Πρωινός πανικός στις δεξιές φυλλάδες της Θεσσαλονίκης - Γράφει ο Λάμπρος Παπαδής

Η χθεσινή ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στο ''Ολύμπιον'' της Θεσσαλονίκης, με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του «Ιθάκη», δεν ήταν απλώς μια πολιτική εκδήλωση. Ήταν μια καθαρή πολιτική δήλωση επιστροφής στον δημόσιο διάλογο με όρους σοβαρότητας, αυτοκριτικής και στρατηγικής σκέψης. Κι όμως, λίγες μόλις ώρες μετά, οι γνωστές δεξιές φυλλάδες και τα συστημικά sites της πόλης –απολύτως ευθυγραμμισμένα με το επικοινωνιακό σύμπαν του Μαξίμου– έσπευσαν από νωρίς το πρωί της Κυριακής να «διαγνώσουν» άγχος, θολά μηνύματα και πολιτική αμηχανία.

Πρόκειται για την ίδια καλοκουρδισμένη μηχανή που αδυνατεί να ακούσει όταν ο πολιτικός λόγος ξεφεύγει από τα δελτία Τύπου και τα focus groups. Γιατί όποιος άκουσε τον Αλέξη Τσίπρα στο ''Ολύμπιον'', αντιλήφθηκε κάτι εντελώς διαφορετικό: έναν πολιτικό που μίλησε χωρίς κραυγές, χωρίς εύκολα συνθήματα, αλλά με σαφή αποτύπωση του τι πήγε λάθος, τι άντεξε και τι παραμένει επίκαιρο σε μια χώρα που κυβερνάται από την αλαζονεία της απόλυτης εξουσίας.

Οι ίδιοι που μιλούν για «αγχωμένο Τσίπρα», αποφεύγουν επιμελώς να σχολιάσουν το γεγονός ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέβαλε ολόκληρο προσυνέδριο της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη για να δώσει μια τηλεοπτική συνέντευξη στον Alpha. Ο πρωθυπουργός που μιλά καθημερινά για «ισχυρή ηγεσία» δεν τόλμησε να σταθεί ούτε μπροστά στο δικό του εσωκομματικό ακροατήριο στην πόλη. Προτίμησε το αποστειρωμένο στούντιο από την ανοιχτή πολιτική αντιπαράθεση. Εκεί, βεβαίως, δεν υπήρξε καμία ανησυχία, κανένας «τίτλος αγωνίας».

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, πριν ακόμη ξεκινήσει η εκδήλωση στο ''Ολύμπιον'', εμφανίστηκαν οι γνωστοί «φουστανελάδες» και οι μακεδονομάχοι της φασολάδας. Πέταξαν τρικάκια, φώναξαν συνθήματα κατά του Τσίπρα και της Συμφωνίας των Πρεσπών, έπαιξαν για λίγο τον ρόλο που τους αναλογεί στο πολιτικό θέατρο της υποκρισίας. Οι ίδιοι άνθρωποι που, όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης ερχόταν στη Θεσσαλονίκη –αφού είχε υποσχεθεί ότι θα καταργήσει τη συγκεκριμένη συμφωνία, θα ασκούσε βέτο και δεν θα υποδεχόταν ποτέ τον πρωθυπουργό της Βόρειας Μακεδονίας–  αυτοί προτιμούσαν να πίνουν καφέ στην παραλία και να κοιτούν αλλού.

Η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα δεν ήταν «θολή». Ήταν ενοχλητικά καθαρή για όσους έχουν μάθει να λειτουργούν χωρίς αντίλογο. Μίλησε για την ''Ιθάκη'' όχι ως μύθο επιστροφής στην εξουσία, αλλά ως πορεία ωρίμανσης, ευθύνης και πολιτικής μνήμης. Και αυτό ακριβώς φοβίζει: ότι, παρά τη συστηματική απαξίωση, εξακολουθεί να μιλά σε ένα ακροατήριο που σκέφτεται, συγκρίνει και θυμάται.

Όσο κι αν προσπαθούν να τον μικρύνουν με πηχυαίους τίτλους, η χθεσινή βραδιά στο ''Ολύμπιον'' απέδειξε ότι ο Αλέξης Τσίπρας παραμένει παρών. Και κυρίως: πολιτικά επικίνδυνος για ένα σύστημα που δεν αντέχει ούτε την αυτοκριτική, ούτε την αλήθεια.