Η ομιλία του, την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου, στην Πολιτική Επιτροπή της ΕΛ.Α.Σ. είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, κυρίως όταν αναφέρθηκε στο ΠΑΣΟΚ και στην περίοδο που ακολούθησε την αποχώρησή του από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο πρώην πρωθυπουργός υποστήριξε ότι με την παραίτησή του άφησε πολιτικό χώρο στο ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να αναδειχθεί σε εναλλακτική απέναντι στη Νέα Δημοκρατία, αλλά εκείνο δεν αξιοποίησε την ευκαιρία επί τρία χρόνια.
Και εδώ προκύπτουν ορισμένα ερωτήματα, όχι για το ΠΑΣΟΚ, αλλά για τον ίδιο τον πρώην πρωθυπουργό.
Αλέξη μου, ποιος σου είπε να φύγεις; Ποιος σου είπε να παραιτηθείς από τη Βουλή; Ποιος σου είπε να περάσεις τρία χρόνια μιλώντας με γρίφους, αφήνοντας την πολιτική σου επιστροφή να εξελίσσεται σε ένα ατελείωτο παιχνίδι ερμηνειών και σεναρίων;
Διότι η αποχώρηση ήταν δική σου πολιτική επιλογή. Όπως δική σου επιλογή ήταν και ο χρόνος της επιστροφής. Επομένως, η κριτική προς το ΠΑΣΟΚ δεν απαλλάσσει αυτομάτως τον ίδιο τον Τσίπρα από την υποχρέωση να εξηγήσει τη δική του στρατηγική.
Στο μεταξύ, η ΕΛ.Α.Σ. συμπληρώνει τα ψηφοδέλτιά της και ετοιμάζεται για το συνέδριο του Ιανουαρίου. Επιτέλους, συνέδριο! Μόνο που παραμένει το ερώτημα εάν θα αποτελέσει πεδίο ουσιαστικής πολιτικής συζήτησης ή μια ακόμη ευκαιρία για τον κάθε πικραμένο να ανέβει στο βήμα και να πει το μακρύ του και το κοντό του.
Στον Δυτικό Τομέα της Αθήνας, πάντως, η μάχη του σταυρού αποκτά ξεχωριστό ενδιαφέρον. Και εδώ δεν μιλάμε για μια απλή εκλογική αναμέτρηση, αλλά για μια περιφέρεια όπου, με βάση τα ονόματα που ακούγονται, ο πολιτικός ανταγωνισμός μπορεί να πάρει φωτιά. Κοινώς, θα πέσουν κορμιά, πολιτικά πάντα, καθώς η διεκδίκηση της πρωτιάς δεν θα αφορά μόνο τους αντιπάλους της ΕΛ.Α.Σ., αλλά και τους υποψηφίους του ίδιου ψηφοδελτίου.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, στην ίδια εκλογική αρένα προορίζονται να βρεθούν η Έφη Αχτσιόγλου, η Άννα Παπαδοπούλου, η Μαριζέτα Αντωνοπούλου και ο Άγγελος Κορωνιός. Τέσσερα πρόσωπα με διαφορετικές διαδρομές και πολιτικές αναφορές, τα οποία, εφόσον επιβεβαιωθούν οι υποψηφιότητές τους, θα κληθούν να διεκδικήσουν την εμπιστοσύνη του ίδιου εκλογικού ακροατηρίου.
Η Αχτσιόγλου φαίνεται να αφήνει πίσω τα σενάρια για Θεσσαλονίκη και Πέλλα, η αναπληρώτρια υπεύθυνη Τύπου Άννα Παπαδοπούλου μπαίνει στο κάδρο της εκλογικής αναμέτρησης, η ακαδημαϊκός Μαριζέτα Αντωνοπούλου προσθέτει τη δική της παρουσία, ενώ ο Άγγελος Κορωνιός, πρώτος σκόρερ στην ιστορία της κορυφαίας κατηγορίας του ελληνικού μπάσκετ, παρουσιάζεται ως προσωπική επιλογή του Τσίπρα.
Το ενδιαφέρον, επομένως, δεν περιορίζεται στο πόσες έδρες θα διεκδικήσει η ΕΛ.Α.Σ., αλλά επεκτείνεται και στο ποιος θα καταφέρει να κυριαρχήσει στη μάχη της σταυροδοσίας. Γιατί άλλο πράγμα η κοινή φωτογραφία ενός ψηφοδελτίου και άλλο η προσωπική εκλογική αναμέτρηση.
Και κάπως έτσι, ο Δυτικός Τομέας αποκτά όλα τα χαρακτηριστικά μιας πολιτικής αρένας, όπου οι προσωπικές φιλοδοξίες, οι συμμαχίες και οι εκλογικοί συσχετισμοί θα βρεθούν στο μικροσκόπιο. Το εάν θα υπάρξουν πραγματικές εσωτερικές συγκρούσεις ή απλώς έντονος αλλά θεμιτός ανταγωνισμός, μένει να φανεί στην προεκλογική περίοδο.
Και μέσα σε όλα αυτά, δημοσκόπηση φέρεται να παρουσιάζει τον Αλέξη Τσίπρα ως τον πιο συμπαθητικό πολιτικό αρχηγό.
Ε, λοιπόν, να του βρούμε μια καλή νύφη, να τον στείλουμε στο First Dates ή να του εξασφαλίσουμε μια πρωινή τηλεοπτική εκπομπή!
Γιατί άλλο η συμπάθεια, άλλο η εμπιστοσύνη και άλλο η εκλογική επιρροή. Οι δημοσκοπικές εντυπώσεις δεν υποκαθιστούν ούτε την πολιτική αξιοπιστία ούτε τις απαντήσεις για τις επιλογές του παρελθόντος.
Και εδώ επιστρέφουμε στον Ιούλιο του 2015. Στην ιστορική εκείνη καμπή, όταν ο Τσίπρας είχε μπροστά του αποφάσεις που καθόρισαν τη δική του πορεία και επηρέασαν βαθιά τη χώρα. Η συζήτηση για εκείνες τις επιλογές δεν έχει κλείσει, όσες νέες πολιτικές σελίδες κι αν επιχειρήσει να ανοίξει.
Όσο για το 13% που συζητείται ως πιθανό εκλογικό ταβάνι της ΕΛ.Α.Σ., παραμένει ένα πολιτικό σενάριο και όχι τεκμηριωμένη πρόβλεψη. Η κάλπη θα δείξει εάν η νέα προσπάθεια μπορεί να το ξεπεράσει.
Και όπως έγραφε ο Νικολό Μακιαβέλι στον «Ηγεμόνα», «Όλοι βλέπουν αυτό που φαίνεσαι, λίγοι καταλαβαίνουν αυτό που είσαι».
Γιατί, Αλέξη, άλλο να σε συμπαθούν στις δημοσκοπήσεις και άλλο να σε εμπιστεύονται πίσω από το παραβάν. Εκεί δεν υπάρχουν τηλεοπτικά χαμόγελα, επικοινωνιακά τεχνάσματα και χειροκροτητές. Υπάρχει μόνο η κάλπη. Και αυτή δεν μοιράζει βραβεία συμπάθειας.
0 Σχόλια