Το κυβερνητικό παραμύθι των «ήρεμων νερών» στο Αιγαίο τελειώνει εκεί όπου αρχίζουν τα πραγματικά γεγονότα. Για μήνες το Μέγαρο Μαξίμου παρουσίαζε την απουσία μεγάλης έντασης με την Τουρκία ως σημαντική διπλωματική επιτυχία. Μόνο που η Άγκυρα δεν εγκατέλειψε ούτε τις διεκδικήσεις της ούτε τον αναθεωρητισμό της. Απλώς συνέχισε να τα υπηρετεί με άλλους τρόπους.
Και τώρα ο λογαριασμός αυτής της πολιτικής φτάνει στην Αθήνα.
Μετά τα θαλάσσια πάρκα σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, η Τουρκία άνοιξε νέο μέτωπο με αφορμή το ελληνικό Ειδικό Χωροταξικό για τις ΑΠΕ. Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών δεν περιορίστηκε σε μια τυπική διαφωνία. Επανέφερε ευθέως τη θεωρία περί «γεωγραφικών σχηματισμών» των οποίων η κυριαρχία, κατά την Άγκυρα, δεν έχει μεταβιβαστεί στην Ελλάδα με διεθνείς συνθήκες. Δηλαδή, ξανά στο τραπέζι οι απαράδεκτες θεωρίες των «γκρίζων ζωνών».
Και έτσι καταρρέει η κυβερνητική βιτρίνα.
Γιατί «ήρεμα νερά» δεν υπάρχουν όταν η μία χώρα αμφισβητεί δικαιώματα και κυριαρχία της άλλης. Δεν υπάρχει «θετικό κλίμα» όταν η Άγκυρα επιχειρεί να συνδέσει ακόμη και ελληνικές αποφάσεις για Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας με το σύνολο των αξιώσεών της στο Αιγαίο.
Η Άγκυρα ανοίγει μέτωπα, η κυβέρνηση ψάχνει «ήρεμα νερά»
Είχαν προηγηθεί τα τουρκικά θαλάσσια πάρκα στο Βόρειο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, με την Αθήνα να καταγγέλλει ότι τουρκικές μονομερείς ενέργειες δεν μπορούν να παράγουν έννομα αποτελέσματα σε βάρος ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Η πολιτική σημασία, όμως, παραμένει: ακόμη και τουρκικά δημοσιεύματα συνέδεσαν τις κινήσεις αυτές με τη στρατηγική της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Και απέναντι σε αυτή τη συστηματική επαναφορά των τουρκικών θέσεων, η κυβέρνηση εξακολουθεί να επενδύει στη διαχείριση των εντυπώσεων.
Ανακοινώσεις, διαβεβαιώσεις, εκκλήσεις για καλή γειτονία και η μόνιμη προσπάθεια να μη διαταραχθεί το κλίμα. Μόνο που εξωτερική πολιτική δεν είναι να προσέχεις διαρκώς μήπως θυμώσει η άλλη πλευρά. Ούτε μπορεί η απουσία ενός θερμού επεισοδίου να βαφτίζεται εθνική επιτυχία, όταν απέναντι συσσωρεύονται αμφισβητήσεις.
Έρχεται η «Γαλάζια Πατρίδα»
Και τώρα μπροστά βρίσκεται το ζήτημα του τουρκικού θεσμικού πλαισίου για τις θαλάσσιες ζώνες, με τη συζήτηση γύρω από τη «Γαλάζια Πατρίδα» να αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Η Άγκυρα δείχνει ότι δεν θεωρεί τις βασικές της θέσεις αντικείμενο εγκατάλειψης ή συμβιβασμού.
Κι όμως, η ελληνική κυβέρνηση μοιάζει να περιμένει κάθε φορά την επόμενη τουρκική κίνηση για να διαπιστώσει πόσο μακριά θα φτάσει.
Αυτό δεν είναι στρατηγική. Είναι πολιτική αναμονής.
Το Μέγαρο Μαξίμου οφείλει πλέον να απαντήσει σε ένα απλό ερώτημα: τι ακριβώς κέρδισε η Ελλάδα από τα πολυδιαφημισμένα «ήρεμα νερά», εάν η Τουρκία εξακολουθεί να επαναφέρει τις «γκρίζες ζώνες», να αμφισβητεί ελληνικά δικαιώματα και να κρατά ολόκληρη τη «Γαλάζια Πατρίδα» πάνω στο τραπέζι;
Η ησυχία δεν είναι από μόνη της διπλωματική νίκη. Και η αποφυγή της έντασης δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για μια κυβέρνηση που βλέπει την τουρκική ατζέντα να επανέρχεται ξανά και ξανά.
Τα «ήρεμα νερά» του Μαξίμου βούλιαξαν. Και μαζί τους βουλιάζει πλέον και το αφήγημα πάνω στο οποίο στήθηκε η κυβερνητική πολιτική απέναντι στην Τουρκία.
Γιάννης Σεργιάτος στο 1voice.gr
0 Σχόλια