Οι έντονες διεργασίες στον προοδευτικό χώρο τις τελευταίες ημέρες επιβεβαιώνουν την ανάλυση που είχαμε καταθέσει στον «Φάρο-24». Δημοσιεύματα και πληροφορίες κάνουν λόγο για διερευνητικές επαφές, ραντεβού στελεχών στο Κολωνάκι και σενάρια ακόμη και κοινής εκλογικής καθόδου ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Δείχνουν ότι η ανάγκη για μια αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση εξουσίας γίνεται όλο και πιο επιτακτική.
Η Χαριλάου Τρικούπη διαψεύδει επίσημα, μέσω του εκπροσώπου της Κώστα Τσουκαλά, και επιμένει στην «αυτόνομη εκλογική πορεία». Ωστόσο οι εξελίξεις δείχνουν ότι οι γέφυρες επικοινωνίας παραμένουν ανοιχτές. Από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, στελέχη όπως ο Νίκος Παππάς υποστηρίζουν ότι ο διάλογος μεταξύ των προοδευτικών δυνάμεων είναι αναγκαίος, ιδίως ενόψει των κρίσιμων αποφάσεων που θα κληθεί να πάρει ο χώρος.
Η επιβεβαίωση της γραμμής μας
Η κινητικότητα αυτή ενισχύει την τοποθέτηση που είχαμε διατυπώσει στο αφιέρωμά μας για τη 18η Οκτώβρη. Τότε επισημάναμε ότι το σημερινό ΠΑΣΟΚ, παρά τη σταθεροποίησή του, δεν μπορεί από μόνο του να αποτελέσει τη «μεγάλη δημοκρατική παράταξη» με τους όρους του παρελθόντος. Και αυτό έχει συνέπειες: ο κατακερματισμός του προοδευτικού χώρου επιτρέπει στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να παραμένει στην εξουσία, παρά τις αλλεπάλληλες υποθέσεις διαφθοράς που τη βαραίνουν.
Ο ρόλος του ΠΑΣΟΚ στη σημερινή συγκυρία είναι, κατά την εκτίμησή μας, να λειτουργήσει ως καταλύτης για την ενιαία έκφραση του προοδευτικού χώρου. Η κοινωνία είναι κουρασμένη από την ακρίβεια, τη λειψυδρία, την αποδιοργάνωση της δημόσιας παιδείας και την απορρύθμιση της εργασίας. Αναζητά ένα ευρύτερο, συμπεριληπτικό πολιτικό σχήμα που θα εμπνεύσει ξανά, μακριά από μονοκομματικές περιχαρακώσεις.
Το «ακροκέντρο» και ο φόβος της ανατροπής
Το κυβερνητικό «ακροκέντρο» αντιδρά με τη γνώριμη νευρικότητα κάθε φορά που αισθάνεται ότι απειλούνται συμφέροντα. Οι τεχνοκράτες του Μεγάρου Μαξίμου, που βλέπουν πλέον να οργανώνεται και μια δεξιά εναλλακτική (όπως αποκαλύψαμε στο ρεπορτάζ για τις κινήσεις του Άκη Γεροντόπουλου και του Αντώνη Σαμαρά στη Θράκη), φοβούνται μια συγκροτημένη, πλειοψηφική προοδευτική συμμαχία.
Επιστρατεύουν τους γνωστούς επικοινωνιακούς μηχανισμούς για να υποβαθμίσουν ή να ειρωνευτούν τις συνομιλίες, χαρακτηρίζοντάς τες «πολιτικά προξενιά» ή «σενάρια αυτοκτονίας». Είναι η ίδια τακτική των «καθηγητών του Κέντρου» που ποινικοποιούν τους κοινωνικούς αγώνες: όταν δεν μπορούν να απαντήσουν στα δίκαια αιτήματα της κοινωνίας, επιχειρούν να ακυρώσουν τις πολιτικές διαδικασίες που μπορούν να τους ανατρέψουν.
Συμπέρασμα
Οι παρασκηνιακές συζητήσεις ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι απλώς μια μοιρασιά εδρών ή μια διαχείριση πόρων, όπως θέλουν να τις παρουσιάζουν ορισμένοι αναλυτές. Αποτελούν μια ιστορική αναγκαιότητα. Η «Αλλαγή» των ημερών μας θα προκύψει μόνο μέσα από τη σύνθεση και την αναβίωση της λαϊκής συμμετοχής.
Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να πάρει την πρωτοβουλία και να διαμορφώσει ένα σύγχρονο, κυβερνητικό μέτωπο με τη συμμετοχή των δυνάμεων του προοδευτικού χώρου. Μόνο έτσι θα δοθεί πραγματική δημοκρατική διέξοδος στη χώρα, απέναντι στις συντηρητικές πολιτικές που πιέζουν τη ζωή των πολιτών, από την Αθήνα μέχρι τον ακριτικό Έβρο.
0 Σχόλια