Recents in Beach

Αλέξη, στο ραντάρ φαίνεται κάτι περισσότερο από την τιμή του πετρελαίου

 


Γράφει ο Φαροφύλακας

Από τον Φάρο τα πράγματα φαίνονται λίγο διαφορετικά. Ιδίως όταν κοιτάς τη θάλασσα και όχι το πολιτικό κάδρο.

Ο Αλέξης Τσίπρας πήγε την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου στην παλιά παραλία της Θεσσαλονίκης, συνάντησε τους αλιείς που βρίσκονταν σε κινητοποίηση, έμεινε μαζί τους για ώρα και ανέβηκε ακόμη και σε μηχανότρατα. Άκουσε πολλά. Και μερικά από αυτά μάλλον δεν ήταν καθόλου ευχάριστα.

Για το πετρέλαιο έβαλε στο τραπέζι δύο δρόμους: παρέμβαση στην αλυσίδα από το διυλιστήριο μέχρι την αντλία, ώστε να περιοριστεί η τιμή, ή μεγαλύτερη επιδότηση για τους επαγγελματίες που έχουν φτάσει πλέον στα όριά τους.

Σωστά.

Μόνο που, Αλέξη, τα ψάρια δεν κολυμπάνε στο ντεπόζιτο.

Γιατί οι άνθρωποι της θάλασσας τού περιέγραψαν ένα πρόβλημα πολύ μεγαλύτερο από το πόσο κοστίζει να γεμίσεις το καΐκι.

Οι εκπρόσωποι των αλιέων κατήγγειλαν ότι εκατοντάδες τουρκικά αλιευτικά ψαρεύουν καθημερινά ακόμη και μέσα στα ελληνικά χωρικά ύδατα, αναφέροντας συγκεκριμένα τη Σαμοθράκη, τη Λήμνο και τα Ψαρά.

Και δεν περιορίστηκαν στις περιγραφές.

Έβγαλαν τα κινητά τους και έδειξαν στον Τσίπρα φωτογραφίες από τα ραντάρ τους, υποστηρίζοντας ότι η παρουσία των τουρκικών αλιευτικών είναι εξαιρετικά έντονη και στα διεθνή ύδατα του Βόρειου Αιγαίου.

«Είναι τρεις Έλληνες και 400 Τούρκοι», του είπαν.

Ένας από τους αλιείς προχώρησε ακόμη περισσότερο, καταγγέλλοντας ότι στις 10 Σεπτεμβρίου του προηγούμενου έτους, σε απόσταση τεσσάρων μιλίων από τη Θάσο, Τούρκοι ψαράδες επιχείρησαν να διώξουν Έλληνες αλιείς πυροβολώντας με καραμπίνες.

Και κάπου εκεί η συζήτηση άρχισε να αποκτά πραγματικό… αλάτι.

Ο Παναγιώτης Μαυρίδης έβαλε απέναντι στον Τσίπρα και την παλαιότερη δήλωσή του για τα σύνορα στη θάλασσα.

«Έχετε κι εσείς μερίδιο ευθύνης», του είπε.

Ο Τσίπρας αντέδρασε και τον κάλεσε να σταματήσει την προπαγάνδα.

Μόνο που ο συνομιλητής του δεν έκανε πίσω.

«Ούτε πρόεδρος είμαι, ούτε σε κανένα κόμμα ανήκω», του απάντησε, προσθέτοντας ότι πρόκειται για έναν κλάδο «που μας κυνηγάνε όλοι».

Και μετά ήρθαν οι αριθμοί. Εκεί όπου συνήθως οι πολιτικές κουβέντες δυσκολεύουν.

«Κι εσείς ως κυβέρνηση είχατε 118 εκατ. ευρώ για την αλιεία αλλά τα 64 πήγαν στην ιχθυοκαλλιέργεια και μόνον 4 σε εμάς. Τώρα είναι 519 εκατ. και πάλι στην ιχθυοκαλλιέργεια θα πάνε. Αν δεν μας θέλουν να βγούμε να μας το πούνε».

Η απάντηση του Τσίπρα ήταν μόλις δύο λέξεις:

«Δίκιο έχεις».

Ε, λοιπόν, κάπου εδώ ο Φαροφύλακας ανάβει το φως.

Γιατί όταν ο ίδιος ο πολιτικός που βρίσκεται απέναντι στους αλιείς παραδέχεται ότι έχουν δίκιο, δεν αρκεί η κουβέντα να τελειώνει με μερικά λεπτά λιγότερα στην τιμή του πετρελαίου.

Ακόμη κι αν αύριο το πρωί γεμίζουν φθηνότερα τα καΐκια, τι ακριβώς θα συμβαίνει όταν φτάνουν στο πέλαγος;

Το πρόβλημα είναι συνολικό. Είναι τα καύσιμα, τα ευρωπαϊκά κονδύλια, οι έλεγχοι, τα αλιευτικά αποθέματα, η επιτήρηση του Αιγαίου και οι όροι με τους οποίους ο ελληνικός αλιευτικός στόλος καλείται να ανταγωνιστεί τον τουρκικό.

Αυτή είναι η κουβέντα που πρέπει να γίνει.

Και βέβαια γύρω από τον Τσίπρα δεν έλειψαν και τα στελέχη της ΕΛ.Α.Σ. Εκείνοι που ακούν προσεκτικά, κουνούν συγκαταβατικά το κεφάλι, δείχνουν ότι συμμερίζονται την αγωνία των ανθρώπων της θάλασσας και, φυσικά, φροντίζουν να βρίσκονται κάπου κοντά όταν ανοίγουν οι φωτογραφικές μηχανές.

Ο κακόπιστος Φαροφύλακας έχει, λοιπόν, μια πολύ απλή απορία:

Αν πάρουμε αύριο το πρωί τους μισούς από αυτούς και τους αφήσουμε στην ψαραγορά της Μηχανιώνας, πόσοι άραγε θα καταφέρουν να ξεχωρίσουν τον γαύρο από τη σαρδέλα και το λαβράκι;

Δεν τους εξετάσαμε, φυσικά, στην ιχθυολογία. Αλλά άλλο να κουνάς το κεφάλι πίσω από τον αρχηγό όταν ο ψαράς περιγράφει την απόγνωσή του κι άλλο να γνωρίζεις τι σημαίνει ελληνική αλιεία, τι σημαίνει να λύνεις κάβους χαράματα και τι βρίσκεις απέναντί σου όταν φτάσεις στο Βόρειο Αιγαίο.

Γιατί από συμπαράσταση μπροστά στον φωτογραφικό φακό οι άνθρωποι της θάλασσας έχουν χορτάσει.

Από ανθρώπους που ξέρουν τη θάλασσα, μάλλον όχι.

Ο Τσίπρας πήγε. Άκουσε. Διαφώνησε. Σε ένα σημείο παραδέχθηκε: «Δίκιο έχεις».

Τώρα έρχεται το δύσκολο.

Να υπάρξει ολοκληρωμένη πρόταση που να δίνει στον Έλληνα αλιέα λόγο να λύσει κάβους και να μπορεί να σταθεί απέναντι στον ανταγωνισμό που ο ίδιος καταγγέλλει ότι τον συνθλίβει.

Γιατί διαφορετικά, Αλέξη, σε λίγο δεν θα συζητάμε πόσο κοστίζει το πετρέλαιο για να βγει το καΐκι.

Θα ψάχνουμε καΐκια που εξακολουθούν να βγαίνουν.


Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια

script data-cfasync="false" type="text/javascript" id="clever-core">
script data-cfasync="false" type="text/javascript" id="clever-core">