Λευτέρης Χαμαλίδης: Η μεγάλη εθνική ευκαιρία που χάθηκε

 

Η πορεία μιας χώρας καθορίζεται βασικά από τις πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης. Έτσι, άλλες φορές οι επιλογές αυτές, μπορεί να δώσουν ώθηση, άλλες να επιβραδύνουν και μερικές να περάσουν χωρίς να ακουμπήσουν, δίχως να προσφέρουν τίποτα καινούργιο και ουσιαστικό.

Η Ελλάδα, μετά την οικονομική κρίση η οποία την καθήλωσε σε πολλούς τομείς και επιπρόσθετα το παγκόσμιο χτύπημα της πανδημίας, είχε τεράστια ανάγκη από μια αναπτυξιακή ώθηση που θα άλλαζε ριζικά την πορεία της.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, δημιούργησε ένα χρηματοδοτικό αναπτυξιακό εργαλείο, «το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας» για να βοηθήσει όλες τις χώρες να διορθώσουν αδυναμίες, να εφαρμόσουν μεταρρυθμίσεις που θα συνέβαλλαν στη δημιουργία νέων, σύγχρονων αναπτυξιακών μοντέλων που θα ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της εποχής. Έγινε μέσα στην πανδημία με κοινό χρέος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να στηρίξει τους τομείς της ευρωπαϊκής οικονομίας, που είχαν πληγεί από την πανδημία. Για να στηρίξει την ψηφιακή σύγκλιση και την πράσινη μετάβαση.

Η χώρα μας συνολικά από το ταμείο Ανάκαμψης και τα υπάρχοντα ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία, είχε στη διάθεση της περίπου 90 δις ευρώ. 

Αυτά τα χρήματα αποτελούσαν μια «μεγάλη εθνική ευκαιρία που χάθηκε», όπως πολύ εύστοχα τόνισε με έμφαση ο Παύλος Γερουλάνος. Ήταν μια ευκαιρία για την ριζική αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου, με ουσιαστικές επενδύσεις στην έρευνα και την ενίσχυση της μικρομεσαίας επιχείρησης.

Η σωστή διαχείριση του Ταμείου Ανάκαμψης προϋπέθετε ένα πραγματικό εθνικό σχέδιο που θα προέκυπτε από διευρυμένη διαβούλευση. 

Φτάνουμε στην ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης αλλά και της αξιοποίησης και των άλλων ευρωπαϊκών κονδυλίων. Έπεσαν 90 δις στην αγορά. Προφανώς θα είχαμε κάποια ανάπτυξη. Έγινε όμως κάποια ουσιαστική μεταβολή; Δυστυχώς όχι. Απλά καταναλώθηκαν χρήματα τα οποία οδηγήθηκαν σε συγκεκριμένες εταιρίες. 

Αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου σημαίνει ότι πάμε από μια οικονομία βασισμένη σε φθηνό εργατικό δυναμικό και κατανάλωση, σε νέους κλάδους που αξιοποιούν και πληρώνουν το υψηλής ποιότητας ανθρώπινο δυναμικό μας που σήμερα φεύγει στο εξωτερικό. Αυτό δυστυχώς δεν έγινε.

Στην πολιτική ο πήχης δεν τοποθετείται ποτέ σε αυτά που κάνεις, αλλά σε αυτά που θα μπορούσες να κάνεις.

Το ΠΑΣΟΚ είχε καταθέσει κοστολογημένες προτάσεις τόσο επί προεδρίας της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά όσο και υπό τον Νίκο Ανδρουλάκη. Στον απολογισμό της η Κυβέρνηση δεν έχει να παρουσιάσει, ούτε επενδύσεις στην έρευνα και την ενίσχυση της μικρομεσαίας επιχείρησης, ούτε έργα για τη θωράκιση των υποδομών και των δικτύων της χώρας κι ελάχιστα που αφορούν στον εκσυγχρονισμό του κράτους. 

Πουθενά δεν μπορούμε να διακρίνουμε, μονάδες αποθήκευσης ενέργειας και ενίσχυσης του δικτύου ηλεκτρικού ρεύματος, σύγχρονα δίκτυα ύδρευσης-άρδευσης για την αντιμετώπιση της επερχόμενης απειλής της λειψυδρίας, δίκτυα ευρυζωνικότητας σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, κοινωνικές κατοικίες για την αντιμετώπιση του στεγαστικού, υποδομές ενίσχυσης της πολιτικής προστασίας από τις πυρκαγιές και τις πλημμύρες, σοβαρές παρεμβάσεις ενίσχυσης του σιδηροδρομικού δικτύου.

Τα μαστορέματα στα νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας, δεν αποτελούν αναγέννηση του ΕΣΥ με έμφαση στην πρόληψη, ούτε οι μελέτες σε ημέτερες εταιρίες συμβούλων συνιστούν εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης. Όσον αφορά τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που περίμεναν «πως και πως» αυτά τα χρήματα για να εκσυγχρονιστούν και να προχωρήσουν, τελικά διαπιστώνουμε ότι το 98% των ελληνικών επιχειρήσεων δεν πήραν ευρώ ενώ κι από τα αρχικά προϋπολογισμένα 18 δισεκατομμύρια των δανείων, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις έλαβαν τελικά (μαζί με κάποια πλεονάσματα) μόλις 5 δισεκατομμύρια, τα οποία κατευθύνθηκαν στο 1% αυτών.

Συμπερασματικά, το Ταμείο Ανάκαμψης «Ελλάδα 2.0», αξιολογείται αρνητικά για τον κακό σχεδιασμό, τις απεντάξεις έργων και την έλλειψη διαφάνειας. Αποτελεί ένα ακόμη τεκμήριο ανικανότητας και αναποτελεσματικότητας του επιτελικού κράτους.

Λευτέρης Χαμαλίδης

Μέλος Κ.Π.Ε. ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής

Αν. Γραμματέας Τομέα Μεταφορών