Σε μια υπηρεσία που καλείται να σώσει ανθρώπινες ζωές, κύριοι της Ανεξάρτητης Ενωτικής Πρωτοβουλίας, δεν πειραματιζόμαστε και δεν κάνουμε υποθέσεις

 

Χαιρόμαστε που, παρά τους υψηλούς τόνους της ανακοίνωσης της παράταξης «Ανεξάρτητη Ενωτική Πρωτοβουλία», υπάρχει συμφωνία στο ουσιώδες: η παροχή υπηρεσιών Τηλεφροντίδας σε 1.500 ευάλωτους συμπολίτες μας είναι αναγκαία και κοινωνικά επιβεβλημένη.

Αυτό που προκαλεί εντύπωση, όμως, είναι η βιασύνη ορισμένων να προδικάσουν την αποτυχία ενός έργου, πριν ακόμη αυτό ξεκινήσει να εφαρμόζεται. Πρόκειται για μια νέα, καινοτόμο κοινωνική υπηρεσία που υλοποιείται για πρώτη φορά, σε αυτήν την κλίμακα, στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Αντί να περιμένουμε τα αποτελέσματα της εφαρμογής της, βλέπουμε να ασκείται κριτική βασισμένη σε υποθέσεις και θεωρητικά σενάρια που αγνοούν, τόσο το θεσμικό πλαίσιο, όσο και τις πραγματικές απαιτήσεις μιας υπηρεσίας που αφορά ανθρώπινες ζωές.

Η βασική παρανόηση της κριτικής είναι ότι συγχέει την προμήθεια ενός παγίου εξοπλισμού με την παροχή μιας ολοκληρωμένης κοινωνικής υπηρεσίας.

Το έργο χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο+ (ΕΚΤ+). Ο σκοπός του συγκεκριμένου Ταμείου δεν είναι η δημιουργία αποθηκών εξοπλισμού, αλλά η παροχή συγκεκριμένων κοινωνικών υπηρεσιών σε συγκεκριμένους ωφελούμενους για καθορισμένο χρονικό διάστημα. Το παραδοτέο του έργου δεν είναι οι συσκευές, αλλά η προστασία και η υποστήριξη 1.500 συμπολιτών μας επί 24 ώρες το 24ωρο, 365 ημέρες τον χρόνο.

Η λογική της αγοράς εξοπλισμού ως μόνιμου παγίου ανήκει σε διαφορετικά χρηματοδοτικά εργαλεία, όπως το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ), και όχι στο ΕΚΤ+, όπου η χρηματοδότηση αφορά κυρίως την παροχή υπηρεσιών. Συνεπώς, το μοντέλο που ορισμένοι παρουσιάζουν ως «σπατάλη» είναι στην πραγματικότητα το μοντέλο που είναι συμβατό με τη φύση και τους κανόνες του συγκεκριμένου ευρωπαϊκού ταμείου. 

Παράλληλα, η άποψη ότι «δεν μένει τίποτα» μετά το τέλος του έργου αποτυπώνει μια λανθασμένη αντίληψη για το τι ακριβώς αγοράζει η κοινωνία μέσω αυτής της παρέμβασης. Σε μια υπηρεσία ζωής, το περιουσιακό στοιχείο δεν είναι η συσκευή. Είναι η αδιάλειπτη λειτουργία 24/7, η συντήρηση, η άμεση αντικατάσταση κάθε βλάβης, η τεχνική υποστήριξη με εγγυημένο SLA. Όλα αυτά τα 786.000€ δεν είναι «αέρας», είναι ακριβώς αυτό που μια στοίβα αγορασμένων συσκευών δεν σου παρέχει. 

Αυτά είναι που σώζουν ζωές – όχι μια συσκευή κλεισμένη σε μια αποθήκη.

Επίσης, εξοπλισμός τηλεφροντίδας που θα αγοραζόταν σήμερα, σε τρία χρόνια θα ήταν τεχνολογικά παρωχημένος και χωρίς υποστήριξη — δηλαδή υποχρέωση, όχι περιουσία.

Με την ίδια άλλωστε λογική της απόλυτης «εξοικονόμησης», απορούμε πώς δεν προτείνατε κ.Ηλιόπουλε, και οι κοινωνικοί λειτουργοί και οι χειριστές του κέντρου να αντικατασταθούν από πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης, θα ήταν αναμφίβολα «οικονομικότερο». 

Η απάντηση μας είναι προφανής: σε μια υπηρεσία που καλείται να σώσει ανθρώπινες ζωές, δεν πειραματιζόμαστε για να γλιτώσουμε κόστος.

Όσον αφορά τις εναλλακτικές που προτείνονται, η αυτο-προμήθεια συσκευών, η χρηματοδοτική μίσθωση με εξαγορά, ο διαχωρισμός εξοπλισμού και υπηρεσιών ή η μεταφορά κρίσιμων λειτουργιών σε σχήματα που δεν έχουν δοκιμαστεί στην πράξη για τέτοιου επιπέδου επιχειρησιακή ευθύνη, αποτελούν θεωρητικές προσεγγίσεις και όχι αποδεδειγμένες λύσεις για μια υπηρεσία που απαιτεί αδιάλειπτη λειτουργία και απόλυτη αξιοπιστία.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία. Το έργο υλοποιείται πιλοτικά. Πιλοτικό, όμως, δεν σημαίνει προσωρινό ή καταδικασμένο να λήξει. Αντίθετα, στόχος είναι μέσα από την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για τη συνέχιση, τη βελτίωση και την ενδεχόμενη επέκταση της υπηρεσίας σε ακόμη περισσότερους συμπολίτες μας. 

Η κοινωνική πολιτική, κύριοι της Ανεξάρτητης Ενωτικής Πρωτοβουλίας, δεν είναι πεδίο μικροπολιτικών ανταγωνισμών ούτε χώρος για ασκήσεις θεωρητικής οικονομίας. Είναι πεδίο ευθύνης απέναντι σε ανθρώπους που χρειάζονται πραγματική υποστήριξη εδώ και τώρα.

Συμφωνούμε απολύτως σε μία φράση της ανακοίνωσης: η ασφάλεια των πολιτών δεν είναι εμπόρευμα. 

Ακριβώς γι' αυτό επιλέγουμε λύσεις που διασφαλίζουν αξιοπιστία, επιχειρησιακή ετοιμότητα και συνεχή υποστήριξη και όχι αδοκίμαστα πειράματα που μπορεί να αποδειχθούν φθηνότερα στα χαρτιά, αλλά ακριβότερα για την κοινωνία και τις ανθρώπινες ζωές όταν κριθούν στην πράξη.