Δηλαδή, Αλέξη μου, αν αύριο ανακοινώσεις έναν αρτοποιό ως υποψήφιο, θα φορέσεις ποδιά και θα μπεις στον φούρνο να ζυμώνεις και να φουρνίζεις κουλούρια;
Κάποιοι ενδεχομένως θυμηθούν τον Κώστα Καραμανλή και την αγάπη του για το ποδόσφαιρο, παραβλέποντας όμως μια ουσιαστική διαφορά. Ο Καραμανλής έπαιζε μπάλα επειδή του άρεσε, σε μια εντελώς διαφορετική πολιτική και επικοινωνιακή εποχή, ενώ ο Τσίπρας εμφανίζεται να επιστρατεύει το μπάσκετ ως σκηνικό για μια κομματική ανακοίνωση, λες και η πολιτική αξιοπιστία χτίζεται με τρίποντα.
Και όλα αυτά την ώρα που η πολυδιαφημισμένη δυναμική της ΕΛ.Α.Σ. καλείται να αποδειχθεί στην πράξη και ο κίνδυνος δημοσκοπικής φθοράς δεν αντιμετωπίζεται με επικοινωνιακές πιρουέτες.
Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι αν ο Τσίπρας ξέρει μπάσκετ, αλλά αν αντιλαμβάνεται ότι τέτοιες εμπνεύσεις ενδέχεται να τον οδηγήσουν σε πολιτικό αυτογκόλ, συμπαρασύροντας και το εγχείρημά του σε εκλογική αποτυχία.
Με τέτοιους συμβούλους, πάντως, δεν αποκλείεται στην επόμενη ανακοίνωση υποψηφίου να τον δούμε να παίζει μακριά γαϊδούρα, μήπως και εξασφαλίσει μερικές χιλιάδες προβολές.
Άλλωστε, Αλέξη μου, κινδυνεύεις να πάθεις ό,τι και ο Στέφανος Κασσελάκης, που είχε πιστέψει ότι κάθε selfie, κάθε like και κάθε αποθέωση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μεταφράζεται αυτομάτως σε μία ψήφο στην κάλπη.
Αμ δε, Αλέξη μου! Γιατί άλλο τα likes και οι προβολές στα social media και άλλο οι ψήφοι στην κάλπη. Κι επειδή οι ακριβοπληρωμένοι επικοινωνιολόγοι σου φαίνεται πως έχουν μπερδέψει την πολιτική με τη διαφήμιση, καλό θα ήταν να θυμηθούν μια ιστορική φράση που αποδίδεται στον Κλοντ Χόπκινς, έναν από τους πατέρες της σύγχρονης διαφήμισης:
«Ο κόσμος δεν αγοράζει από κλόουν».
Και αν αυτό ισχύει για ένα προϊόν, φαντάσου πόσο περισσότερο μετράει όταν ζητάς από έναν λαό να σου εμπιστευτεί ξανά τη διακυβέρνηση της χώρας!

0 Σχόλια