Τη στιγμή το εγχώριο πολιτικό σκηνικό πήρε φωτιά και στη διεθνή γεωπολιτική σκακιέρα θυσιάζονται μαζικά τα πιόνια- στρατιωτάκια των ισχυρών δυνάμεων, στην Ελλάδα απτόητη συνεχίζει την καταστροφική επέλασή της η ενεργειακή βιομηχανία. Χωρίς σχέδιο, χωρίς όρους, χωρίς έλεγχο επιπτώσεων, οι ενεργειακές επενδύσεις αλλώνουν το ένα μετά το άλλο τα απάτητα βουνά της χώρας. Βάζουν πόδι σε περιοχές Natura, υποθετικά προστατευόμενες λόγω της σπάνιας βιοποικιλότητας της. Κανείς από την κυβέρνηση δεν ασχολείται, η ενεργειακή βιομηχανία έχει μπεί στον αυτόματο της καταπάτησης όλων των παρθένων βουνών. Τα κέρδη για την κοινωνία είναι μηδαμινά. Το ρεύμα παρά την “πράσινη ενεργειακή” υπερκάλυψη και τις αρνητικές τιμές συνεχίζει την ανηφόρα για νοπικοκυριά και επιχειρήσεις. Το μόνο που απομένει για την κοινωνία είναι η “καμένη γη” γύρω από τις ανεμογεννήτριες τους.
Στα δεκάδες έργα που εγκρίνονται αυτή την περίοδο, ξεχωρίζει η περίπτωση του Έβρου με δύο απροκάλυπτες επενδύσεις. Μία στη Ροδόπη και μία στην Ξάνθη.
Αιολικά στα σύνορα και σε Natura
H κλιματική αλλαγή, ειδικά στη χώρα μας, απλώς λειτούργησε το άλλοθι για την πλήρη καταστροφή του περιβάλλοντος. Η περίφημη “πράσινη μετάβαση” με τις μεγάλες επενδύσεις σε ΑΠΕ χωρίς κανένα δημόσιο σχεδιασμό και αυστηρά περιβαλλοντικά κριτήρια κινδυνεύει να εξαφανίσει από τον γεωφυσικό χάρτη μας, το πράσινο πλούτο της χώρας.
Όπως και στην Εύβοια που πλέον λειτουργεί ως έναν γιγάντιος σταθμός παραγωγής ενέργειας, έτσι προωθείται και στον Έβρο η σχεδόν πλήρης κάλυψη του με ανεμογεννήτριες. Πολύ μετά θα πρέπει να έρθουν προς εγκατάσταση, οι σταθμοί μεταφοράς, οι μπαταρίες, κ,λ.π. Όλα αυτά σε βάρος των πλοπυσιων οικοσυστημάτων στα σύνορα της χώρας.
Οι επιπτώσεις από το μεγάλο Αιολικό έργο στον Έβρο είναι σοβαρότατες αλλά μέχρι στιγμής δεν ιδρώνει το αυτί κάποιων υπευθύνων. Ούτε καν ότι τίθεται μείζον ζήτημα εθνικής ασφάλειας! Όπως επισημαίνουν οι Συλλογικοί φορείς που ετοιμάζονται για προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας:
Ο νέος αιολικός σταθμό στις θέσεις «Κάτω Λίμνες – Μακρύλοφος – Βοσκότοπος – Κούνια», προβλέπει συνολική εγκατεστημένη ισχύ 147,6 MW. Ο σταθμός περιλαμβάνει 26 ανεμογεννήτριες Vestas συνολικού ύψους 230 μέτρων. Φορέας είναι η γερμανική εταιρεία WPD Αιολική Ενέργεια.
Το έργο χωροθετείται αποκλειστικά σε καλλιεργούμενες εκτάσεις, σε μια ευαίσθητη περιοχή, κοντά στην κορυφή Καρά Ολάν, εξ ολοκλήρου σε κορυφές και δασικές εκτάσεις και σε απόσταση λίγων εκατοντάδων μέτρων από τους οικισμούς Πριόνι, Ανθηρό και Πόρτα, και μόλις 6,4 χλμ. από την πόλη της Ξάνθης.
Η απόστασή του από τα σύνορα Ελλάδας – Τουρκίας και τον ποταμό Έβρο είναι μόλις 760 μέτρα. Το έργο υπάγεται στους Δήμους Αλεξανδρούπολης και Σουφλίου. Οι αποστάσεις των ανεμογεννητριών από οικισμούς είναι: Από το Τυχερό 1.100 μ. (ο οικισμός θα περικυκλωθεί από πολλαπλές ανεμογεννήτριες, από Θυμάρια: 740 μ., από Βρυσούλα 840 μ., από Πόρο 940 μ. Από Κήπους, δίπλα στον γνωστό συνοριακό σταθμό 1.040 μ.
Το αρμόδιο όργανο του ιδίου υπουργείου Περιβάλλοντος, ο Οργανισμός Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (ΟΦΥΠΕΚΑ), δεν γνωμοδότησε, επειδή διαπίστωσε την ανάγκη υποβολής συμπληρωματικών στοιχείων. Επεσήμανε ότι η μελέτη δεν λαμβάνει υπόψη την πυρκαγιά του Αυγούστου του 2023 και τις επιπτώσεις της στο φυσικό περιβάλλον της περιοχής κι επομένως δεν μπορεί να γίνει ορθή αξιολόγηση των δυνητικών επιπτώσεων του προτεινόμενου έργου στο προστατευτευτικό αντικείμενο των γειτονικών περιοχών του δικτύου Natura 2000. Ο ΟΦΥΠΕΚΑ πρότεινε να γίνει συμπληρωματική έρευνα πεδίου, η οποία θα καλύπτει τις οικολογικές απαιτήσεις ενός ετήσιου κύκλου της ορνιθοπανίδας.
Οι επιπτώσεις είναι τραγικές. Υπάρχει καταπάτηση και καταστροφή αγροτικής γης, εξαιτίας των τεράστιων δρόμων που θα ανοιχτούν, των τσιμεντένιων παλισίων, τους υποσταθμούς και τις καλωδιώσεις.
Οι τεράστιες ανεμογεννήτριες σε τόσο μικρές αποστάσεις από χωριά, εκτός από οπτική όχληση τεράστιας κλίμακας, θα προκαλέσουν ηχορύπανση, φωτορύπανση και φωτοσκίαση. Οι κάτοικοι ενδέχεται να υποφέρουν από το γνωστό “σύνδρομο των αιολικών” (ψυχολογικές επιπτώσεις, αϋπνία, ίλιγγοι, ημικρανίες, ταχυκαρδία, προβλήματα μνήμης/συγκέντρωσης).
Από τις πλέον σοβαρότατες ωστόσο επιπτώσεις είναι η καταστροφή των οικοσυστημάτων και η ασφάλεια.
Ο ποταμός Έβρος είναι μια περιοχή μεγάλης οικολογικής σημασίας και κρίσιμη για την ορνιθοπανίδα, ιδίως για τα μεταναστευτικά είδη. Η συστοιχία τεράστιων ανεμογεννητριών, σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα αιολικά που σχεδιάζονται στην περιοχή, ενδέχεται να προκαλέσει πολλούς θανάτους από πρόσκρουση.
Οι πανύψηλες ανεμογεννήτριες ενδέχεται να επηρεάσουν σοβαρά την επιχειρησιακή ικανότητα αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας στα σύνορα. Υπάρχει κίνδυνος παρεμβολών στα ραντάρ και κίνδυνος για πτήσεις χαμηλού ύψους.
Το ΓΕΕΘΑ ωστόσο έδωσε το πράσινο φώς με προϋπόθεση να πραγματοποιηθεί άμεση διακοπή λειτουργίας, απεγκατάσταση και αναντίρρητη απομάκρυνση των εν λόγω Α/Γ, σε περίπτωση που ζητηθεί από τη Στρατιωτική Υπηρεσία, για λόγους Εθνικής Ασφάλειας. Πρότεινε επίσης να μετακινηθεί μία (1) ανεμογεννήτρια κατά 400 μέτρα δυτικά για να μην επηρεαστούν τα τηλεπικοινωνιακά συστήματα!
Αξίζει να επισημανθεί ότι αγνοήθηκε η αρνητική γνωμοδότηση του Περιφερειακού Συμβουλίου Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
Το δεύτερο έργο ΑΠΕ σχεδιάζεται στις περιοχές Natura στη Ροδόπη, κρίσιμες κυρίως για την ορνιθοπανίδα. Στην περιοχή υπάρχουν ήδη δεκάδες ανεμογεννήτριες σε “Κοιλάδα Φιλιούρη” και “Ορεινός Έβρος – Κοιλάδα Δέρειου”. Παρά τον θεσμικό τους χαρακτήρα ως περιοχές αυστηρής προστασίας, έχουν μετατραπεί σε ζώνες μαζικής εγκατάστασης ανεμογεννητριών, με δραματικές συνέπειες για τη βιοποικιλότητα. Δέκα ανεμογεννήτριες έχουν επίσης λάβει άδεια εγκατάστασης, ενώ σχεδιάζεται η εγκατάσταση εκατοντάδων ακόμη.
Δύο νέοι αιολικοί σταθμοί βγήκαν σε δημόσια διαβούλευση για την περιοχή «Κοιλάδα Φιλιούρη» και πλησίον της, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο ένα οικοσύστημα που κινδυνεύει με κατάρρευση.
Τα 2 νέα έργα που ζητούν αδειοδότηση είναι: Το αιολικό ισχύος 20 MW στη θέση “Σπαθί”με 4 ανεμογεννήτριες Siemens Gamesa, ύψους 187,5 μέτρων της εταιρείας Elawan Energy. To aιολικό ισχύος 15 MW στη θέση “Κοντοκόρφι” με 3 ανεμογεννήτριες Siemens Gamesa, ύψους 187,5 μέτρων της εταιρείας “Αριάνδη Αιολική”. Και τα δύο έργα σχεδιάζονται σε κορυφές και δασικές εκτάσεις.
Και οι δύο περιοχές Natura αποτελούν κομβικά καταφύγια και διαδρόμους μετακίνησης για σπάνια και απειλούμενα αρπακτικά και άλλα είδη, όπως τα: Μαυρόγυπας (Aegypius monachus), Όρνιο (Gyps fulvus), Ασπροπάρης (Neophron percnopterus), Χρυσαετός (Aquila chrysaetos), Βασιλαετός (Aquila heliaca), Γερακαετός (Hieraaetus fasciatus), Μαυροπελαργός (Ciconia nigra), Φιδαετός (Circaetus gallicus)
Μετά τη τρομακτική πυρκαγιά στον Έβρο το 2023 και τη μαζική καταστροφή της Δαδιάς το 2022, πολλά αρπακτικά πουλιά έχουν χάσει κρίσιμους τόπους φωλιάσματος και για αυτό έχουν μετακινηθεί και προσπαθούν να επιβιώσουν σε γειτονικές περιοχές, όπως η Κοιλάδα Φιλιούρη και ο Ορεινός Έβρος. Η περαιτέρω βιομηχανική τους αλλοίωση αφαιρεί από τα είδη κάθε εναλλακτική στην περιοχή.
Και νέο αιολικό στην Πάρνηθα
Βγαίνοντας από την Αττική για το νομό Βοιωτίας ο ορίζοντας καλύπτεται από τα τεράστια πτερύγια εκατοντάδων πλέον ανεμογεννητριών. Ένα ακόμη έργο βρίσκεται στα σκαριά, απειλώντας με ολική καταστροφή την Πάρνηθα. Έως τις 6 Φεβρουαρίου βρίσκεται σε δημόσια διαβούλευση το νέο αιολικό στην Πάρνηθα, ισχύος 18,2 MW, στη θέση «Κικιδέζα» της Δημοτικής Ενότητας Δερβενοχωρίων του Δήμου Τανάγρας. Το έργο ανήκει στην Green Repower και περιλαμβάνει 3 ανεμογεννήτριες Siemens ύψους 188,5 μέτρων – σχεδόν όσο ένας ουρανοξύστης. Βρίσκεται στην Πάρνηθα, σε υψόμετρο 585–617 μ., εξ ολοκλήρου εντός δασικής έκτασης.
Πρόκειται για περιοχή σε απόσταση αναπνοής από δύο Καταφύγια Άγριας Ζωής, την περιοχή Natura 2000 “Όρος Πάρνηθα” και τον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας, τον τελευταίο μεγάλο πνεύμονα της Αττικής.
Εν τω μεταξύ στη Δυτική Πάρνηθα λειτουργούν ήδη 51 ανεμογεννήτριες. Μόλις πρόσφατα εγκρίθηκε αιολικό με 11 ανεμογεννήτριες ύψους 200 μ. στις κορυφές Ελαφοβούνι και Πυργάθι.
Συνολικά σχεδιάζεται η εγκατάσταση δεκάδων ακόμα, όλες μέσα σε δάση.
Η Πάρνηθα, ένα βουνό που έχει καεί επανειλημμένα το 2007, το 2021, το 2023) και βρίσκεται σε μια κρίσιμη φάση φυσικής αναγέννησης, μετατρέπεται σταδιακά, σε βιομηχανική ζώνη ΑΠΕ. Όπως σε όλες τις περιπτώσεις ΑΠΕ, το έργο θα φέρει κοπή δασικής βλάστησης και διάνοιξη βαρέων δρόμων, τεράστιες εκσκαφές και βάσεις από χιλιάδες τόνους σκυροδέματος, μόνιμη αλλοίωση του εδάφους και του μικροκλίματος.
Και φυσικά τον σοβαρό κίνδυνο για την πανίδα αλλά και τους κατοίκους.
%20(1).jpg)
0 Σχόλια