ΔΕ(Θ)Ν ξεσήκωσε ο Τσίπρας: Πολύ comeback, λίγη πολιτική φωτιά...

 

Γράφει ο Φαροφύλακας

Κουρασμένος, κρύος και, κυρίως, χωρίς εκείνο το πολιτικό τσαγανό που κάποτε ήταν το μεγάλο του όπλο, εμφανίστηκε ο Αλέξης Τσίπρας στη συνέντευξη Τύπου της ΔΕΘ. Μίλησε πολύ, απάντησε σχεδόν σε όλα, αλλά τη σπίθα δεν την άναψε. Έλειψε η ατάκα που θα έμενε, το πολιτικό νεύρο, η αίσθηση ότι απέναντί σου βρίσκεται ένας πρώην πρωθυπουργός που επέστρεψε αποφασισμένος να πάρει το παιχνίδι πάνω του...

Και μετά ήρθαν οι απαντήσεις.

Η περιβόητη «πατριωτική εισφορά» στο πλουσιότερο 1% παρουσιάζεται ως κεντρικό εργαλείο φορολογικής δικαιοσύνης. Μόνο που όταν έφτασε η ώρα του λογαριασμού, ο Τσίπρας παραδέχθηκε ότι δεν είναι σε θέση να προσδιορίσει με ακρίβεια πόσα θα αποφέρει. Πρώτα, λέει, πρέπει να υπάρξει περιουσιολόγιο. Με άλλα λόγια, ξέρουμε ποιον θέλουμε να φορολογήσουμε, ξέρουμε πού θέλουμε να πάνε τα λεφτά, αλλά δεν ξέρουμε ακόμη πόσα λεφτά είναι. Μικρή λεπτομέρεια για ένα κατά τα άλλα κοστολογημένο σχέδιο.

Μετά ήρθε η Αριστερά. Ο Τσίπρας χαρακτήρισε την ομιλία του την πιο αριστερή που έχει εκφωνήσει ποτέ στη ΔΕΘ. Εδώ ο Φαροφύλακας ομολογεί ότι συγκινήθηκε.

Γιατί τόσο αριστερά πήγε ο Αλέξης, που παραλίγο να χάσει από τα μάτια του τον Πάνο Καμμένο.

Τον παλιό συγκυβερνήτη του, με τον οποίο σήμερα τον χωρίζει, όπως είπε, «ιδεολογική άβυσσος». Προφανώς την περίοδο 2015-2019 η άβυσσος είχε γέφυρα. Και όχι καμιά πρόχειρη. Τετραετίας.

Και κάπου εδώ φτάνουμε στον κ. Σιακαντάρη. Γιατί η υπόθεσή του δεν είναι απλώς ένα ακόμη επεισόδιο που μπορεί να κλείσει με μια απάντηση στη συνέντευξη Τύπου και να περάσουμε παρακάτω. Ο Σιακαντάρης είναι μόνο μία περίπτωση μέσα στην ΕΛ.Α.Σ. Και, κατά την άποψη του Φαροφύλακα, εκεί ακριβώς βρίσκεται ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα για τον Τσίπρα.

Γύρω του έχουν μαζευτεί αρκετοί «καθηγητάδες», αναλυτές και επίδοξοι πολιτικοί καθοδηγητές που μπορεί να διαθέτουν τίτλους, θεωρίες και βαρύγδουπες αναλύσεις, αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι διαθέτουν πολιτικό ένστικτο. Και όταν ένας αρχηγός που επιχειρεί πολιτικό comeback αφήνει τέτοιες φωνές να χαράζουν τη διαδρομή, υπάρχει κίνδυνος αντί για τον δρόμο προς την επιστροφή να του δείχνουν τον δρόμο προς τον πολιτικό γκρεμό.

Κρατήστε το αυτό.

Γιατί ο κ. Σιακαντάρης δεν είναι ο μόνος. Υπάρχουν κι άλλοι. Με ονοματεπώνυμο, παρεμβάσεις και πολιτικό αποτύπωμα. Και για αυτούς ο Φαροφύλακας θα έχει πολλά να πει το επόμενο διάστημα.

Όσο για τη μεγάλη επιστροφή του Αλέξη; Στην πολιτική υπάρχει ένα άτιμο πράγμα που λέγεται μνήμη. Ο πρώην πρωθυπουργός δεν επιστρέφει ως άγραφο χαρτί. Κουβαλά τις επιλογές του, τους συμμάχους του, τις αντιφάσεις του και, πλέον, πρέπει να προσέχει και εκείνους που επιλέγει να έχει γύρω του.

Χθες προσπάθησε να μας πείσει ότι γύρισε διαφορετικός. Μόνο που η πολιτική δεν έχει κουμπί «διαγραφή ιστορικού».

Γιατί μπορείς να επιστρέψεις στην πολιτική. Δεν μπορείς όμως να επιστρέψεις ως καινούργιος.