Γράφει ο Φαροφύλακας
Η λογοδοσία είναι σπουδαία δημοκρατική κατάκτηση, αρκεί να μη χτυπήσει την πόρτα του δικού μας γραφείου. Κάπως έτσι φαίνεται να αντιμετωπίζει ο Αλέξης Τσίπρας την πρωτοβουλία για Εξεταστική Επιτροπή σχετικά με τα κόκκινα δάνεια και τα funds, που απειλεί να ξεσκονίσει ένα κυβερνητικό παρελθόν το οποίο ο ίδιος μάλλον θα προτιμούσε να παραμείνει στο συρτάρι.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, πάντως, δεν είναι υποχρεωμένος να λειτουργεί ως προσωπικό γραφείο πολιτικής αποκατάστασης του πρώην προέδρου του. Ούτε το ΠΑΣΟΚ έχει λόγο να δυσαρεστείται από μια διαδικασία που μπορεί να αναδείξει ευθύνες όλων των κυβερνήσεων. Ειδικά όταν κάποιοι εμφανίζονται σήμερα ως τιμητές μιας πραγματικότητας που συνέβαλαν στη διαμόρφωσή της.
Η δυσφορία του Τσίπρα εκδηλώθηκε ακόμη και στην εκδήλωση μνήμης για τον Αλέκο Φλαμπουράρη, χθες Πέμπτη (19 Νοεμβρίου), όπου μίλησε για «παιχνίδι των εντυπώσεων και του συμψηφισμού». Μόνο που οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, η είσοδος των funds και οι νομοθετικές επιλογές της περιόδου 2015-2019 δεν αποτελούν ενοχλητικές λεπτομέρειες που διαγράφονται με ένα πολιτικό λίφτινγκ.
Το ακόμη πιο πικρό για την Αμαλίας; Εκείνοι που γνωρίζουν καλύτερα τι συνέβη δεν είναι οι σημερινοί αντίπαλοι του Τσίπρα, αλλά πρώην στενοί συνεργάτες του.
Και επειδή ο Φαροφύλακας δεν πάσχει από επιλεκτική αμνησία, θυμίζει τι δήλωνε ο ίδιος ο Τσίπρας τον Δεκέμβριο του 2017, ως πρωθυπουργός, για την ισονομία: «Δεν θα κουραστούμε να επαναλαμβάνουμε ότι όλοι είναι, και πρέπει να είναι, ίσοι απέναντι στο νόμο».
Εξαιρετικά τα έλεγες τότε, πρόεδρε! Μόνο που η ισονομία δεν διαθέτει ειδική εξαίρεση για πρώην ενοίκους του Μαξίμου. Και η πολιτική λογοδοσία δεν είναι ασανσέρ για να κατεβαίνεις μόλις φτάσει στον όροφό σου.
Γιατί μπορεί οι πολιτικοί να αλλάζουν κόμματα, γραφεία και αφηγήματα, αλλά οι υπογραφές τους παραμένουν. Και, δυστυχώς για ορισμένους, δεν σβήνουν ούτε με γόμα ούτε με καινούργιο κόμμα.

0 Σχόλια