Ανθρωπιστικοί, Νομικοί, Τεκτονικοί και Πελαγικοί λόγοι, επιβάλλουν το “φρέαρ των Οινουσσών”, να μπει στο “Πελοποννησιακό Πέλαγος.”

 

πηγη:radar,gr

πηγή:https://www.facebook.com/photo/?fbid=1492638319380700&set=pcb.1492638542714011

Προς την Κυβέρνηση: Στείλτε τώρα στον ΟΗΕ τους γεωγραφικούς όρους:  “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” και “Πελοποννησιακό Πέλαγος”.  Αλλιώς κάντε ένα μνημείο: Στο Άγνωστο Πέλαγος που έπεσε υπέρ πατρίδος, αιμορραγώντας κυριαρχία και ενέργεια.

Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός:

 Σαπιέντζα=Σοφία. Δεν είναι απλά νησί. Είναι φάρος 

                          και επόπτης του βαθύτερου σημείου της Μεσογείου.   

                     “Φρέαρ των Οινουσσών”: Είναι το σημείο συνάντησης 

                      του Ιονίου Πελάγους, με το Πελοποννησιακό Πέλαγος.

                                       Πελάγη ανώνυμα και αόριστα 

                                       μόνο στην Ελλάδα υπάρχουν

                         Δεν είναι διεθνή ύδατα με ασαφή ονόματα.

                         Είναι Ελληνική λεκάνη με ονοματεπώνυμο.

                          

            Τετραπλή η ιθαγένεια του Πελοποννησιακού Πελάγους. 

            Ανθρωπιστική, Νομική, Τεκτονική και φυσικά Πελαγική.

                     Η τάφρος των Οινουσσών δεν έχει απλό νερό.

                    Είναι γεμάτη με βαρύ ύδωρ και πολύ ναυάγιο.

Εφόσον οι Μεσσηνιακές Οινούσσες ως νησιά και νησίδες δικαιούνται σύμφωνα με το Δίκαιο της θάλασσας,τόσο χωρικά ύδατα και υφαλοκρηπίδα, όσο και ΑΟΖ, και εφόσον το ομώνυμο φρέαρ τους βρίσκεται μέσα στα χωρικά αυτά ύδατα, -απέχοντας 6 περίπου μίλια- είναι λογικό να πω ότι το φρέαρ της Αβύσσου, με το μεγαλύτερο βάθος στη Μεσόγειο, ενώ παράλληλα τυχαίνει να έχει, “πολλαπλή ιθαγένεια”. Να Πιστοποιείται ότι όσο ανήκει γεωλογικά σε δυο τεκτονικές πλάκες, τόσο βρίσκεται στο Ιόνιο Πέλαγος αλλά και το Πελοποννησιακό Πέλαγος. Και όσο είναι γεμάτη η τάφρος τους με βαρύ ύδωρ άλλο τόσο βρίθει από ναυάγια και χρήζει ιδιαίτερης φροντίδας. Έτσι θεώρησα σωστό να το συμπεριλάβω στην παρούσα τριλογία και να πω δυο λόγια για το συγκεκριμένο τόπο.  

Μην απορεί κανείς γιατί το Φρέαρ των Οινουσσών κρατά τα σκήπτρα του βάθους (5.267μ.) σε όλη τη Μεσόγειο. Δεν είναι μόνο γεωλογική σύμπτωση, είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων. Όπως οι ποταμοί αναζητούν τη θάλασσα, έτσι και όλα τα γύρω πέλαγα —Αιγαίο, Ιόνιο, Μυρτώο και Κρητικό υποκλίνονται και «χύνονται» στο Πελοποννησιακό Πέλαγος. Για το Ιόνιο αποτελεί σημαίνοντα αναπαυτήριο σταθμό, στο δρόμο του προς την Μεσογειακή Αφρική. Είναι ο θρόνος της αβύσσου,αν θυμηθεί κανείς την τραγικότητα του πρόσφατου πνιγμού εκατοντάδων ανθρώπων, εκεί όπου η ελληνική θάλασσα συγκεντρώνει όλο το βάρος της ιστορίας και της φύσης της. Η άρνηση να δοθεί όνομα στο μεγάλο αυτό Υποδοχέα είναι ασέβεια προς τη γεωγραφική ιεραρχία. Αν ο «Αθηναϊσμός» προτιμά την ανωνυμία, ο Συλλογικός Αριστοτέλης όσο και ο συλλογικός Δημόκριτος, οι δυο πνευματικές αρχές που προτείνω στην Τέταρτη Δημοκρατία, λένε δυο ονόματα. Και το Ιόνιο και το Πελοποννησιακό Πέλαγος. 

Επίσης, θέλω να προλάβω έστω κι ένα πνεύμα αντιλογίας Έλληνα πολίτη, ως προς την πρότασή μου να υπάρξει ο γεωγραφικός όρος “Πελοποννησιακό Πέλαγος”. Και να πω ότι οι Λίβυοι γεωγράφοι λένε με τους χάρτες τους ότι δεν υπάρχει Κρητικό Πέλαγος. Και μας αντιτείνουν λέγοντας: “εσείς δεν είστε αυτοί που ονομάζετε Λιβυκό το Πέλαγος μας”; Μόνο αυτό λέω και έτερον ουδέν. 

Μόνο μια ερώτηση: Αν ως προς το Νότο συνορεύει και βρέχεται, όπως λέει η wikipedia.org,  από τη Μεσόγειο θάλασσα, το μεταξύ της ξηράς και Μεσογείου θαλάσσιο τμήμα, τι είναι αν δεν είναι Πελοποννησιακό Πέλαγος; Και η πρόταση που κάνω να αποκτήσει το δικό της Πέλαγος είναι και λογική και κυρίως δίκαια. Η μόνη φράση που συνάδει, και σε αυτή την περίπτωση, είναι η γνωστή από την ιστορία, παραφρασμένη φράση του Γαλιλαίου: “Και όμως έχει όνομα”.

Η Νομική και Γεωγραφική Τεκμηρίωση: Το Ο.Ε.Δ. της Πελοποννήσου

Είναι αξιοσημείωτο, και ίσως η μεγαλύτερη γεωπολιτική αντίφαση της εποχής μας, το γεγονός ότι ενώ η Πελοπόννησος διαθέτει πλήρη δικαιώματα βάσει του Δικαίου της Θάλασσας (UNCLOS), παραμένει «άτιτλη» στον νότιο θαλάσσιο ορίζοντά της.

Αν η Πελοπόννησος ήταν ένα αυτόνομο νησιωτικό κρατίδιο, θα απολάμβανε το σύνολο των προνομίων που απορρέουν από την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα. Σήμερα, ειδικά μετά από την ελληνοϊταλική συμφωνία, η περιοχή αυτή θωρακίζεται με χωρικά ύδατα 12 ναυτικών μιλίων. Όταν, λοιπόν, το Φρέαρ των Οινουσσών απέχει μόλις 6 μίλια από τη νήσο Σαπιέντζα, βρίσκεται στο μέσον της ελληνικής κυριαρχίας.

Είναι, επομένως, παράλογο να στερείται η Πελοπόννησος το δικαίωμα να κληροδοτήσει το όνομά της στο πέλαγος που την περιβάλλει και την αναδεικνύει. Το Πελοποννησιακό Πέλαγος δεν είναι μια αυθαίρετη επινόηση, αλλά η φυσική και νομική κατάληξη μιας γεωγραφικής οντότητας που ορίζει το βαθύτερο σημείο της Μεσογείου.

Όπως λένε και στα μαθηματικά: Ο.Ε.Δ. (Όπερ Έδει Δείξαι). Η αλήθεια του ονόματος είναι πλέον αδιαμφισβήτητη.

______________                                      

Διδυμότειχο 10 Μαρτίου 2026,