Τις τελευταίες ημέρες, όσο ο δημόσιος διάλογος αναταράσσεται, γίνεται πιο ξεκάθαρο από ποτέ κάτι που πολλοί αντιλαμβάνονταν ήδη από καιρό: ο Αλέξης Τσίπρας και ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτελούν πλέον ταυτισμένη πολιτική οντότητα. Η απόσταση μεγαλώνει, όχι επειδή εκείνος άλλαξε πορεία, αλλά επειδή το πολιτικό περιβάλλον μετακινήθηκε μακριά από τις ανάγκες της κοινωνίας και την προοδευτική ευθύνη.
Εμείς, στο Faros-24.gr, από το 2019 μέχρι σήμερα επιλέγουμε με συνέπεια να κοιτάμε προς εκείνη την κατεύθυνση που υπηρετεί τη δημοκρατία, το κοινωνικό συμφέρον και την προοδευτική Ελλάδα. Δεν αλλάξαμε γραμμή, δεν μετακινηθήκαμε για να βολέψουμε συγκυρίες και δεν επιχειρήσαμε να «στολίσουμε» την πραγματικότητα. Όσα γράφαμε τότε, επιβεβαιώνονται σήμερα. Για εμάς αυτό δεν είναι έπαρση· είναι καθήκον.
Διότι ο ρόλος ενός μέσου δεν είναι να αλλάζει κατεύθυνση όταν φυσάει ο άνεμος, αλλά να στέκεται όρθιο, όπως ο φάρος που δεν μετακινείται, απλώς φωτίζει σταθερά τον δρόμο για όσους θέλουν πραγματικά να δουν.
Και σε αυτόν τον δρόμο, η πολιτική παρακαταθήκη του Αλέξη Τσίπρα παραμένει κομβική.
Το πολιτικό κεφάλαιο Τσίπρα: από την κυβέρνηση μέχρι την παραίτηση του 2023
Από το 2015 έως το 2019, η κυβέρνηση Τσίπρα – με όλες τις δυσκολίες και τις αντιφάσεις μιας περίπλοκης εποχής – υπερασπίστηκε τον δημόσιο χώρο απέναντι στην κλεπτοκρατία, έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια, προστάτευσε τους αδύναμους και άφησε μια σειρά θεσμικών τομών που σήμερα μοιάζουν πιο επίκαιρες από ποτέ. Στη συνέχεια, την περίοδο 2019-2023, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, επέμεινε στον έλεγχο της εξουσίας, ανέδειξε σκοτεινές υποθέσεις, στάθηκε ασπίδα απέναντι σε έναν κρατικό μηχανισμό που ολοένα γλιστρούσε προς την αδιαφάνεια και την ιδιοποίηση του δημόσιου πλούτου.
Η παραίτησή του το καλοκαίρι του 2023 δεν ήταν ούτε φυγή ούτε ήττα. Ήταν μια πράξη πολιτικής ωρίμανσης: να επιτρέψει στην παράταξη να βρει τον δρόμο της, την ώρα που ο ίδιος παρέμενε – και παραμένει – το σημαντικότερο διαθέσιμο πολιτικό κεφάλαιο της σύγχρονης ελληνικής Αριστεράς και της προοδευτικής παράταξης συνολικά.
Αυτό το έχουμε γράψει πρώτοι. Και το επαναλαμβάνουμε χωρίς περιστροφές.
Το “κάλεσμα της Ιστορίας”: όσα γράψαμε από τις αρχές του 2024
Ήδη από τις αρχές του 2024, καταγράψαμε πρώτοι μια πραγματικότητα που άλλοι τώρα μόλις διαπιστώνουν: το κάλεσμα της Ιστορίας προς τον Αλέξη Τσίπρα. Ότι η κοινωνία – όχι οι μηχανισμοί, όχι οι οργανωτικοί διαδρόμοι – θα είναι εκείνη που θα τον επαναφέρει στην ενεργό πολιτική. Κι αυτό γιατί το πολιτικό κενό μεγαλώνει, η δυσαρέσκεια διογκώνεται και η ανάγκη για μια προσωπικότητα που μπορεί να συγκροτήσει ξανά τον προοδευτικό πόλο γίνεται όλο και πιο εμφανής.
Δεν πρόκειται για προφητεία, αλλά για ορθή ανάγνωση των κοινωνικών συσχετισμών. Σε μια χώρα που βυθίζεται στην ανασφάλεια, στην ακρίβεια και στην υποβάθμιση θεσμών, το πολιτικό κεφάλαιο που διαθέτει ο Αλέξης Τσίπρας δεν εξαργυρώνεται, δεν υποθηκεύεται· επιστρέφει όταν το απαιτούν οι περιστάσεις.
Ο Οδυσσέας και οι μνηστήρες της κλεπτοκρατίας
Πολύ πριν γίνει της μόδας η «αλληγορία της Ιθάκης», ο ίδιος ο Τσίπρας έχει μιλήσει κατ’ επανάληψη για εκείνους που λεηλατούν τον δημόσιο πλούτο, για την κλεπτοκρατία που ζει εις βάρος του κοινωνικού συμφέροντος. Έχει περιγράψει με ακρίβεια τους «μνηστήρες» που εποφθαλμιούν τη δημόσια περιουσία, τα κοινά αγαθά, τον εθνικό πλούτο ως να ήταν λάφυρο ιδιωτικής εκμετάλλευσης.
Κι αν κάποιοι μιλούν ειρωνικά με αναφορές στην Οδύσσεια, καλό είναι να θυμούνται και ποιος επιστρέφει στην Ιθάκη: ο Οδυσσέας που τιμωρεί τους σφετεριστές.
Αυτό το ενδεχόμενο είναι που τους τρομάζει. Όχι η επιστροφή του Τσίπρα καθεαυτή, αλλά η πιθανότητα ότι μια τέτοια επιστροφή θα αποδώσει λογαριασμό σε όσους για χρόνια θεωρούν το κράτος ιδιοκτησία τους.
Και εμείς; Εμείς συνεχίζουμε.
Η θέση μας ήταν και παραμένει καθαρή: στηρίζουμε το προοδευτικό μέτωπο, αναγνωρίζουμε το πολιτικό κεφάλαιο Τσίπρα, καταγράφουμε την πραγματικότητα χωρίς ωραιοποιήσεις. Ο φάρος δεν αλλάζει πορεία. Φωτίζει.
Και σήμερα, οι πολίτες έχουν περισσότερο ανάγκη από ποτέ το φως.
%20(1).jpg)
0 Σχόλια