Αύριο μιλούν για την Ελλάδα, σήμερα τσακώνονται για τις καρέκλες

 

Γράφει ο Φαροφύλακας

Αν κρίνουμε από όσα κυκλοφορούν τις τελευταίες ώρες στην ΕΛ.Α.Σ. και πέριξ αυτής, πριν παρουσιαστεί το σχέδιο για την επόμενη ημέρα της χώρας πρέπει να λυθεί ένα άλλο, σαφώς πιο επείγον ζήτημα: η χωροταξία της αίθουσας. Διότι αύριο στη Θεσσαλονίκη μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να μιλήσει για πρόγραμμα και πολιτική προοπτική, όμως σήμερα κάποιοι φαίνεται ότι ενδιαφέρονται περισσότερο για το πόσο κοντά θα βρίσκονται στην εξέδρα.

Οι πληροφορίες περιγράφουν έντονο παρασκήνιο γύρω από το ποιοι θα καθίσουν πού. Και επειδή στην πολιτική η πρώτη σειρά σπανίως είναι απλώς… πρώτη σειρά, η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Μια καλή θέση εξασφαλίζει κάμερες, φωτογραφίες και κυρίως τον απαραίτητο συμβολισμό ότι κάποιος βρίσκεται κοντά στον αρχηγό. Η πολιτική σημειολογία, άλλωστε, αρχίζει πολλές φορές από το seating plan.

Και εκεί αρχίζουν τα δύσκολα.

Τα νέα στελέχη που έχουν ήδη αποκτήσει ρόλο και δημόσια παρουσία –παρότι τα περισσότερα προέρχονται επίσης από τον ΣΥΡΙΖΑ– δεν εμφανίζονται διατεθειμένα να κάνουν χώρο χωρίς δεύτερη κουβέντα σε όσους καταφθάνουν τώρα. Πολύ περισσότερο όταν οι νεοαφιχθέντες έχουν βαρύτερο πολιτικό βιογραφικό, πέρασαν από την πρώτη γραμμή της κυβέρνησης Τσίπρα και διαθέτουν αναγνωρησιμότητα που αυτομάτως τραβά επάνω τους τα φώτα.

Με άλλα λόγια, όλοι μπορεί να είναι καλοδεχούμενοι στη νέα προσπάθεια, αλλά το πράγμα δυσκολεύει όταν πρέπει να αποφασιστεί ποιος θα προηγείται στη φωτογραφία.

Το πραγματικό πρόβλημα, ωστόσο, δεν είναι οι αυριανές καρέκλες. Είναι οι μεθαυριανές κάλπες.

Στο παρασκήνιο συζητείται ήδη το ζήτημα των εκλογικών περιφερειών, καθώς νεότερα πρόσωπα φέρονται να επιδιώκουν διαβεβαιώσεις ότι δεν θα τοποθετηθούν απέναντι σε εν ενεργεία βουλευτές ή σε πρόσωπα που εξελέγησαν το 2023 και στη συνέχεια άφησαν τις βουλευτικές τους έδρες για να βρεθούν κοντά στον Αλέξη Τσίπρα.

Υπάρχει όμως και η άλλη όχθη. Οι «παλιοί» έχουν μνήμη και ορισμένοι θεωρούν ότι υπάρχουν δεσμεύσεις του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα για την πολιτική τους συνέχεια. Συνεπώς, κάποια στιγμή ο λογαριασμός θα πρέπει να βγει.

Γιατί οι ενδιαφερόμενοι αυξάνονται, οι φιλοδοξίες περισσεύουν, αλλά οι εκλόγιμες θέσεις δεν πολλαπλασιάζονται διά μαγείας.

Αύριο, λοιπόν, θα ακούσουμε το πρόγραμμα. Μέχρι τότε, ας λυθεί πρώτα το πρόβλημα με τις καρέκλες. Γιατί στην ΕΛ.Α.Σ. μπορεί να κοιτούν προς τη δεύτερη θέση στην πολιτική σκηνή, αλλά στο εσωτερικό της κανείς δεν φαίνεται ιδιαίτερα πρόθυμος να καθίσει στη δεύτερη σειρά.