκετούς εκπροσώπους ξένων ενεργειακών κολοσσών.

Η Ελλάδα απούσα

Η παρουσία της Ελλάδας, εάν κρίνει κανείς από το πρόγραμμα της διοργάνωσης, ήταν ανύπαρκτη, ακόμα και σε επίπεδο επιχειρηματιών. Αντίθετα, ως όλα δείχνουν τα ενεργειακά … ιμάτια της Λιβύης, μετά από πολυετή εμφύλιο πόλεμο και διχοτόμηση σε Ανατολική και Δυτική περιοχές, θα μοιραστούν οι αμερικανικές, ιταλικές, γαλλικές, ισπανικές, βρετανικές, τουρκικές και αιγυπτιακές εταιρείες.

Το Neostrategy.gr, εγκαίρως έχει επισημάνει ότι, με ραγδαίους ρυθμούς, τουλάχιστον από πέρυσι το καλοκαίρι, δρομολογούνται συνεννοήσεις μεταξύ ΗΠΑ, χωρών της ΕΕ που θέλουν να εκμεταλλευτούν τη Λιβύη, την Τουρκία και την Αίγυπτο, προκειμένου να βάλουν χέρι στον ενεργειακό πλούτο της χώρας της Βόρειας Αφρικής, καθώς και να πάρουν όλα τα έργα της αποκατάστασης των κατεστραμμένων πολιτικών υποδομών της.

ΗΠΑ – Λιβύη και ελληνο-τουρκικά

Η παρουσία του Μπούλος στη Σύνοδο, διόλου τυχαία ήταν. Το πρόσωπο αυτό, εξάλλου, φέρεται να κινεί για λογαριασμό του Λευκού Οίκου τα νήματα, προκειμένου να αποσπάσουν οι αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες το μερίδιο του λέοντος στη Λιβύη.

Ως γνωστόν, στις ίδιες αμερικανικές εταιρείες, ορισμένες εκ των οποίων εμφανίζονται και στη Λιβύη, έχει δώσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη την έρευνα και εκμετάλλευση ελληνικών κοιτασμάτων, διαφημίζοντας την εμπλοκή τους ως «εγγύηση» υπέρ των ελληνικών εθνικών και οικονομικών συμφερόντων και ως «ασπίδα» έναντι της Τουρκίας.

Βέβαια, η κοινή κάθοδος ΗΠΑ – Τουρκίας και άλλων «συμμάχων» στη Λιβύη, αποδεικνύει ότι οι κυβερνητικοί ισχυρισμοί είναι προπαγανδιστικοί πομφόλυγες. Τόσο οι Αμερικανοί όσο και οι λοιποί Ευρωπαίοι «σύμμαχοι» ενδιαφέρονται αποκλειστικά και μόνο για τα συμφέροντα των ενεργειακών κολοσσών τους και αδιαφορούν για τα ελληνικά ή άλλα εθνικά συμφέροντα, προτιμώντας να κλείνουν ντηλ με όσους έχουν πλασαριστεί καλύτερα στη γεωπολιτική – οικονομική σκακιέρα. Οπως, για παράδειγμα, με την Αγκυρα.

Στο φόντο αυτής της «αρπαγής» του πλούτου της χώρας της Βόρειας Αφρικής, αλλά και συνολικότερα της Μεσογείου (και της Ανατολικής), πρέπει να ερμηνευθεί και η πρωτοβουλία που αποδίδεται στον Μ. Μπούλος να τα «βρει» η Ελλάδα με την Τουρκία. Οπως είναι γνωστό, άλλωστε, σε αυτή τη βάση φέρεται να έχει υποβάλλει ο ίδιος, κατόπιν οδηγιών της Ουάσιγκτον, την «πρόταση» για τετραμερές Φόρουμ με τη συμμετοχή των Ελλάδας, Τουρκίας, Αιγύπτου και Λιβύης.

Είναι προφανές ότι όλη η αμερικανική προσοχή, στην παρούσα, εστιάζεται στη Λιβύη και τις θαλάσσιες περιοχές νοτίως της Κρήτης, και γι’ αυτό πρέπει να υπάρξουν «διευθετήσεις» ανάμεσα στην Αθήνα και στην Αγκυρα, και να «καμφθούν» οι αντιδράσεις που προκαλεί η απαράδεκτη και πέραν πάσης νομικής και γεωγραφικής λογικής οριοθέτηση της ΑΟΖ Τουρκίας – Λιβύης. Κατόπιν, ή στο μεταξύ, δεν αποκλείεται παρόμοιες «διευθετήσεις να επεκταθούν σε όλο το φάσμα των ελληνο-τουρκικών.

Με αυτό το «σκεπτικό», εξάλλου, οι Αμερικανοί πρότειναν τετραμερή, «απορρίπτοντας» την Κύπρο από το σχήμα. Είναι εμφανείς οι μελλοντικοί σχεδιασμοί τους. Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις, η κυβέρνηση Μητσοτάκη πιάστηκε στον ύπνο, και έσπευσε ασθμαίνοντας να ανακοινώσει … «αντι-πρόταση» (!) για «πενταμερές σχήμα», με τη συμμετοχή και της Κύπρου.

«Μοιράζουν» τη Λιβύη

Κατά τη Σύνοδο που διοργάνωσε η «κυβέρνηση» της Τρίπολης, στη δυτική Λιβύη, η οποία πάντως είναι η διεθνώς αναγνωρισμένη, υπογράφηκε μνημόνιο συμφωνίας με την αμερικανική εταιρεία, Chevron, για τη μελέτη επενδυτικών ευκαιριών στην εξερεύνηση και την ανάπτυξη κοιτασμάτων. Ο Λίβυος «πρωθυπουργός» ανέφερε ότι οι υπογραφές … έπεσαν υπό το βλέμμα του συμβούλου του προέδρου των ΗΠΑ, Μ. Μπούλος, γεγονός που αντικατοπτρίζει το ενδιαφέρον για την οικονομική εταιρική σχέση με τη Λιβύη.

Εκτός του Μ. Μπούλος, στη διοργάνωση πήραν μέρος πολιτικοί και επιχειρηματικοί παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων του Τούρκου υπουργού Ενέργειας, Αλπαρσλάν Μπαϋρακτάρ, του Αιγύπτιου υπουργού Πετρελαίου, Karim Badawi, του γενικού γραμματέα του Φόρουμ Χωρών Εξαγωγής Φυσικού Αερίου, Μωχαμεντ Χάμελ, κ.α.

Επίσης, μεταξύ άλλων, συμμετείχαν 19 εταιρείες από τη Γαλλία, 17 από τις ΗΠΑ, 16 από τη Βρετανία, 6 από την Ιταλία και 4 από την Τουρκία. Να σημειωθεί πως εταιρείες, όπως TotalEnergies (Γαλλία), ConocoPhillips (ΗΠΑ), Chevron (ΗΠΑ), Eni (Ιταλία), Repsol (Ισπανία), Shell (Ολλανδία – Βρετανία) και BP (Βρετανία), είτε έχουν επανέλθει είτε ετοιμάζονται να επενδύσουν στη Λιβύη.

Επιπλέον, υπογράφτηκε μνημόνιο συνεργασίας με την Αίγυπτο στους τομείς έρευνας, παραγωγής, ενώ, ως γνωστόν, τα τελευταία χρόνια η Τρίπολη έχει υπογράψει σειρά μεγάλων συμφωνιών με την Τουρκία.

Εκτός αυτών, κατά τη Σύνοδο υπογράφτηκαν στρατηγικές συμφωνίες και μνημόνια συνεργασίας στον ενεργειακό τομέα με σειρά εταιρειών, όπως τις Total Energies, ConocoPhillips και Chevron. Πιο σημαντική θεωρείται η 25ετής μακροπρόθεσμη συμφωνία ανάπτυξης της Waha Oil Company, σε συνεργασία με την Total Energies της Γαλλίας και την ConocoPhillips των Ηνωμένων Πολιτειών. Η συμφωνία περιλαμβάνει επενδύσεις που υπερβαίνουν τα 20 δις. δολάρια, με εξωτερική χρηματοδότηση χωρίς να επιβαρύνει τον προϋπολογισμό. Στόχος είναι η αύξηση της παραγωγής της Waha στα 850.000 βαρέλια την ημέρα, με αναμενόμενα καθαρά έσοδα για το κράτος να υπερβαίνουν τα 376 δις. δολάρια.

Αύξηση παραγωγής

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του αραβικού Τύπου, η Σύνοδος αποσκοπεί να προσελκύσει η Λιβύη κεφάλαια για έργα υποδομής και ανάπτυξης, να αναπτυχθεί η τεχνολογική συνεργασία και βέβαια να επιστρέψουν οι ξένοι ενεργειακοί κολοσσοί, οι οποίοι έφυγαν από τη χώρα μετά την ανατροπή του Μουαμάρ Καντάφι, το 2011. Αποτελεί, δε, ορόσημο για την επιστροφή της – ιδιαίτερα πλούσιας σε κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου – χώρας στη διεθνή αγορά Ενέργειας.

Ενας εκ των βασικών στόχων που τίθεται τώρα, είναι η αύξηση της παραγωγής των ενεργειακών πόρων. Οπως έδειξε και η επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, αυτή τη στιγμή οι ΗΠΑ επιθυμούν σφόδρα την αύξηση της παγκόσμιας παραγωγής, υπό την προϋπόθεση ότι θα είναι οι ίδιες και οι εταιρείες τους που θα ελέγχουν την ροή διεθνώς, και βέβαια θα θησαυρίζουν. Η πειρατική αρπαγή του ενεργειακού πλούτου από τις ΗΠΑ, όπως έδειξε η περίπτωση της Βενεζουέλα, αναμφισβήτητα θα χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο εκβιασμού σε άλλες δυνάμεις, κυρίως προς την Κίνα.

Σύμφωνα με πρόσφατες αναλύσεις, σε πρώτη φάση η Λιβύη έχει ως στόχο να αυξήσει την παραγωγή πετρελαίου από περίπου 1,4 εκατ. βαρέλια την ημέρα σε 1,6 εκατ. έως το τέλος του 2026, με μακροπρόθεσμο ορίζοντα έως 2 εκατ. βαρέλια την ημέρα. Οπως ανέφερε ο «πρωθυπουργός» της, το 2025, η χώρα κατέγραψε τον υψηλότερο ημερήσιο ρυθμό παραγωγής εδώ και 12 χρόνια, στα 1.374.000 βαρέλια την ημέρα. Παράλληλα, άρχισε η εκμετάλλευση αρκετών νέων κοιτασμάτων, ενώ ανακοινώθηκε και ο πρώτος – εδώ και πάνω από 17 χρόνια – γύρος δημόσιων προσφορών για έρευνες σε χερσαία και θαλάσσια «οικόπεδα».

Τέλος, κατά τις δηλώσεις της λιβυκής πλευράς, προωθείται και η ενεργειακή μετάβαση της χώρας με έμφαση σε έργα Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), συμπεριλαμβανομένου του έργου, Sadada Solar, και της ευρύτερης στρατηγικής για 4 GW εγκατεστημένης ισχύος από ΑΠΕ. Υποτίθεται ότι ελληνικές εταιρείες ενδιαφέρονται σφόδρα για τέτοιου είδους έργα στη Λιβύη.

neostrategy.gr