Γράφει ο Φαροφύλακας
Χθες ο «Φαροφύλακας» έγραψε για μια απουσία από την περιοδεία του Αλέξη Τσίπρα στην Ηλεία που είχε περισσότερο ενδιαφέρον από αρκετές παρουσίες του. Ο πρώην πρωθυπουργός πήγε στο Olympia Forum, έκανε επαφές, συνομίλησε με κόσμο, πέρασε από την περιοχή, αλλά στο Μουσείο Νίκου Μπελογιάννη στην Αμαλιάδα δεν βρέθηκε.
Ναι, σε εκείνο το Μουσείο του Μπελογιάννη, τη μόνιμη έκθεση του οποίου είχε εγκαινιάσει ο ίδιος ως πρωθυπουργός το 2017.
Το γράψαμε χθες και σήμερα το θέμα άρχισε να κάνει τη βόλτα του στις πολιτικές και παραπολιτικές στήλες. Κάτι που επιβεβαιώνει ότι ο «Φαροφύλακας» δεν είδε φαντάσματα. Είδε εγκαίρως μια πολιτική παραφωνία που άξιζε να επισημανθεί.
Γιατί, Αλέξη μου, η πολιτική έχει και συμβολισμούς. Και όταν επιστρέφεις στην Ηλεία με ένα νέο πολιτικό εγχείρημα στις αποσκευές σου, δεν είναι ακριβώς αδιάφορο ότι προσπερνάς έναν χώρο φορτισμένο με το όνομα του Νίκου Μπελογιάννη, στον οποίο μάλιστα είχες επενδύσει πολιτικά και συμβολικά ως πρωθυπουργός.
Από το περιβάλλον Τσίπρα, πάντως, κυκλοφόρησε και η εξήγηση: ένας άνθρωπος είναι, τι να προλάβει;
Σωστό κι αυτό.
Μόνο που στην πολιτική, όταν χρειάζεται να εξηγείς εκ των υστέρων γιατί δεν πρόλαβες έναν τόσο αυτονόητο συμβολισμό, συνήθως κάτι δεν πήγε καλά στον σχεδιασμό.
Αλέξη μου, ας πρόσεχες…
Ένας άνθρωπος είναι. Ένα κόμμα, όμως, είναι πολλοί
Και κάπου εδώ η δικαιολογία περί του «ενός ανθρώπου» αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον, γιατί σχεδόν μόνη της ανοίγει τη σύγκριση με όσα επιχειρεί να κάνει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ.
Την ώρα που στην ΕΛ.Α.Σ. όλα περνούν αναγκαστικά μέσα από το πρόγραμμα, τις μετακινήσεις και τις αντοχές του Αλέξη Τσίπρα, στον ΣΥΡΙΖΑ ακολουθείται μια διαφορετική συνταγή: συλλογική παρουσία και καταμερισμός της πολιτικής δουλειάς.
Η Ρένα Δούρου βρέθηκε στην Κυψέλη, δίπλα στους κατοίκους που αγωνιούν για τα προβλήματα στις πολυκατοικίες από τις εργασίες του Μετρό. Ο γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής, Νίκος Παππάς, πήγε στο Olympia Forum και παρουσίασε τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την οικονομία, το ιδιωτικό χρέος, τη στέγη και το εναλλακτικό πρόγραμμα διακυβέρνησης. Και ο γραμματέας Οργανωτικού, Γιάννης Μπουλέκος, βρέθηκε χθες στην Α΄ Αθήνας, στη Γενική Συνέλευση των μελών του ΣΥΡΙΖΑ, στο πεδίο της κομματικής οργάνωσης και της άμεσης επαφής με τη βάση.
Τρεις διαφορετικές παρεμβάσεις, τρία διαφορετικά μέτωπα, την ίδια περίοδο.
Με απλά λόγια, ο ένας μπορεί να μην προλαβαίνει. Οι πολλοί, όμως, μπορούν να βρίσκονται σε περισσότερα μέτωπα ταυτόχρονα.
Αυτή είναι άλλωστε η ουσία της συλλογικής ηγεσίας που επιχειρεί να προβάλει ο ΣΥΡΙΖΑ: να μη χρειάζεται κάθε δράση μία φωτογραφία του αρχηγού για να αποκτήσει πολιτική υπόσταση και να μην εξαρτάται ολόκληρη η παρουσία ενός κόμματος από το αν πρόλαβε ή δεν πρόλαβε ένας άνθρωπος να στριμώξει ακόμη μία στάση στο πρόγραμμά του.
Και εδώ βρίσκεται, κατά τη γνώμη του «Φαροφύλακα», το πολιτικό πλεονέκτημα αυτής της τακτικής. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επιλέγει να απλώνει τα στελέχη του στην κοινωνία, στις οργανώσεις και στα πολιτικά μέτωπα, αντί να περιμένει από ένα και μοναδικό πρόσωπο να βρίσκεται παντού και να κάνει τα πάντα. Είναι ένα μοντέλο που ήδη του επιτρέπει να έχει ταυτόχρονη παρουσία σε περισσότερα πεδία και δημιουργεί διαφορετικές δυνατότητες πολιτικής δουλειάς από το προσωποκεντρικό μοντέλο του Τσίπρα.
Γιατί, τελικά, η ίδια η δικαιολογία που ακούστηκε για το Μουσείο Μπελογιάννη περιγράφει και το πρόβλημα: «Ένας άνθρωπος είναι, τι να προλάβει;».
Ακριβώς.
Γι’ αυτό υπάρχουν τα κόμματα, οι συλλογικές ηγεσίες, τα στελέχη και οι οργανώσεις. Για να μη χρειάζεται ένας άνθρωπος να τα προλαβαίνει όλα.
Και κάπως έτσι, Αλέξη μου, εκεί που πήγαν να σε δικαιολογήσουν, μάλλον περιέγραψαν καλύτερα από όλους τη διαφορά των δύο μοντέλων.
Ας πρόσεχες…
0 Σχόλια