Θυμάται, λοιπόν, ότι μετά την αποχώρησή σου από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν εξαφανίστηκες θεσμικά από την πολιτική ζωή. Παρέμεινες βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και πρώην πρωθυπουργός, όπως παρέμειναν στα κοινοβουλευτικά έδρανα και άλλοι πρώην πρωθυπουργοί. Δεν είχες πλέον την υποχρέωση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, είχες όμως το πολιτικό βάρος ενός ανθρώπου που κυβέρνησε τη χώρα και, κυρίως, το βήμα της Βουλής στη διάθεσή σου.
Γι’ αυτό το ερώτημα είναι απλό: Αλέξη, εκείνον τον καιρό που ήσουν απλώς βουλευτής και πρώην πρωθυπουργός, γιατί δεν ανέβηκες να τους ξεβολέψεις; Γιατί, όταν θεωρούσες ότι υπήρχαν μεγάλα ζητήματα που απαιτούσαν πολιτική σύγκρουση, δεν επέλεξες να παρέμβεις από το φυσικό πεδίο της, το Κοινοβούλιο;
Και εδώ, όσο κι αν ο Φαροφύλακας βρίσκεται πολιτικά και ιδεολογικά στην απέναντι όχθη από τον Αντώνη Σαμαρά, κάτι πρέπει να του πιστώσει: όταν διαφώνησε, επέλεξε να μιλήσει δημόσια και κοινοβουλευτικά, να συγκρουστεί και να υπερασπιστεί τις θέσεις του.
Εσύ γιατί διάλεξες τότε τη σιωπή και σήμερα το ξεβόλεμα;
Γιατί υπάρχει και η άλλη πλευρά. Το ΠΑΣΟΚ παραμένει στη μάχη και η δεύτερη θέση αποκτά ιδιαίτερο πολιτικό βάρος. Μήπως, λοιπόν, το πραγματικό «ξεβόλεμα» αφορά περισσότερο τον Ανδρουλάκη παρά τον Μητσοτάκη;
Κι αν τελικά η μεγάλη αναμέτρηση καταλήξει σε Τσίπρα εναντίον Ανδρουλάκη για το ασημένιο μετάλλιο, τότε πού ακριβώς βρίσκεται η περιβόητη πολιτική αλλαγή;
Γιατί στην πολιτική, όπως και στη ζωή, υπάρχει μια αλήθεια παλιότερη από όλους μας: ο δεύτερος δεν ανατρέπει τον πρώτο επειδή νίκησε τον τρίτο.
0 Σχόλια