Γράφει ο Φαροφύλακας
Στην πολιτική, οι παλιοί λογαριασμοί σπάνια κλείνουν χωρίς θόρυβο. Και στην περίπτωση του Αλέξη Τσίπρα, φαίνεται πως οι εκκρεμότητες με το παρελθόν είναι περισσότερες από τις προσδοκίες για το μέλλον. Από την Κρήτη, όπου άλλοτε αποθεωνόταν και σήμερα καταγράφονται ηχηρές απουσίες παλιών συνοδοιπόρων του, μέχρι τον Δήμο Αθηναίων, όπου η υπόθεση Ζαχαριάδη έχει προκαλέσει αναταραχή στην Κουμουνδούρου, το νέο πολιτικό εγχείρημα του πρώην πρωθυπουργού βρίσκεται αντιμέτωπο με τις αντιφάσεις του. Διότι άλλο πράγμα είναι να υπόσχεσαι πολιτική ανανέωση και άλλο να αναζητάς στήριγμα στους ίδιους ανθρώπους και στους ίδιους κομματικούς μηχανισμούς που υποτίθεται ότι θέλεις να αφήσεις πίσω σου.
Η Κρήτη υπήρξε κάποτε ένα από τα ισχυρότερα εκλογικά προπύργια του ΣΥΡΙΖΑ. Το 2015, οι περιοδείες του Αλέξη Τσίπρα συγκέντρωναν πλήθος υποστηρικτών. Σήμερα, σύμφωνα με τις πληροφορίες που μεταφέρονται από την πρόσφατη επίσκεψή του, η εικόνα ήταν διαφορετική, με περιορισμένη συμμετοχή στις συναντήσεις και απουσίες προσώπων που στο παρελθόν αποτελούσαν σταθερά στηρίγματά του.
Μεταξύ εκείνων που δεν εμφανίστηκαν αναφέρονται οι Θανάσης Περισυνάκης και Γιάννης Λεονταράκης, αλλά και οι πρώην βουλευτές Σπύρος Δανέλλης και Σωκράτης Βαρδάκης. Μάλιστα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, στέλεχος κοντά στην ηγεσία της ΕΛ.Α.Σ. χαρακτήρισε την περιοδεία «ναυάγιο».
Στο ήδη βαρύ κλίμα προστέθηκε και η αναφερόμενη αποχή τοπικών αγροτών, ως αντίδραση σε δηλώσεις του τομεάρχη Αγροτικής Ανάπτυξης της ΕΛ.Α.Σ, Θωμά Μόσχου, σχετικά με τους αγρότες της Κρήτης και τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Βεβαίως, οι απουσίες δεν ισοδυναμούν αυτομάτως με πολιτική αποδοκιμασία. Ωστόσο, για ένα εγχείρημα που επιδιώκει να εμφανιστεί ως νέα αρχή, η δυνατότητα κινητοποίησης ακόμη και παλιών υποστηρικτών αποτελεί κρίσιμο ζητούμενο.
Και ενώ στην Κρήτη μετρούν παρουσίες και απουσίες, στην Αθήνα μετρούν κομματικές μετακινήσεις και δημοτικές παρατάξεις.
Η αναφερόμενη προσχώρηση του Κώστα Ζαχαριάδη στην ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στην Κουμουνδούρου. Στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θεωρούν ότι η υπόθεση δεν αφορά αποκλειστικά μια προσωπική πολιτική επιλογή, αλλά και το μέλλον της «Ανοιχτής Πόλης», μιας παράταξης με μακρά παρουσία στον μεγαλύτερο δήμο της χώρας.
Ο Γραμματέας Οργανωτικού του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Γιάννης Μπουλέκος, έθεσε ευθέως ζήτημα παραίτησης:
«Δεν νοείται να είσαι διορισμένος με απόφαση της ΠΓ του ΣΥΡΙΖΑ που εγκρίθηκε από την ΚΕ, επικεφαλής δημοτικής παράταξης και ο ορισμένος επικεφαλής να κάνει διαφορετική κομματική ένταξη».
Και συνέχισε:
«Ζητώ την άμεση παραίτησή του από επικεφαλής της δημοτικής παράταξης. Είναι επικεφαλής της παράταξης που κατεβάζει ο ΣΥΡΙΖΑ από το 2002. 24 χρόνια. Η παράταξη στηρίζεται με ανθρώπινους και υλικούς πόρους από αυτό το κόμμα. Δε θα απεμπολήσουμε μια παράταξη ώστε να γίνει μαγαζί άλλου φορέα».
Πίσω από την αντιπαράθεση βρίσκεται ένα ουσιαστικό οργανωτικό ζήτημα. Η «Ανοιχτή Πόλη» διαθέτει στελέχη, πολιτική διαδρομή και παρουσία στο Δημοτικό Συμβούλιο, ενώ η συνεργασία της με τη δημοτική αρχή του Χάρη Δούκα προσδίδει πρόσθετη σημασία στις εξελίξεις. Ο Κώστας Ζαχαριάδης, πάντως, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, δεν εμφανίζεται διατεθειμένος να παραιτηθεί άμεσα.
Έτσι, ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται μπροστά σε ένα πολιτικό δίλημμα: πώς θα αποκτήσει το νέο εγχείρημα αυτοτελή ταυτότητα, όταν η δημόσια συζήτηση επικεντρώνεται σε στελέχη και οργανώσεις του παλιού ΣΥΡΙΖΑ;
Γιατί μπορεί να αλλάζουν οι πολιτικές ταμπέλες, όμως οι αντιπαραθέσεις για την εκπροσώπηση, την επιρροή και την κομματική κληρονομιά παραμένουν.
Και όπως θα έλεγε ο Φαροφύλακας, «Όποιος θέλει να χτίσει καινούργιο σπίτι, πρέπει πρώτα να αποφασίσει αν θα βάλει θεμέλια ή αν θα διεκδικεί για πάντα τα κλειδιά του παλιού».
0 Σχόλια