Γιώργος Σιακαντάρης: Η κυρίαρχη αντίθεση είναι Αριστερά-Δεξιά

 

Για τη σύγκλιση της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας δεν έχουν γίνει και πολλά πράγματα στον τόπο μας… Το κενό αυτό έρχεται να καλύψει το Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα με τη συγκρότηση ομάδας επεξεργασίας κειμένου θέσεων. Μια ομάδα που «δεν είναι μια κλειστή λέσχη, μια “επιτροπή σοφών”, όπως πολύ λανθασμένα γράφηκε», επισημαίνει ο συντονιστής της, Γιώργος Σιακαντάρης, στη συνέντευξη που ακολουθεί, ενώ απευθύνει «έκκληση σε κάθε δημοκρατικό, προοδευτικό και αριστερό πολίτη να καταθέσει τις δικές του ιδέες».

● Πριν από μία εβδομάδα, η «Ιθάκη» έφτασε στον τέταρτο σταθμό της. Ποια καινούργια στοιχεία κόμισε, κατά την άποψή σας, κύριε Σιακαντάρη, η εκδήλωση στα Ιωάννινα;

Σε κάθε ομιλία για την παρουσίαση του βιβλίου του ο Αλέξης Τσίπρας προσθέτει και μια πινελιά της νέας αφήγησής του. Για τα Γιάννενα θα μείνω σε τρία σημεία.

Το πρώτο είναι η σύνδεση που έκανε της κρίσης της περιφέρειας με την ευρύτερη ανισότητα. Και κυρίως η αναφορά του πως αυτή η ανισότητα παρουσιάζεται ως «κανονικότητα», ως φυσικό φαινόμενο θα έλεγα. Σ’ αυτό το πλαίσιο ανέφερε πως στη σημερινή Ελλάδα «το ένα πέμπτο μπορεί να ζει καλά και τα τέσσερα πέμπτα να επιβιώνουν». Αισιόδοξο τον βρήκα.

Γιατί και μέσα σ’ αυτούς που επιβίωναν το 2024 στην Ελλάδα, περίπου το 26,1% με 26,9% του πληθυσμού, που αντιστοιχεί σε πάνω από 2,7 εκατομμύρια άτομα, βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Φαίνεται πως ένας στους τέσσερις κινδυνεύει ούτε καν να επιβιώνει. Το δεύτερο σημείο είναι η αναφορά του στη «φτηνή ανάπτυξη» που προσφέρει η κυβέρνηση. Δεν προσέχθηκε πολύ αυτή η αναφορά, αλλά είναι μια ευθεία βολή κατά της κυρίαρχης κυβερνητικής αφήγησης, η οποία βλέπει την ανάπτυξη ως δήθεν μια ουδέτερη διαδικασία από την οποία ωφελούνται όλοι το ίδιο.

«Χρειάζονται ριζικές αλλαγές που θα οδηγούν σ’ ένα νέο κόμμα και όχι ευκαιριακές συγκολλήσεις»

Και το τρίτο, άμεσα συνδεόμενο με το προηγούμενο, ήταν η αναφορά του πως δεν απευθύνεται σε όλους, γιατί εξαιρεί τους βολεμένους. «Απευθύνομαι σε όσους “δεν την παλεύουν άλλο”», είπε χαρακτηριστικά. Αυτά ενισχύονται και από το γεγονός πως η κυβέρνηση θέλγεται από τη ροπή προς τον αυταρχισμό, όταν απειλεί δημοσιογράφους πως «μπορεί να υποστούν τις συνέπειες του νόμου», επειδή δεν συμφωνούν με τις δικές της εξηγήσεις για το έγκλημα στη Χίο.

● Οπου πηγαίνει ο Αλέξης Τσίπρας, οι πολίτες επιτακτικά του ζητούν να οριστικοποιήσει την επιστροφή του στην κεντρική πολιτική σκηνή. Την ίδια ώρα, η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, υπό το βάρος μεγάλων καθημερινών προβλημάτων, δηλώνει αντίθετη στην κυβερνητική πολιτική. Ωστόσο, η προοδευτική αντιπολίτευση παραμένει διασπασμένη. Μήπως είναι η ώρα τώρα; Και αν όχι, πότε;

Η ανακοίνωση του κόμματος που προσδοκούν πολλοί και πολλές να ανακοινώσει ο Αλέξης Τσίπρας δεν πρέπει να γίνει βιαστικά, κάτω από την πίεση μόνο των συναισθημάτων. Πριν ανακοινωθεί το οτιδήποτε, πρέπει να έχουν σταθμιστεί όλα με σοβαρότητα και κυρίως πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η απάντηση σ’ αυτή τη «φτηνή ανάπτυξη» της Νέας Δημοκρατίας και στην κανονικοποίηση της ανισότητας. Σ’ αυτό το πλαίσιο η «ένωση» της προοδευτικής αντιπολίτευσης, όπως αυτή είναι σήμερα, μάλλον δεν θα αλλάξει τα πράγματα προς το καλύτερο. Χρειάζονται ριζικές αλλαγές που θα οδηγούν σ’ ένα νέο κόμμα και όχι ευκαιριακές συγκολλήσεις.

● Επί τη ευκαιρία, ποιο κενό θα έρθει να καλύψει η ομάδα εργασίας του Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα; Με ποιον χρονικό ορίζοντα και με ποιους συνομιλητές;

Αυτή η ερώτηση δένει άμεσα με την προηγούμενή σας. Η ομάδα εργασίας του Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα για τη σύγκλιση των δυνάμεων της Σοσιαλδημοκρατίας, της ριζοσπαστικής και δημοκρατικής Αριστεράς και της Οικολογίας επιδιώκει, στο μέτρο των δυνάμεών της, να βάλει ένα λιθαράκι στη διαμόρφωση μιας αφήγησης που θα αμφισβητεί την κυριαρχία της Δεξιάς και του νεοφιλελευθερισμού, η οποία συνίσταται στην υποστήριξη της συγκέντρωσης του πλούτου στα υψηλά πατώματα και από εκεί ό,τι ψίχουλα ήθελαν να πέσουν στα χαμηλότερα.

Η σύγκλιση αυτών των παρατάξεων σ’ ένα νέο τοπίο αποτελεί όρο και προϋπόθεση για τη διαμόρφωση της προοδευτικής απάντησης στον συντηρητικό συνασπισμό εξουσίας. Αυτές οι τρεις δυνάμεις οφείλουν και δύνανται να ακολουθήσουν κοινό βηματισμό σε καινοτόμα μονοπάτια, προκειμένου να προτάξουν ένα διαφορετικό αφήγημα και μια πραγματική προοδευτική, ενιαία εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης απέναντι στον ιδεολογικό αντίπαλο.

Η ομάδα φιλοδοξεί να είναι σε θέση αμέσως μετά το Πάσχα, το αργότερο μέχρι τα τέλη του Απριλίου, να καταθέσει τις προτάσεις της. Δεν θα δράσει όμως μόνη της, δεν είναι μια κλειστή λέσχη, μια «επιτροπή σοφών», όπως πολύ λανθασμένα γράφηκε. Η ομάδα κάνει έκκληση σε κάθε δημοκρατικό, προοδευτικό και αριστερό πολίτη να καταθέσει τις δικές του ιδέες, ώστε να είναι πιο αποτελεσματικό το έργο της.

● Πριν από λίγα χρόνια συμμετείχατε στο αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο. Επαιξε ρόλο η προπαγάνδα της εποχής; Και σε ποιες ενέργειες πρέπει να προβεί τώρα ο πρώην πρωθυπουργός προκειμένου να μη ζήσουμε αναβίωση των ίδιων διχαστικών γραμμών;

Υπό την επήρεια στοχαστών όπως ο Γκας Μουντ, και όχι μόνο, ο οποίος και αυτός στη συνέχεια μετατοπίστηκε, είχα λανθασμένα θεωρήσει πως η κυρίαρχη αντίθεση της εποχής μας ήταν αυτή μεταξύ λαϊκισμού – αντιλαϊκισμού και σ’ αυτό το πλαίσιο κατέτασσα τον ΣΥΡΙΖΑ στις λαϊκιστικές δυνάμεις. Η κυρίαρχη αντίθεση όμως, παρά τις αλλαγές που έχουν προκύψει, είναι μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς, όσο και αν κάποιοι επιμένουν να μας πείσουν πως αυτή δεν υπάρχει.

Και επειδή ακριβώς αυτή «δεν υπάρχει», ανεβαίνει η Ακροδεξιά. Ως σοσιαλδημοκράτης θεωρώ τον εαυτό μου μέλος της Αριστεράς και κανενός Κέντρου. Είδα επομένως πως πίσω από αυτό το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο κρυβόταν ένα μέτωπο κατά της Αριστεράς. Δεν μπορούσα να μείνω σ’ αυτό. Αλλά η ανάδειξη αυτής της αντίθεσης πρέπει πάντοτε να γίνεται με όρους πολιτικούς και ιδεολογικούς και όχι με αφορισμούς και ύβρεις, για να μη ζήσουμε αναβίωση των παλιών διχαστικών γραμμών, όπως αναφέρατε.

● Σε πρόσφατη συνέντευξή σας ευχηθήκατε ο Αλέξης Τσίπρας να γίνει πολύ καλύτερος από τον προηγούμενο. Τι σημαίνει αυτό;

Θεωρώ πως κάθε άνθρωπος πρέπει να αλλάζει απόψεις όταν αλλάζουν τα γεγονότα.

Επομένως και ο Αλέξης Τσίπρας έχει κάθε δικαίωμα να μετατοπίζεται από παλαιότερες θέσεις του, όταν αλλάζουν οι καταστάσεις, και έτσι να γίνεται καλύτερος. Αυτό ακριβώς εννοούσα με αυτή την «ευχή» μου ή, πιο σωστά, με αυτή τη διαπίστωσή μου.

Πηφή: efsyn.gr Νίκος Παπαδημητρίου