Υλικό για την εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή αναρτήθηκε σε πλατφόρμα πώλησης

 

Στο φως της δημοσιότητας έρχονται φωτογραφικά τεκμήρια που φέρεται να αποτυπώνουν τα τελευταία λεπτά πριν από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή, την 1η Μαΐου 1944. Το υλικό εμφανίστηκε προς πώληση στην πλατφόρμα του eBay από πωλητή με έδρα το Βέλγιο, ο οποίος ισχυρίζεται ότι οι εικόνες προέρχονται από ιδιωτικό αρχείο Γερμανού υπαξιωματικού της Βέρμαχτ.

Κατά την περιγραφή της σχετικής αγγελίας, οι φωτογραφίες αποδίδονται στον λοχία Χέρμαν Χόϊερ, ο οποίος υπηρετούσε, σύμφωνα με τον πωλητή, σε μονάδα με έδρα τη Μαλακάσα στη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής. Μέχρι στιγμής, πάντως, η γνησιότητα του υλικού δεν έχει επιβεβαιωθεί από κάποιον επίσημο φορέα, ιστορικό αρχείο ή αρμόδιο ερευνητικό οργανισμό, γεγονός που αφήνει ανοιχτό το ζήτημα της τεκμηρίωσής του.

Η δημοπρασία έγινε γνωστή έπειτα από ανάρτηση της σελίδας «Greece at WWII Archives» στο Facebook, η οποία εξειδικεύεται στη συλλογή και ανάδειξη αρχειακού υλικού από την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα. Η σχετική δημοσίευση προκάλεσε άμεσο ενδιαφέρον, καθώς πρόκειται για ένα ιστορικό γεγονός που εξακολουθεί να αποτελεί ζωντανό σημείο αναφοράς στη συλλογική μνήμη.

Η εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή συγκαταλέγεται στα μεγαλύτερα εγκλήματα των ναζιστικών δυνάμεων κατοχής στη χώρα. Οι περισσότεροι από τους εκτελεσθέντες ήταν πολιτικοί κρατούμενοι, αρκετοί εκ των οποίων είχαν μεταφερθεί από το στρατόπεδο Χαϊδαρίου, όπου κρατούνταν λόγω της πολιτικής τους δράσης. Η ομαδική εκτέλεση πραγματοποιήθηκε ανήμερα της Εργατικής Πρωτομαγιάς, μια ημερομηνία με έντονο συμβολισμό για το εργατικό και λαϊκό κίνημα.

Η πράξη αυτή αποτέλεσε αντίποινα για τον θάνατο ενός Γερμανού στρατηγού, τριών συνοδών του αξιωματικών και τον τραυματισμό πολλών στρατιωτών στους Μολάους της Λακωνίας, στις 27 Απριλίου 1944. Η επιλογή των 200 κρατουμένων και η εκτέλεσή τους στην Καισαριανή σημάδεψαν βαθιά την ιστορική πορεία της Κατοχής και κατέστησαν τον τόπο σύμβολο θυσίας.

Εφόσον οι φωτογραφίες αποδειχθούν αυθεντικές, ενδέχεται να εμπλουτίσουν το υπάρχον αρχειακό υλικό γύρω από ένα από τα πιο τραγικά κεφάλαια της περιόδου. Θα μπορούσαν, επίσης, να συμβάλουν στην αναγνώριση προσώπων από συγγενείς ή ερευνητές, προσφέροντας νέα στοιχεία για την τεκμηρίωση των γεγονότων.

Ταυτόχρονα, η υπόθεση αναδεικνύει εκ νέου το ζήτημα της διαχείρισης και προστασίας ιστορικών τεκμηρίων που σχετίζονται με εγκλήματα πολέμου και τη συλλογική μνήμη. Η διακίνηση τέτοιου υλικού μέσω διαδικτυακών δημοπρασιών θέτει ηθικά και θεσμικά ερωτήματα, τα οποία παραμένουν ανοιχτά έως ότου αποσαφηνιστεί πλήρως η προέλευση και η αυθεντικότητα των συγκεκριμένων φωτογραφιών.