Στην ιατρική επιστήμη, ο όρος «ανήκεστος βλάβη» περιγράφει μια ζημιά στον οργανισμό που είναι ολοκληρωτική και απολύτως μη αναστρέψιμη [claim-grounding]. Δεν θεραπεύεται, δεν διορθώνεται, δεν ξεπερνιέται. Αυτόν ακριβώς τον όρο χρησιμοποιεί η τοπική κοινωνία της Θράκης για να περιγράψει αυτό που επιχειρείται να συμβεί με τα χρυσωρυχεία στο Πέραμα και τις Σάπες.
Όταν η κεντρική διοίκηση μιλά για «επενδυτικά ορόσημα» και «τραπεζικές εγγυήσεις», εθελοτυφλεί μπροστά σε μια απλή αλήθεια: Το φυσικό περιβάλλον, ο υδροφόρος ορίζοντας και η τουριστική δυτική ζώνη της Αλεξανδρούπολης δεν είναι ένας ισολογισμός που διορθώνεται με νούμερα. Αν μολυνθούν, η βλάβη θα είναι ανήκεστος. Κανένα χρηματικό ποσό δεν μπορεί να επαναφέρει στη ζωή ένα νεκρό οικοσύστημα.
Η πολιτική ευθύνη για αυτή την εξέλιξη βαραίνει αποκλειστικά την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και τον ίδιο τον Πρωθυπουργό. Οι χθεσινές δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη από τις Σκουριές Χαλκιδικής απέδειξαν με τον πιο κυνικό τρόπο ότι η κυβέρνηση αδιαφορεί πλήρως για τη βούληση των κατοίκων του Έβρου και της Ροδόπης. Η επιμονή του να προωθήσει τα εξορυκτικά σχέδια της Eldorado Gold στη Θράκη, την ίδια ώρα που η τοπική κοινωνία εκφράζει ένα καθολικό και ομόφωνο «ΟΧΙ», συνιστά ευθεία περιφρόνηση της τοπικής αυτοδιοίκησης και των πολιτών της περιοχής.
Το βασικό επιχείρημα των υποστηρικτών της εξόρυξης είναι η υπόσχεση ότι «όλα θα γίνουν με ασφάλεια» και ότι μετά το πέρας της σύντομης, οκταετούς λειτουργίας του μεταλλείου, η περιοχή θα παραδοθεί πίσω στην κοινωνία ανέπαφη. Πρόκειται για μια ουτοπική προσέγγιση που αγνοεί την πραγματικότητα της βαριάς μεταλλουργίας χρυσού. Όταν εκατομμύρια τόνοι πετρωμάτων μετατρέπονται σε σκόνη και χρησιμοποιούνται χημικά όπως το κυανιούχο νάτριο, η φύση δεν μπορεί να «επισκευαστεί». Αν το νερό μολυνθεί μία φορά, καμία εγγυητική επιστολή δεν θα έχει πλέον σημασία.
Απέναντι σε ένα βιώσιμο μέλλον που βασίζεται στον τουρισμό, τη γεωργία, τη μελισσοκομία και την αλιεία, η επένδυση του χρυσού υπόσχεται μερικές εκατοντάδες πρόσκαιρες θέσεις εργασίας για μια δεκαετία – όσες δηλαδή απασχολούνται σε ένα νυχτερινό κέντρο. Και μετά τι; Όταν οι «χρυσοθήρες» θα έχουν μαζέψει τα κέρδη τους και θα αποχωρήσουν, οι κάτοικοι θα μείνουν πίσω με μια κατεστραμμένη περιοχή και μια νέα στρατιά ανέργων.
Η Θράκη δεν έχει την πολυτέλεια να γίνει ένα περιβαλλοντικό πείραμα. Τώρα είναι η ώρα της μέγιστης αγωνιστικής εγρήγορσης. Η τοπική κοινωνία, οι Δήμοι και η Περιφέρεια πρέπει να υψώσουν ένα αδιαπέραστο τείχος προστασίας και να μην επιτρέψουν να περάσουν οι σχεδιασμοί που υποθηκεύουν το μέλλον του τόπου. Ο αγώνας αυτός είναι αγώνας επιβίωσης και δεν θα σταματήσει μέχρι την οριστική απομάκρυνση των χρυσοθήρων από τη γη μας.
0 Σχόλια