Ιμιοδοσία - “Παραχώρηση της χρήσης και των δικαιωμάτων διαχείρισης των δύο Ιμίων, σε ΗΠΑ και Ρωσία!”

 

Χρήστος Κηπουρός   Πασχάλης Χριστοδούλου

“Εις μνήμην των τριών αντιπλοιάρχων,

                                                                Καραθανάση, Γιαλοψού και Βλαχάκου,

                                                                          καθώς και του Αντώνη Βεζυρόπουλου, 

                                                                          του επί εικοσαετία βοσκού των Ιμίων.”

“Οι ισχυροί κάνουν ό,τι μπορούν ενώ οι αδύναμοι υποφέρουν ό,τι πρέπει”. Αυτός είναι ο ιστορικός νόμος που διατυπώθηκε από το Θουκυδίδη και αποτέλεσε έκτοτε απόκτημα αιώνιο, αρχής γενομένης από την περίπτωση της Μήλου και την πιο μαύρη αυτή σελίδα της Ελληνικής ιστορίας, από τον τότε Αθηναϊσμό. 

Μπορεί να λέγεται βέβαια διαχρονικά ότι: “Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση”, και να έλκει την περιφραστική καταγωγή από τον Ηγεμόνα του Μακιαβέλι, όμως αφορά αποκλειστικά τους ισχυρούς. Αλλού έγκειται η δύναμη των αδύναμων. Διαφορετική φυσικά οφείλει να είναι η δική τους καλύτερη άμυνα.

Σήμερα λοιπόν που και ο Αθηναϊσμός είναι αδύναμος, το ερώτημα που πλανάται είναι το τι μέλλει γενέσθαι.

Καλό είναι το διεθνές δίκαιο, καλοί κι οι εξοπλισμοί, με τα F-35 και τις BELHARA, αλλά εκεί που κρίνεται η εθνική ιστορία, είναι η ευφυής και επεξεργασμένη διανοητικά, Ελληνική Εθνική Στρατηγική. Και για να το κάνουμε πιο λιανά: “Η καλύτερη άμυνα είναι η ευφυΐα”.   

Σκεφθήκαμε λοιπόν και κάποιες άλλες προτάσεις, όπως π. χ. εικαστικές, με σκοπό μια διαφορετική απεικόνιση από το γκρίζο, όπως επίσης την περίπτωση άλλων αποδεκτών, μεταξύ των Ευρωπαίων εταίρων. Π. χ. Γαλλία και Ιταλία. Όμως καλύτερη από το δίπολο ΗΠΑ και Ρωσία δεν υπάρχει. Μια πρόταση που έχει να κάνει με τη συμβολική πολιτική και την αποστολή μέσω αυτής, ενός ισχυρότερου μηνύματος προς όλους, και η οποία είναι η ακόλουθη:

Η μια Ίμια, η δυτική που είναι και η πιο μεγάλη να παραχωρηθεί στις ΗΠΑ, ενώ η άλλη η ανατολική, στη Ρωσία. Θα πρόκειται για ειδική διακρατική σχέση με τριακονταετή διάρκεια – σημαδιακό αυτό – που είναι η μόνη που επιτρέπεται από την Κοινοτική Νομοθεσία.

Εφόσον μάλιστα η συμφωνία προβλέπει ανέγερση κτισμάτων, η Ελλάδα με βάση και τη νομική αρχή: «τα υπερκείμενα τοις υποκειμένοις»,  μπορεί ιδίαις δαπάναις να ανεγείρει δύο Προεδρικές μεν, λιτές δε εξοχικές κατοικίες, για ολιγοήμερη διαμονή, κατά τις καλοκαιρινές διακοπές, των εκάστοτε δυο Προέδρων.

Δύο τύχες αγαθές: Η μια αφορά στη Γεωγραφική συμβατότητα, ως προς το: “Δύση – Ανατολή”. Η άλλη έχει να κάνει με τη θερμή φιλία της Τουρκίας με αμφότερες τις ως άνω χώρες. Οι οποίες μεταξύ τους μπορεί να μην είναι σύμμαχες χώρες αλλά φιλαράκια είναι. Και εμείς, δεν ωφελεί να είμαστε απέναντί τους. Όπως π. χ. με τη Ρωσία. Και αυτό γιατί δεν υπάρχει μόνο Οδησσός, υπάρχει και Καποδίστριας. 

Παρεμπιπτόντως αν για οποιοδήποτε λόγο,  η παραχώρηση δεν γίνει αποδεκτή από τις εν λόγω χώρες, να θυμόμαστε ότι η ίδια πρόταση συνιστά επίσης και πρόθεση. Και η οποία με τη σειρά της είναι και αυτή Πολιτική. 

Ας μην αντιτείνει κανείς ότι είναι ευτελούς αξίας δώρο, η παραχώρηση αυτή. Η αξία τους έγκειται στην ηθική, διπλωματική και πολιτική διάσταση. Δεν έχει να κάνει με real estate. 

Ειδικότερα, για τις σχέσεις μας με την Τουρκία, ο τριακονταετής πόλεμος χαμηλής έντασης, με αφετηρία την “κρίση των Ιμίων”, θα μπορέσει να δώσει τη θέση του, σε μια τριακονταετή ειρήνη. Κάτι που έχει επίσης ξανασυμβεί στην ιστορία. 

Ο λόγος για τη σημειωτική σχέση σύνδεσης με τον τριακονταετή Πελοποννησιακό πόλεμο, με μόνη διαφορά το ότι οι τριακονταετείς τότε σπονδές, είχαν προηγηθεί. Και με το Θουκυδίδη να έχει καταγράψει σχεδόν όλη εκείνη την περίοδο.

Με τα γραπτά του να ζουν και να μελετώνται. Στην Τουρκία μάλιστα περισσότερο από εδώ. Επιπλέον να εμπνέουν κιόλας. Όπως επιδιώκεται με τη λεγόμενη γαλάζια πατρίδα, τον 25ο μεσημβρινό και το Τουρκολιβυκό μνημόνιο που θυμίζουν την δια του Περικλέους ειπωμένη θέση του Θουκυδίδη: “Μέγα το της θαλάσσης κράτος”.

Τον μελετούν όμως και ως την πέραν του Ατλαντικού Ωκεανού Ήπειρο, όταν ο ίδιος ο Καναδός Πρωθυπουργός σε εντυπωσιακή του ομιλία, πριν λίγες ημέρες στο Νταβός, έκανε σαφή αναφορά στο Θουκυδίδιο απόφθεγμα, ως προς τη σχέση ισχύος και διεθνούς δικαίου, μεταξύ των δυνατών και των αδύναμων δυνάμεων.

Εφόσον δε η υψηλή κυριότητα των δυο νησιών, σύμφωνα άλλωστε με όλους τους διεθνείς χάρτες, είναι Ελληνική, η προτεινόμενη ενέργεια μπορεί να επονομαστεί «Ιμιοδοσία». Πέραν δε του νεολογισμού αυτού, ας επιτραπεί και ένα λογοπαίγνιο: “Καλύτερα Ιμιοδοσία, παρά η μειοδοσία”.  

_____________