Η Τουρκία απλώς περίμενε τη στιγμή της.
Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα είναι η επίσημη επιστροφή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο κέντρο των δυτικών σχεδιασμών.
Η εικόνα με τον Μαρκ Ρούτε να περπατά χέρι-χέρι με τον Τούρκο πρόεδρο δεν ήταν μια αυθόρμητη χειρονομία. Ήταν μήνυμα. Προς την Ουάσιγκτον. Προς τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Προς όσους πίστεψαν ότι η Άγκυρα είχε απομονωθεί.
Η Τουρκία όχι μόνο δεν απομονώθηκε. Επιστρέφει ως απαραίτητος παίκτης.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, ήρθε και η Δαμασκός. Οι εκρήξεις κοντά στο ξενοδοχείο όπου διέμενε ο Εμανουέλ Μακρόν υπενθύμισαν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα ότι η Μέση Ανατολή παραμένει ναρκοπέδιο. Ο Γάλλος πρόεδρος δεν κινδύνευσε. Το πολιτικό μήνυμα όμως ήταν ισχυρότερο από την ίδια την επίθεση.
Η περιοχή δεν έχει σταθεροποιηθεί.
Η Δύση εξακολουθεί να χρειάζεται έναν περιφερειακό παίκτη με στρατό, επιρροή και παρουσία από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τη Συρία.
Αυτόν τον ρόλο διεκδικεί η Τουρκία. Και το κάνει μεθοδικά.
Ο Ρούτε μίλησε για τη στρατηγική σημασία της Άγκυρας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ανοίγουν ξανά τη συζήτηση για τα F-35. Τα εξοπλιστικά συμβόλαια δισεκατομμυρίων περνούν πλέον μέσα από τη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας του ΝΑΤΟ. Η Τουρκία βρίσκεται στο τραπέζι. Όχι στο περιθώριο.
Η ελληνική διπλωματία οφείλει να διαβάσει σωστά την εικόνα. Στις διεθνείς σχέσεις δεν ανταμείβεται ο πιο προβλέψιμος σύμμαχος. Ανταμείβεται ο πιο χρήσιμος.
Και σήμερα η Άγκυρα καταφέρνει να παρουσιάζεται ως χρήσιμη παντού. Στην Ουκρανία. Στη Μαύρη Θάλασσα. Στον Καύκασο. Στη Συρία. Στη Μέση Ανατολή.
Αυτό είναι το πραγματικό της όπλο. Όχι οι δηλώσεις του Ερντογάν.
Η γεωγραφία της. Η ισχύς της. Και η αδυναμία της Δύσης να βρει εναλλακτική.

0 Σχόλια