Στη Χαριλάου Τρικούπη μπορεί να μιλούν για ενότητα, συλλογικότητα και θεσμική λειτουργία, αλλά πίσω από τις κλειστές πόρτες η εικόνα θυμίζει περισσότερο κλειστό κλαμπ παρά κόμμα που φιλοδοξεί να κυβερνήσει. Γιατί, όπως λένε οι δυσαρεστημένοι, στο σημερινό ΠΑΣΟΚ οι αποφάσεις λαμβάνονται από τον Νίκο Ανδρουλάκη και τον στενό κύκλο των συνεργατών του, ενώ οι υπόλοιποι καλούνται να χειροκροτούν και να υπερασπίζονται τη γραμμή στα τηλεοπτικά πάνελ.
Οι βουλευτές μαθαίνουν, οι θεσμικοί φορείς περιμένουν και τα κομματικά όργανα θυμίζουν διακοσμητικά στοιχεία σε ένα σκηνικό εσωκομματικής δημοκρατίας. Κεντρική Επιτροπή, πολιτικό συμβούλιο και κοινοβουλευτική ομάδα αναζητούν τον ρόλο τους.
Και κάπως έτσι, το ερώτημα δεν είναι αν το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται ενότητα, αλλά ποιος αποφασίζει για λογαριασμό του. Γιατί, αν ισχύουν όσα καταγγέλλουν οι εσωκομματικοί επικριτές, τελικά το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ούτε τα όργανά του ούτε τα στελέχη του. Είναι ο Ανδρουλάκης και το παρεάκι του. Οι υπόλοιποι απλώς κρατούν το μικρόφωνο.
0 Σχόλια