Γερουλάνος: «Για να απελευθερωθεί η Ελλάδα των μεγάλων οραμάτων, πρέπει να φύγει η κυβέρνηση της Ελλάδας της αρπαχτής»

 

 «Έφερα ένα δώρο στον Υπουργό. Η Ιστορία Δύο Πόλεων. Του Κάρολου Ντίκενς. Το έφερα για να τον ευχαριστήσω. Το βιβλίο είναι 500 σελίδες περίπου. Έχετε 24 ώρες να μου γράψετε εμπεριστατωμένη σύνοψη. Μην διαμαρτύρεστε. Τόσο μας δώσατε για να τοποθετηθούμε για μια σύμβαση 1500 σελίδων. 1500 σελίδες από εσάς, τρεις μέρες για εμάς. 500 σελίδες από εμάς, μια μέρα για εσάς. Είμαι σίγουρος ότι αντιλαμβάνεστε την αναλογία», είπε στην αρχή της ομιλίας του στην ολομέλεια της Βουλής, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ–Κινήματος Αλλαγής και Βουλευτής Α’ Αθηνών, Παύλος Γερουλάνος, στο πλαίσιο της συζήτησης για τη σύμβαση παραχώρησης του αεροδρομίου της Καλαμάτας.

 

Και συνέχισε λέγοντας: «Ο λόγος όμως που ήθελα να ευχαριστήσω τον Υπουργό, είναι άλλος. Είναι για να θυμάται την ημέρα που έγραψε την Ιστορία Δύο Συμβάσεων. Και τον ευχαριστώ διότι δεν θα μπορούσε να μας κάνει μεγαλύτερο δώρο από το να φέρει τη σύμβαση για το αεροδρόμιο της Καλαμάτας αμέσως αφού μας έφερε την σύμβαση για το χιονοδρομικό κέντρο της Βασιλίτσας. Και θα εξηγήσω γιατί».

 

Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής συνέχισε περιγράφοντας τις δυσκολίες που υπήρξαν μέχρι να γίνει το όραμα του Καπετάν Βασίλη Κωνσταντακόπουλου, πράξη. Τονίζοντας ωστόσο ότι από το πολιτικό σύστημα «λίγοι ασχολήθηκαν να απλοποιήσουν τα πράγματα για τον επόμενο «τρελό» που ήθελε να βοηθήσει την πατρίδα του. Ακόμα και σήμερα, αν θέλεις να βοηθήσεις τον τόπο σου, ή θα ξοδέψεις απίστευτο χρόνο και χρήμα ή θα παρακάμψεις το νόμο. Όλα οδηγούν στο να κάνουν λίγοι σοβαροί άνθρωποι την τρέλα τους, όραμα και πολλοί περισσότεροι να κάνουν δουλειές ευκαιριακές με μόνο σκοπό να κερδίσουν άμεσα. Με όποια μέθοδο. Αυτό που λέμε «αρπαχτή».

 

«Αυτό που κάποιοι πολιτικοί κάναμε», συνέχισε ο Παύλος Γερουλάνος, «είναι να μάθουμε από την εμπειρία του καπετάν Βασίλη, τι σημαίνει να δημιουργείς προορισμό. Πώς ξεκινάς, πώς χτίζεις τον προορισμό σταθερά και μακροχρόνια, πώς εντάσεις την τοπική κοινωνία και την κάνεις συμμέτοχο στην προσπάθεια σου. Μάθαμε τι σημαίνει να σχεδιάζεις σε βάθος χρόνου, πόσο πιο σημαντικό είναι το τελικό αποτέλεσμα από την αρπαχτή, και πώς η εμπειρία ενός ανθρώπου μπορεί και να εμπνεύσει και να επιμορφώσει άλλους να γίνουν καλύτεροι».

 

«Η Πολιτεία όμως; Η Πολιτεία τι κάνει; Η κυβέρνηση τι κάνει;» ρώτησε στη συνέχεια ο Παύλος Γερουλάνος και πρόσθεσε:  «Ποιο είναι το σχέδιο της κυβέρνησης για την περιοχή; Ποιες υποδομές θα κατασκευαστούν γύρω από το αεροδρόμιο; Πώς και πότε θα ενισχυθούν οι οδικοί άξονες και οι δημόσιες μεταφορές; Πώς θα συνδεθεί η επένδυση με την τοπική παραγωγή, τα αγροτικά προϊόντα, τις μικρές επιχειρήσεις και τις ποιοτικές θέσεις εργασίας; Πώς θα αντιμετωπιστούν οι αυξημένες ανάγκες σε νερό, ενέργεια, αποχέτευση και διαχείριση απορριμμάτων; Τα σκεφτήκατε αυτά; Κάνατε κάτι; Μια χαρά σας τα είπε ο βουλευτής σας Μεσσηνίας, κ. Χρυσομάλλης. Ένα μεγάλο έργο άρδευσης ή ύδρευσης είχατε εντάξει όλο και όλο στο Ταμείο Ανάκαμψης, σε όλη τη Μεσσηνία, το Μιναγιώτικο Φράγμα, 33 εκατομμύρια προϋπολογισμός). Ξέρετε τι έγινε;  Απεντάχθηκε».

 

Ενώ μιλώντας για την ίδια τη σύμβαση είπε: «Πώς μπορούμε σήμερα να κρίνουμε αν είναι δίκαιο το τίμημα παραχώρησης; Τι θα πληρώσει το Δημόσιο για απαλλοτριώσεις, αρχαιολογικές εργασίες και αποζημιώσεις; Ποια συγκεκριμένα έργα προβλέπεται να εκτελεστούν ως «Έργα Δημοσίου», με ποιον προϋπολογισμό, χρονοδιάγραμμα και χρηματοδότηση; Και άλλα τέτοια ερωτήματα που περιέγραψε πολύ καλά η εισηγήτρια μας κα. Κατερίνα Σπυριδάκη. Απλά πράγματα. Δεν τα ρωτάμε τυχαία. Ρωτάμε διότι τα έχετε κάνει θάλασσα σε έργα του Ταμείου Ανάκαμψης και ανησυχούμε ότι δεν μάθατε τίποτα από τα λάθη σας. Παραχωρείτε μια κρίσιμη υποδομή και θεωρείτε ότι με την υπογραφή της σύμβασης τελείωσε η δουλειά σας. Σε αντίθεση με τον επενδυτή, μετράτε μόνο το τίμημα και τις αναμενόμενες αφίξεις. Δεν μετράτε τις ανάγκες και τις ευκαιρίες που θα δημιουργηθούν στον τόπο. Βλέπετε το αεροδρόμιο. Δεν βλέπετε την περιοχή γύρω του. Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά μας, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης. Για εσάς ανάπτυξη είναι μέχρι να ολοκληρωθεί μια συναλλαγή. Για εμάς η ανάπτυξη ξεκινάει με ένα συνολικό σχέδιο για τον τόπο. Ένα αεροδρόμιο μπορεί να ανοίξει την πύλη της ανάπτυξης. Χρειάζεται, όμως, ένα κράτος που μαζί με την τοπική κοινωνία θα γνωρίζει προς τα πού θέλει να οδηγήσει την περιοχή».

 

Κλείνοντας την ομιλία του, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ,  απευθυνόμενος προς τον Υπουργό, είπε: «Να λοιπόν κ. Υπουργέ, γιατί σας έφερα το βιβλίο. Για να θυμάστε την ημέρα που γράψατε την Ιστορία Δύο Συμβάσεων. Δύο συμβάσεις που συμβολίζουν τις δύο Ελλάδες που ζούμε. Από τη μια λοιπόν έχουμε μια σύμβαση στην Βασιλίτσα χωρίς business plan, χωρίς σχέδιο, χωρίς τεχνογνωσία, χωρίς χρήματα. Και από την άλλη μια επένδυση που, αυτά τουλάχιστον, τα έχει. Αυτές είναι οι δύο συμβάσεις. Και αυτές είναι οι δύο Ελλάδες. Η Ελλάδα της αρπαχτής και η Ελλάδα των μεγάλων οραμάτων. Το πρόβλημα για τον κ. Μητσοτάκη είναι ότι δεν είναι, όπως καυχιέται, η δεύτερη Ελλάδα δική του. Η πρώτη είναι. Αποτυχία στο Ταμείο Ανάκαμψης, ευρωπαϊκές συμβάσεις που δεν γίνονται ποτέ και οδηγούν σε τραγωδίες. Υπερταμείο, ακόμα σύμβολο Εθνικής εξάρτησης και αναποτελεσματικότητας, υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ, καρτέλ αισχροκέρδειας. Αυτή η Ελλάδα είναι πλέον όλη δική του. Και η δεύτερη δεν είναι κανενός μας. Και ας τρέχουμε οι πολιτικοί για τις κορδέλες. Η δεύτερη ανήκει στους Έλληνες που θα κάνουν τα πάντα για να βοηθήσουν την πατρίδα τους. Και ο καλύτερος τρόπος να τους βοηθήσουμε ως πολιτικό σύστημα  είναι να ανοίγουμε δρόμους, να απελευθερώνουμε δυνάμεις. Αλλά για να ανοίξουμε δρόμους θα πρέπει να έρθει ξανά στο τιμόνι μια Κυβέρνηση που πιστεύει σε ένα πράγμα: στην αξία και τη δύναμη της Ελληνίδας και του Έλληνα παντού. Και θα κάνει τα πάντα για να τους απελευθερώσει από άδικες δυσκολίες. Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει πρώτα να φύγει η Κυβέρνηση της Ελλάδας της αρπαχτής. Καλό διάβασμα κ. Υπουργέ».