ΑΚΚΕΛ: Όταν η βιοασφάλεια των ζώων γίνεται ακραία απειλή για τον άνθρωπο

 

Η κυβέρνηση στην Ελλάδα έθαψε ζώα και μαζί τους έθαψε κάθε λογική

 

Η διαχείριση της ευλογιάς στα αιγοπρόβατα εξελίχθηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα περιβαλλοντικά και υγειονομικά ατοπήματα των  τελευταίων δεκαετιών. Όχι επειδή η ζωονόσος ήταν επικίνδυνη για τον άνθρωπο, δεν ήταν. Αλλά επειδή ο τρόπος που η κυβέρνηση Μητσοτάκη με ειδικούς των λάκκων διάλεξαν να «διαχειριστούν» τους νεκρούς πληθυσμούς ζώων ήταν άκρως επικίνδυνος για όλους μας. 

Η Βουλγαρία χρησιμοποίησε κινητούς κλιβάνους. Η κυβέρνηση στην Ελλάδα χρησιμοποίησε λάκκους. Η Βουλγαρία εξουδετέρωσε παθογόνα. Η Ελλάδα τα έθαψε. Η Βουλγαρία προστάτευσε το περιβάλλον. Η Ελλάδα το μόλυνε. Αυτή είναι η σύγκριση και είναι αμείλικτη.

Ας μην κρυβόμαστε πίσω από κανονισμούς. Η υγειονομική ταφή προβλέπεται μόνο όταν εφαρμόζεται σωστά: με στεγανό πυθμένα, με γεωμεμβράνες, με επιτήρηση, με αποτροπή διαρροών. Στην Ελλάδα, αυτό που έγινε δεν ήταν υγειονομική ταφή. Ήταν μια πρόχειρη, επικίνδυνη, σχεδόν κωμικοτραγική απόπειρα να «ξεμπερδεύουμε» με τα ζώα όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Ζώα πεταμένα με ανατροπές φορτηγών. Κουφάρια που σκίζουν το νάιλον. Οπλές και κέρατα που κάνουν το «φράγμα» κουρέλι και από κάτω, το έδαφος που πίνει τα υγρά αποσύνθεσης από εκατοντάδες χιλιάδες ζώα. Το νερό που θα φτάσει στις βρύσες μας. Το νερό που θα πιουν τα παιδιά μας.

 

Αν αυτό δεν είναι εγκληματική αμέλεια, τότε τι είναι;

 

Η ευλογιά των προβάτων δεν σκοτώνει ανθρώπους. Η μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα όμως μπορεί να σκοτώσει. Μπορεί να φέρει πίσω ασθένειες που η ανθρωπότητα έχει θάψει εδώ και αιώνες. Μπορεί να δημιουργήσει εστίες χολέρας, τύφου, δυσεντερίας. Μπορεί να μετατρέψει μια ζωονόσο σε ανθρωπογενή κρίση και όλα αυτά γιατί; 

• Για να μην πληρωθούν κλίβανοι; 
• Για να μην παραδεχτεί η διοίκηση ότι δεν είχε σχέδιο; 
• Για να μην χαλάσει η εικόνα; 

 

Η εικόνα χάλασε. Και μαζί της χάλασε και η εμπιστοσύνη. Γιατί όταν μια κυβέρνηση επιλέγει την πιο φθηνή και πρόχειρη λύση, γνωρίζοντας ότι είναι και η πιο επικίνδυνη, τότε δεν μιλάμε για λάθος. Μιλάμε για εγκληματική επιλογή. Μιλάμε για πολιτική ευθύνη. Μιλάμε για μια διοίκηση που θυσίασε τη δημόσια υγεία στο βωμό της ευκολίας.

            Η κυβέρνηση στην Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει να θάβει ζώα σαν να θάβει σκουπίδια. Δεν μπορεί να παριστάνει ότι το νάιλον είναι τεχνικό έργο. Δεν μπορεί να παίζει με τον υδροφόρο ορίζοντα. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζει μια κρίση με πρακτικές που θα δημιουργήσουν μια μεγαλύτερη κρίση.

Η ευλογιά θα ξεχαστεί. Η μόλυνση του νερού όμως δεν ξεχνιέται. Μένει. Διαχέεται. Μεταφέρεται και όταν χτυπήσει την πόρτα, δεν θα φταίει κανένας ιός. Θα φταίνε οι αποφάσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη που μόνο άριστα δεν πράττει παίζοντας με την δημόσια υγεία.

            Αν κάτι πρέπει να ειπωθεί καθαρά, είναι αυτό: Δεν μπορείς να προστατεύεις τα ζώα με τρόπους που βλάπτουν τους ανθρώπους. Δεν μπορείς να θάβεις 600.000 ζώα και να περιμένεις ότι το νερό θα μείνει καθαρό.

 

Δεν μπορείς να παίζεις με τη δημόσια υγεία. Όσοι το έκαναν, πρέπει να λογοδοτήσουν, απλά είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.