Δέκα οικογένειες, ένα βολικό αφήγημα και η ταξική αμηχανία του Τσίπρα

 

Γράφει ο Φαροφύλακας

Ο Αλέξης Τσίπρας επιμένει στην «πατριωτική εισφορά» για το πλουσιότερο 1% και στις περίφημες «δέκα οικογένειες» που πλουτίζουν γύρω από το Μαξίμου, την ώρα που η υπόλοιπη κοινωνία στενάζει. Ωραία ακούγονται αυτά, αλλά από πότε η Αριστερά περιορίζει την κριτική της στην κεφαλαιοκρατία σε δέκα οικογενειακά ονόματα;

Το πρόβλημα, Αλέξη, είναι πολύ βαθύτερο. Δεν πρόκειται για δέκα οικογένειες, αλλά για ένα ολόκληρο κοινωνικό μπλοκ που μπορεί να προσεγγίζει το 30%. Ένα κομμάτι που όχι μόνο δεν υποφέρει, αλλά κερδίζει. Από τα ακίνητα, το real estate, τις κρατικές δουλειές, τις απευθείας αναθέσεις, τις φορολογικές διευκολύνσεις και μια οικονομία κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του.

Απέναντί του βρίσκεται ένα 30% που βουλιάζει στη φτώχεια και ένα άλλο 30% που επιβιώνει με κομμένη ανάσα, τρέμοντας το επόμενο έκτακτο έξοδο.

Αυτό το ευνοημένο κοινωνικό μπλοκ αποτελεί βασικό στήριγμα της πολιτικής κυριαρχίας Μητσοτάκη. Εκεί βρίσκεται και μια εξήγηση της δημοσκοπικής αντοχής του. Όταν, λοιπόν, ο Τσίπρας στοχοποιεί αποκλειστικά δέκα οικογένειες, ουσιαστικά καθησυχάζει τους υπόλοιπους κερδισμένους. Σαν να τους ψιθυρίζει: «Εσάς δεν θα σας αγγίξω. Τους δέκα θα κυνηγήσω».

Μόνο που αυτό δεν είναι σύγκρουση με την κεφαλαιοκρατία. Είναι υπόσχεση καλύτερης διαχείρισής της.

Και κάπως έτσι, αντί να αμφισβητείς τους κοινωνικούς συσχετισμούς που κρατούν όρθιο τον Μητσοτάκη, προσφέρεις πολιτική ασφάλεια σε όσους ωφελούνται από αυτούς.

Αλέξη, με δέκα οικογένειες δεν εξηγείς μια ολόκληρη ταξική πραγματικότητα. Την κρύβεις.