Τσάβες – Ματσάδο – Μαδούρο: Το χρονικό μιας χώρας που της ζητούν να παραδοθεί

 

ΣΤΑ 1998 ΤΟ 59% ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ στη Βενεζουέλα βρισκόταν σε εξαθλίωση. Το 42% ζούσε κάτω από τα όρια της φτώχειας, ενώ άλλο ένα 17% σε συνθήκες ΠΟΛΥ ΑΚΡΑΙΑΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ. Η ΑΝΕΡΓΙΑ ΗΤΑΝ ΣΤΟ 30%.

ΤΟ 40% του πληθυσμού ήταν εντελώς ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΙ και το 70% των Βενεζουελάνων δεν είχαν στοιχειώδη πρόσβαση ΣΕ ΒΑΣΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ, ενώ το 70% της γης ήταν στα χέρια του 3% του πληθυσμού.

ΟΜΩΣ, ΣΤΙΣ 2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1999 ορκίστηκε ένας από τους σπουδαιότερους ηγέτες στην ιστορία της Λατινικής Αμερικής, ο ΟΥΓΚΟ ΤΣΑΒΕΣ, ο οποίος εξελέγη πρόεδρος (και επανεξελέγη το 2006 και το 2012). Ακολούθησε νίκη του και στις βουλευτικές εκλογές, με το κόμμα του να καταλαμβάνει τις 120 από το σύνολο των 131 εδρών. Στα επόμενα χρόνια, η χώρα μετονομάστηκε σε «Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας», για να τιμηθεί ο ήρωας της ανεξαρτησίας Σιμόν Μπολίβαρ.

ΠΕΡΙΠΟΥ 14 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ (πέθανε από καρκίνο στις 5 Μαρτίου 2013), η φτώχεια είχε πέσει στο 23%. Ο Τσάβες, με τον ερχομό του στην εξουσία, έδωσε ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΣΤΟΝ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟ και καθιέρωσε πλήρη πρόσβαση όλων των πολιτών ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΠΑΡΟΧΕΣ ΥΓΕΙΑΣ με τη βοήθεια 46.000 Κουβανών γιατρών. ΜΕΙΩΣΕ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ από το 30% στο 6%. Ο κατώτερος μισθός ΑΥΞΗΘΗΚΕ 600%! Έφτιαξε 50.000 ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΥΣ για τους φτωχούς αγρότες.

ΠΩΣ ΤΑ ΠΕΤΥΧΕ ΑΥΤΑ; Με απλό τρόπο… Η ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ ήταν μια ΠΛΟΥΣΙΑ χώρα με ΦΤΩΧΟΥΣ κατοίκους.

ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΕ ΤΙΣ ΠΕΤΡΕΛΑΪΚΕΣ εταιρείες (αμερικάνικες οι περισσότερες), οι οποίες αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν ή να συνεργαστούν. Πήρε τη γη από το 3% και την έδωσε στους συνεταιρισμούς. Κατάσχεσε μεγάλες ιδιωτικές εκτάσεις γης των τσιφλικάδων και τις μοίρασε στους φτωχούς αγρότες με δύο προϋποθέσεις: Τα παιδιά της οικογένειας να πηγαίνουν ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΟ και το σπίτι να έχει υποχρεωτικά την τουαλέτα μέσα. Α, ναι, ΕΔΙΩΞΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ…

ΣΥΝΔΥΑΖΟΝΤΑΣ την πολιτική ιδεολογία του «ΜΠΟΛΙΒΑΡΙΣΜΟΥ» με αυτό που ο ίδιος αποκαλούσε «ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ΓΙΑ ΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ», ο Τσάβες επέβαλε νέο Σύνταγμα, περιφερειακά δημοκρατικά συμβούλια, την κρατικοποίηση σειράς στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων, και με τα έσοδά τους αύξησε τις κυβερνητικές δαπάνες στους τομείς της Υγείας και της Εκπαίδευσης.

ΣΤΙΣ ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ της 3ης Δεκεμβρίου 2006, ο Τσάβες επανεξελέγη από τον α’ γύρο για έξι ακόμα χρόνια και ο αντίπαλός του, κυβερνήτης της πετρελαιοπαραγωγού επαρχίας Σούλια, παραδέχτηκε αμέσως την ήττα του. Ο Τσάβες πήρε το 63% των ψήφων. ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΕΣ επιβεβαίωσαν ότι ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΖΗΤΗΜΑ ΝΟΘΕΙΑΣ.

Η ΕΠΑΝΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΡΙΤΗ ΦΟΡΑ ερμηνεύτηκε από τον Τσάβες ως ψήφος υπέρ του σοσιαλιστικού του σχεδίου. «Οι Βενεζουελάνοι δεν ψήφισαν εμένα, ψήφισαν για ένα σοσιαλιστικό σχέδιο».

Αντιμετώπισε απόπειρες πραξικοπήματος, απεργίες, αλλά στις 10 Ιανουαρίου 2007, ορκίστηκε για μία ακόμα θητεία. Στις προεδρικές εκλογές, στις 7 Οκτωβρίου 2012, νίκησε πάλι.

ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ο Τσάβες είχε για ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΑΥΤΗ ΤΗΝ (αμερικανοκίνητη) ΚΥΡΙΑ που του έκανε πόλεμο, υποστηρίζοντας ευθαρσώς ότι ο Τσάβες κατέστρεψε την ιδιωτική πρωτοβουλία και πως το σωστό οικονομικό μοντέλο είναι ιδιωτικοποιήσεις και αποκρατικοποιήσεις και να ξαναδοθούν τα απέραντα κτήματα στους τσιφλικάδες ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΠΙΣΩ ΣΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ.

ΕΙΧΕ ΦΤΙΑΞΕΙ ΕΝΑ ΠΛΕΓΜΑ ΑΠΟ ΜΚΟ που χρηματοδοτούνταν από τις ΗΠΑ με εκατομμύρια δολάρια για να κάνουν αντιπολίτευση, να ξεσηκώνουν διαμαρτυρίες, διαδηλώσεις και απεργίες και να εξαγοράζουν στρατιωτικούς για να ρίξουν με πραξικόπημα τον Τσάβες.

ΤΟΤΕ ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ, συνέλαβαν τον Τσάβες και τον έκλεισαν φυλακή. Ένας αμερικανόδουλος έτρεξε να αυτοανακηρυχθεί πρόεδρος της Βενεζουέλας και τον αναγνώρισαν αμέσως οι ΗΠΑ… Όμως, ξαφνικά πλημμύρισε ο λαός τους δρόμους και βγάλανε τον Τσάβες από τη φυλακή έπειτα από δύο μέρες.

ΤΟΤΕ ΑΥΤΗ Η ΚΥΡΙΑ ΕΛΕΓΕ ότι δεν είχε σχέση με το πραξικόπημα. Παραδέχτηκε όμως ότι η οργάνωσή της Σουματέ (Súmate) είχε λάβει χρηματοδότηση εκατοντάδων χιλιάδων δολαρίων από το Διεθνές Ρεπουμπλικάνικο Ινστιτούτο (IRI) που συνδέεται άμεσα με το Ρεπουμπλικάνικο Κόμμα και χρηματοδοτείται κυρίως από την αμερικανική κυβέρνηση, μέσω οργανισμών όπως η USAID.

ΣΤΑ 2009 Η ΙΔΙΑ ΚΥΡΙΑ συμμετείχε στο πρόγραμμα «World Fellows» του Πανεπιστημίου Yale, που αναγνωρίζει νέους παγκόσμιους ηγέτες… Έπειτα απ’ όλα αυτά, στα 2010, ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ της απαγόρευσε να είναι υποψήφια στις εκλογές γιατί ΠΑΡΑΒΙΑΣΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ της εκστρατείας…

ΤΟ 2013, όταν πέθανε ο Τσάβες, ΕΞΕΛΕΓΗ Ο ΜΑΔΟΥΡΟ και οι αντιφρονούντες στη Βενεζουέλα ξεσάλωσαν. Στα 2014 γίνεται χαμός από ταραχές και διαμαρτυρίες. Βουλευτές του Παναμά την προσκάλεσαν, ενώ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ, στο Κοινοβούλιο όπου μίλησε με δραματικό τρόπο και ζήτησε από τη διεθνή κοινότητα να «εφαρμόσει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να επαναφέρει τη δημοκρατία» στη Βενεζουέλα. Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑΣ το εξέλαβε αυτό ως πράξη «προδοσίας» και «συνωμοσίας» με ξένες κυβερνήσεις, τον Παναμά και τις ΗΠΑ, και της απαγόρευσε να συμμετάσχει σε εκλογές.

ΣΤΑ 2023, ΠΟΥ ΞΑΝΑΒΓΗΚΕ Ο ΜΑΔΟΥΡΟ, παρά τα εκατομμύρια δολάρια που έρρεαν απ’ τις ΗΠΑ στην αντιπολίτευση, η κυρία αυτή υποστήριζε έναν άλλον υποψήφιο και άρχισε το γαϊτανάκι της «πολιτικής ακτιβίστριας». Μια γυναίκα που διευθύνει ΜΚΟ και απ’ αυτές έχει γίνει Η ΙΔΙΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΣ, θέλει όσο το δυνατόν μικρότερο Δημόσιο και περισσότερες ιδιωτικές εταιρείες.

ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2014 (επισήμως) 100 εκατ. δολάρια ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΩΝ ΗΠΑ είχαν διατεθεί στην αντιπολίτευση της Βενεζουέλας για να στηριχτούν προσπάθειες ανατροπής, χώρια οι χρηματοδοτήσεις από ΜΚΟ, οργανισμούς, ιδρύματα.

«ΤΗ ΓΝΩΡΙΣΑ ΤΟ 2003 ΣΤΟ ΚΑΡΑΚΑΣ, με αφορμή δύο ντοκιμαντέρ για τη Βενεζουέλα. Την προηγούμενη χρονιά η αντιπολίτευση, σε συνεργασία με την αμερικανική πρεσβεία, είχε οργανώσει το πρώτο τηλεοπτικό πραξικόπημα στην ιστορία, ανατρέποντας τον εκλεγμένο πρόεδρο Ούγκο Τσάβες για 48 ώρες.

»Η ΛΑΪΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ και οι κωμικοτραγικές φαγωμάρες των πραξικοπηματιών για τα υπουργεία οδήγησαν το πραξικόπημα σε αποτυχία. Ο Τσάβες επανήλθε στην εξουσία, αλλά η αντιπολίτευση δεν το έβαλε κάτω. Ζήτησε δημοψήφισμα για την παραμονή του στην προεδρία και δημιούργησε τη “Σουματέ”, μια καινούργια οργάνωση για τον νέο προεκλογικό αγώνα.

»ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ τέθηκε η Μαρία Κορίνα Ματσάδο.

»Η “Σουματέ” χρηματοδοτήθηκε από το αμερικανικό National Endowment for Democracy, ένα παρακλάδι της CIA που ανέλαβε τις ξένες χρηματοδοτήσεις μετά από σχετικά σκάνδαλα που είχαν εμπλέξει τη διαβόητη Μυστική Υπηρεσία.

»Η ΜΑΤΣΑΔΟ ΔΕΝ ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ. Είπε ότι το ποσό είναι μικρό και ότι δεν πιστεύει ότι το αμερικανικό ινστιτούτο σχετίζεται με τη CIA, παρά τα έγγραφα ντοκουμέντα που επικαλέστηκα.

»ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ πράγματι για την εκστρατεία στο δημοψήφισμα του 2004, το οποίο έχασε η αντιπολίτευση, όπως και όλες σχεδόν τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Ποτέ δεν παραδέχθηκε την ήττα της, φωνάζοντας για παρατυπίες ή νοθεία, που ποτέ δεν αποδείχθηκαν.

»Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΤΖΙΜΙ ΚΑΡΤΕΡ, ο πρώην Αμερικανός πρόεδρος που είχε παραστεί ως παρατηρητής, είχε δηλώσει ότι δεν παρατήρησε καμία ανωμαλία στην ψηφοφορία. Το ίδιο διαπιστώσαμε και ως ελληνική αντιπροσωπεία το 2009, σε μία αποστολή στην οποία συμμετείχε και ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ.

»Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ της κυρίας Ματσάδο έχασε και εκείνο το δημοψήφισμα», έγραψε ο Στέλιος Κούλογλου.

Όταν ο Τραμπ βομβάρδισε το Ιράν χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ελάχιστοι μενουμευρωπαίοι ενοχλήθηκαν. Ήταν βέβαια ζωντανοί οι πολεμοι της Χαμάς της Χεσμπολαχ και των Χούθι και η αλήθεια είναι ότι ξεδοντιαστηκαν, αλλά τότε άρχισε να ξετυλίγεται το κουβάρι. Τότε ήταν η στιγμή που επισήμως η Διεθνής Κοινότητα έπαψε να είναι αυτό που ξέραμε μεταπολεμικά.

Τώρα έχουμε νέα επίθεση σε μία κυρίαρχη χώρα με κατηγορίες εναντίον της που μπορεί να τις επικαλεστεί κανεις και για καμιά πενηνταριά ακόμα χώρες του ΟΗΕ. Τρομάζω με αυτούς που συμφωνούν.

Οι ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής. Ο Εντουάρντο Γκαλεάνο είχε γράψει πως η Αμερική είναι μια φοράδα που αρέσκεται να βοσκάει σε ξένα λιβάδια και έχει το κακό να μην ξεχνάει ποτέ τα μέρη όπου έβοσκε πλουσιοπάροχα. Η Βενεζουέλα υπήρξε για πολλά χρόνια ένα τέτοιο λιβάδι, όπως και ολόκληρη η Λατινική Αμερική.

Οι ΗΠΑ ρήμαζαν για αιώνες τον ορυκτό και φυσικό πλούτο των χωρών της ΛΑ, μέχρι που μερικοί γενναίοι επαναστάτες και κάποιοι σοσιαλιστές πρόεδροι αποφάσισαν να απελευθερώσουν τους τόπους τους από τα νύχια των αρπακτικών. Εκεί όπου δεν μπορούσαν να καταστείλουν την επανάσταση, επέβαλλαν ολοκληρωτικό αποκλεισμό. Όπως στην Κούβα. Εκεί όπου μπορούσαν να αναχαιτίσουν τα αριστερά ριζοσπαστικά ρεύματα, επέβαλλαν στυγνούς δικτάτορες που για χρόνια κυβερνούσαν πάνω σε θρόνους από πτώματα. Τα πτώματα εκείνων των σπουδαίων αγωνιστών που εκτελέστηκαν, βασανίστηκαν και πετάχτηκαν σαν σκουπίδια στην έρημο και στον ωκεανό. Η Χιλή του Πινοσέτ, η Αργεντινή του Βιδέλα, ένας κύκλος αίματος που δεν τελείωσε ποτέ.

Ο ιμπεριαλισμός και ο νεοφιλελευθερισμός όφειλαν να επιβληθούν στη Λατινική Αμερική με κάθε τρόπο, είτε με ξεπουλημένες “δημοκρατικές” κυβερνήσεις, είτε με το μαχαίρι και το κανόνι.

Η Βενεζουέλα πάλεψε για χρόνια να φέρει τον σοσιαλισμό, να δώσει ψωμί και τριαντάφυλλα στον λαό της μέσα από τον ορυκτό της πλούτο που για αιώνες τον εκμεταλλεύονταν οι ΗΠΑ για τα κέρδη των πετρελαϊκών εταιρειών, την ίδια στιγμή που ο λαός στο ντουλάπι του δεν είχε ούτε μια ψίχα ψωμί.

Κάποτε, ένας μεταλλωρύχος υποστηρικτής του Ούγκο Τσάβες είχε πει σε ένα ντοκιμαντέρ για τη Βενεζουέλα πως ο σοσιαλισμός για εκείνον σήμαινε να νοιάζεται όχι μόνο αν έχουν παπούτσια τα δικά του παιδιά, αλλά αν έχουν και τα παιδιά του γείτονα. Από τα λόγια ενός φτωχού εργάτη θα μαθαίνουμε πάντα και για πάντα την πραγματική ουσία του σοσιαλισμού.

Σήμερα το Καράκας βομβαρδίζεται από τον στυγνό δικτατορίσκο που εξέλεξε ένας σαλεμένος λαός ο οποίος νομίζει πως θα γεμίσει με ψωμί το ντουλάπι του επαναφέροντας τον φασισμό από τα σκουπίδια της Ιστορίας. Σήμερα η Βενεζουέλα βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα μιας ιμπεριαλιστικής, εγκληματικής και γενοκτονικής κυβέρνησης που κάθεται μονίμως πάνω σε έναν θρόνο από πτώματα.

Σήμερα αν η μισή μας καρδιά βρίσκεται εδώ πέρα, η άλλη μισή βρίσκεται στην πατρίδα του Σιμόν Μπολιβάρ, στην αιματοβαμμένη γη των επαναστατών που ακόμα αγωνίζονται για να μας προσφέρουν ψωμί και τριαντάφυλλα.
El pueblo unido, Jamás Será Vencido.
Μητέρα Λατινική Αμερική, μητέρα Βενεζουέλα. Αυτό μας δίδαξες.

Η σύλληψη του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο σηματοδοτεί μια ιστορική καμπή στις σχέσεις ΗΠΑ-Λατινικής Αμερικής. Οι ΗΠΑ κατηγορούν τον Μαδούρο για διακίνηση ναρκωτικών και δεν αναγνωρίζουν τις εκλογές του 2024. Το Καράκας κατηγορεί τις ΗΠΑ ότι επιδιώκουν τα πετρελαϊκά αποθέματα της χώρας. Η επόμενη μέρα στη Βενεζουέλα παραμένει ασαφής, με πιθανή αποσταθεροποίηση λόγω του στρατού.

Η γενική εισαγγελέας των ΗΠΑ, Παμ Μπόντι, δήλωσε ότι το ένταλμα σύλληψης για τον Νικολάς Μαδούρο και τη Σίλια Φλόρες, οι οποίοι από το πρωί του Σαββάτου βρίσκονται στα χέρια Αμερικανών, έχει εκδοθεί από τη Νέα Υόρκη. Η Μπόντι ανακοίνωσε ότι ο πρόεδρος της Βενεζουέλας και η σύζυγός του θα αντιμετωπίσουν ποινικές κατηγορίες μετά την απαγγελία κατηγοριών εις βάρος τους σε δικαστήριο στη Νέα Υόρκη.

Η γενική εισαγγελέας των ΗΠΑ τόνισε πως ο Μαδούρο αντιμετωπίζει κατηγορίες για συνωμοσία ναρκοτρομοκρατίας, συνωμοσία εισαγωγής κοκαΐνης, κατοχή αυτόματων όπλων και καταστροφικών συσκευών και συνωμοσία για κατοχή αυτόματων όπλων και καταστροφικών συσκευών κατά των ΗΠΑ.

Σημειώνεται πως η θανατική ποινή προβλέπεται στη Νότια Περιφέρεια της Νέας Υόρκης (SDNY) για ορισμένα ομοσπονδιακά εγκλήματα κεφαλαιώδους χαρακτήρα, όπως η τρομοκρατία, βάσει του Federal Death Penalty Act.

Στην πρώτη του αντίδραση μετά τις αεροπορικές επιδρομές στο Καράκας, ο Ντόναλντ Τραμπ γνωστοποίησε τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο. Σε ανάρτησή του στο Truth Social, ο Αμερικανός πρόεδρος γνωστοποίησε πως ο ηγέτης της Βενεζουέλας βρισκόταν μαζί με τη σύζυγό του και αμφότεροι μεταφέρθηκαν εκτός χώρας.

Η ανάρτηση του Τραμπ:
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής πραγματοποίησαν με επιτυχία μια μεγάλης κλίμακας επίθεση εναντίον της Βενεζουέλας και του ηγέτη της, Προέδρου Νικολάς Μαδούρο, ο οποίος, μαζί με τη σύζυγό του, συνελήφθη και μεταφέρθηκε αεροπορικώς εκτός της χώρας. Η επιχείρηση αυτή πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με τις αμερικανικές αρχές επιβολής του νόμου. Λεπτομέρειες θα ακολουθήσουν. Σήμερα στις 11 π.μ. θα πραγματοποιηθεί συνέντευξη Τύπου στο Mar-a-Lago. Σας ευχαριστούμε για την προσοχή σας σε αυτό το θέμα!»

Στα χέρια των Αμερικανών βρίσκονται από το πρωί του Σαββάτου ο – επικηρυγμένος για 50 εκατομμύρια δολάρια ως ναρκοτρομοκράτης – Νικολάς Μαδούρο και η σύζυγός του, έπειτα από μια σειρά αεροπορικών χτυπημάτων που πραγματοποίησε η Ούασινγκτον κυρίως σε στρατιωτικούς στόχους στο Καράκας και σε άλλες περιοχές της Βενεζουέλας. Στενός σύμμαχος και πολιτικός κληρονόμος του χαρισματικού ηγέτη της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες, τον οποίο διαδέχθηκε το 2013, μετά τον θάνατό του από καρκίνο, ο Νικολάς Μαδούρο ήταν στο παρελθόν οδηγός λεωφορείου και συνδικαλιστής.

Η απαγωγή Μαδούρο δεν σημαίνει τέλος του τσαβισμού – Ποιος θα πάρει την εξουσία. Ο Νικολάς Μαδούρο συνελήφθη από αμερικανούς κομμάντος και απομακρύνθηκε από τη Βενεζουέλα, οπότε η προσοχή θα στραφεί στο ποιος θα κυβερνήσει την επόμενη μέρα τη χώρα.

Εάν συμβεί αυτό, υπάρχουν τρία πρόσωπα που μπορεί να αποτελέσουν τους διαδόχους του Μαδούρο: η αντιπρόεδρος Ντέλσι Ροντρίγκεζ, ο υπουργός Εσωτερικών Ντιοσντάδο Καμπέλο και ο υπουργός Άμυνας Βλαντιμίρ Παντρίνο. Και οι τρεις εμφανίστηκαν στην τηλεόραση λίγες ώρες μετά την επίθεση και θα μπορούσαν να αναλάβουν την ηγεσία. Τόσο ο Παντρίνο όσο και ο Καμπέλο ασκούν σημαντική επιρροή στον στρατό, ο οποίος ενδέχεται να δείξει πίστη και στους δύο. Ο ρόλος των ενόπλων δυνάμεων θα είναι καθοριστικός για να καθοριστεί ποιος θα αναλάβει τα ηνία. Η αντιπρόεδρος Ροντρίγκεζ, αντίθετα, αν και έχει μεγαλύτερη πολιτική και οικονομική ισχύ, δεν έχει την ίδια πρόσβαση στις στρατιωτικές τάξεις με τους Καμπέλο και Παντρίνο.

Η άλλη σημαντική άγνωστη παράμετρος αφορά το τι θα κάνει η αντιπολίτευση, με επικεφαλής τη Μαρία Κορίνα Ματσάδο. Αφού διεκδίκησε τη νίκη στις εκλογές του Ιουλίου 2024, η αντιπολίτευση απαιτεί πραγματική πολιτική αλλαγή και μπορεί να μην ικανοποιηθεί μόνο με την απομάκρυνση του Μαδούρο από το προεδρικό μέγαρο.

Καταδικάζει ο Λούλα την επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα: «Υπερέβησαν κάθε αποδεκτό όριο». «Αυτές οι πράξεις αποτελούν σοβαρή προσβολή της κυριαρχίας της Βενεζουέλας και ένα ακόμη εξαιρετικά επικίνδυνο προηγούμενο για ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα», δήλωσε ο Λούλα σε ανάρτησή του στο X. Ο Λούλα είχε δηλώσει προηγουμένως ότι μια ένοπλη επέμβαση στη Βενεζουέλα θα αποτελούσε «ανθρωπιστική καταστροφή» και είχε προσφέρει η Βραζιλία να μεσολαβήσει στις διαφορές μεταξύ των χωρών.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ -ΚΑΛΕΣΜΑ
Του Συλλόγου Μνήμης και Δράσης Μανώλης Γλέζος

Η Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας θα νικήσει! Όλες και όλοι σήμερα Σάββατο 3 Ιανουαρίου 6 μ.μ. στη συγκέντρωση στο Πάρκο Ελευθερίας και στην πορεία στην Αμερικανική Πρεσβεία.

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ ΣΥΝΥΠΟΓΡΑΦΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΩΝ, ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ και υψώνει τη φωνή του ενώπιον της διεθνούς κοινότητας για να καταδικάσει τη στρατιωτική επίθεση που εξαπέλυσε η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής κατά του λαού και του κυρίαρχου εδάφους της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας και την γκακστερική απαγωγή του νόμιμου και Δημοκρατικά εκλεγμένου Προέδρου της χώρας Νικόλα Μαδούρο με σκοπό να αρπάξουν τον ορυκτό πλούτο της Βενεζουέλας, τα ξημερώματα του Σαββάτου 3 Ιανουαρίου 2026.

Αυτή η ένοπλη επίθεση κατά εδάφους και άμαχου πληθυσμού συνιστά έγκλημα κατά της ειρήνης, κατάφωρη παραβίαση του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και υπαρξιακή απειλή για την κυριαρχία όλων των λαών. Δεν πρόκειται μόνο για επίθεση κατά της Βενεζουέλας. Είναι επίθεση κατά της θεμελιώδους αρχής της αυτοδιάθεσης των εθνών.

Πρόκειται για αποικιακό πλήγμα που επιδιώκει να δημιουργήσει προηγούμενο ένοπλης επέμβασης για τη λεηλασία πόρων και την υποταγή λαών. Είναι προφανές ότι ο απώτερος σκοπός αυτής της επίθεσης είναι η υφαρπαγή των στρατηγικών πόρων της Βενεζουέλας και η, δια της βίας, εξάλειψη της πολιτικής ανεξαρτησίας ενός κυρίαρχου κράτους.

Το Δίκτυο καταγγέλλει ότι πρόκειται για απερίφραστη απόπειρα επιβολής, μέσω αποικιακού πολέμου, αλλαγής κυβέρνησης που θα υποτάξει τη χώρα στα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα και στις τοπικές ολιγαρχικές ελίτ.

Απέναντι σε αυτή την επίθεση, επαναβεβαιώνουμε την πεποίθησή μας ότι, όπως και στα διακόσια χρόνια ανεξαρτησιακής ιστορίας, η αδάμαστη βούληση του βενεζουελάνικου λαού και το δικαίωμά του στην αυτοδιάθεση θα επικρατήσουν.

Η ιστορία της αντίστασης της Βενεζουέλας είναι εύγλωττη. Από την απελευθερωτική εποποιία του 19ου αιώνα έως την υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας απέναντι στους αποκλεισμούς και τις απειλές του 20ού αιώνα, ο λαός έχει αποδείξει την ικανότητά του να αντιμετωπίζει και να νικά αυτοκρατορίες. Σήμερα, η ίδια αξιοπρέπεια που κληροδοτήθηκε από τον Μπολίβαρ και τους απελευθερωτές υψώνεται ξανά για να αποκρούσει την επίθεση.

Εκφράζουμε την πλήρη στήριξή μας στο κάλεσμα της μπολιβαριανής κυβέρνησης για λαϊκή κινητοποίηση και σε όλες τις κοινωνικές δυνάμεις να απορρίψουν αυτή την ιμπεριαλιστική επίθεση. Καλούμε τον βενεζουελάνικο λαό και τη Μπολιβαριανή Εθνική Ένοπλη Δύναμη σε αγώνα και ενότητα για την υπεράσπιση της πατρίδας, καθώς και στηρίζουμε την κήρυξη Κατάστασης Εξωτερικής Αναστάτωσης, ως νόμιμο μέτρο για την προστασία του πληθυσμού, τη διαφύλαξη των θεσμών και την οργάνωση της συνολικής άμυνας του έθνους.

Αναγνωρίζουμε το αναφαίρετο δικαίωμα της Βενεζουέλας, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, να ασκεί νόμιμη άμυνα απέναντι σε ένοπλη επίθεση. Απευθύνουμε επείγον κάλεσμα στους λαούς, στις καλλιτεχνικές και διανοητικές κοινότητες, στα κοινωνικά κινήματα και στις κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής, της Καραϊβικής και ολόκληρου του κόσμου να ενεργοποιήσουν μαχητική και αποτελεσματική αλληλεγγύη προς τη Βενεζουέλα.

Αυτό δεν είναι μεμονωμένο πλήγμα· είναι επίθεση κατά της κυριαρχίας όλων των λαών και επικίνδυνο προηγούμενο για την ανθρωπότητα. Πρέπει να οργανώσουμε την παγκόσμια διαμαρτυρία, τον κριτικό διανοητικό διάλογο και την πολιτική πίεση για να σταματήσει αυτός ο πόλεμος λεηλασίας.

Όπως μας δίδαξε ο Διοικητής Ούγκο Τσάβες, μπροστά στις δυσκολίες, όσο μεγάλες κι αν είναι, η απάντηση πρέπει να είναι ενότητα, αγώνας, μάχη και νίκη.

Ο Σύλλογος Μνήμης και Δράσης Μανώλης Γλέζος ενώνει τη φωνή του το Δίκτυο Υπέρ της Ανθρωπότητας και απαιτεί να σταματήσει η γκακστερικη επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλας και την άμεση απελευθέρωση του Δημοκρατικά εκλεγμενου ηγέτη της Βενεζουέλας Νικόλα Μαδούρο.

Η βουλευτής των Δημοκρατικών Melanie Stansbury είναι κατηγορηματική: «Ο Πρόεδρος δεν έχει τη δικαιοδοσία να κηρύξει πόλεμο ή επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας χωρίς απόφαση του Κογκρέσου. To Κογκρέσο πρέπει να τον χαλιναγωγήσει, εδώ και τώρα». Πρόκειται για μείζονα θεσμική εκτροπή.

Την άμεση καταδίκη της αμερικανικής επίθεσης και απαγωγής του προέδρου της Βενεζουέλας εξέφρασαν ηγέτες της Λατινικής Αμερικής. Οι πρώτες δηλώσεις από Κολομβία, Κούβα, Βραζιλία και Χιλή.

Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ, Πρόεδρος της Κούβας:
Η Κούβα καταγγέλλει και απαιτεί επειγόντως την αντίδραση της διεθνούς κοινότητας ενάντια στην εγκληματική επίθεση των ΗΠΑ κατά της Βενεζουέλας. Η ZonaDePaz (ζώνη της ειρήνης) δέχεται βίαιη επίθεση. Κρατική τρομοκρατία ενάντια στον γενναίο λαό της Βενεζουέλας και ενάντια στην Αμερική μας. Πατρίδα ή θάνατος, θα νικήσουμε!

κουστάβο Πέτρο, Πρόεδρος της Κολομβίας:
Μόλις ολοκληρώσαμε τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας που ξεκίνησε στις 3 τα ξημερώματα. Οι στρατιωτικές δυνάμεις της χώρας έχουν αναπτυχθεί στα σύνορα, καθώς και όλες οι δυνάμεις παροχής βοήθειας που διαθέτουμε σε περίπτωση μαζικής εισροής προσφύγων. Η πρεσβεία της Κολομβίας στη Βενεζουέλα είναι σε ετοιμότητα για να ανταποκριθεί σε αιτήματα βοήθειας από Κολομβιανούς που βρίσκονται στη Βενεζουέλα. Ως μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, επιδιώκουμε να συγκαλέσουμε το Συμβούλιο.

Η κυβέρνηση της Κολομβίας απορρίπτει την επίθεση κατά της κυριαρχίας της Βενεζουέλας και της Λατινικής Αμερικής. Οι εσωτερικές συγκρούσεις μεταξύ των λαών επιλύονται ειρηνικά από τους ίδιους τους λαούς. Αυτή είναι η αρχή της αυτοδιάθεσης των λαών, η οποία αποτελεί τη βάση του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών. Καλώ τον λαό της Βενεζουέλας να βρει τους δρόμους του πολιτικού διαλόγου και της ενότητας. Χωρίς κυριαρχία δεν υπάρχει έθνος. Ο δρόμος είναι η ειρήνη και ο διάλογος μεταξύ των λαών είναι θεμελιώδης για την εθνική ενότητα. Διάλογος και περισσότερος διάλογος είναι η πρότασή μας.

Ξεκάθαρη, χωρίς αυτολογοκρισία και συμψηφισμούς η ανάρτησή του νέου δημάρχου της Νέας Υόρκης, Ζοχράν Μαμντάν. Κατακρίνει την αμερικανική επιχείρηση για τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο:
«Ενημερώθηκα σήμερα το πρωί για τη σύλληψη του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο και της συζύγου του από τον αμερικανικό στρατό, καθώς και για την προγραμματισμένη φυλάκισή τους σε ομοσπονδιακή κράτηση εδώ στη Νέα Υόρκη. Η μονομερής επίθεση σε ένα κυρίαρχο έθνος αποτελεί πράξη πολέμου και παραβίαση του ομοσπονδιακού και διεθνούς δικαίου. Αυτή η κατάφωρη επιδίωξη αλλαγής καθεστώτος δεν επηρεάζει μόνο όσους βρίσκονται στο εξωτερικό, αλλά επηρεάζει άμεσα τους Νεοϋορκέζους, συμπεριλαμβανομένων δεκάδων χιλιάδων Βενεζουελάνων που θεωρούν αυτή την πόλη σπίτι τους. Η ασφάλειά τους και η ασφάλεια κάθε Νεοϋορκέζου εστιάζεται στην ασφάλειά τους και στην ασφάλεια κάθε Νεοϋορκέζου, και η κυβέρνησή μου θα συνεχίσει να παρακολουθεί την κατάσταση και να εκδίδει σχετικές οδηγίες».

ΤΙ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ για τις απαγωγές ηγετών μετά των συζύγων τους από τον Τραμπ και τη στάση Μητσοτάκη:
«Το 2026 ξεκινάει με μια πρωτόγνωρη ωμή παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και την σκληρή υπενθύμιση ότι έχει πια ολοκληρωτικά αντικατασταθεί από το Δίκαιο του ισχυρού. Η στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και η απαγωγή ενός επικεφαλής κυρίαρχου κράτους αποτελεί επικίνδυνο προηγούμενο που ανοίγει τον ασκό του Αιόλου σε κάθε αναθεωρητική δύναμη προκειμένου με την ισχύ να επιτυγχάνει τις επιδιώξεις της. Άλλωστε, ας μη γελιόμαστε, η πραγματική επιδίωξη των ΗΠΑ δεν είναι η ποιότητα της δημοκρατίας στη Βενεζουέλα αλλά ο έλεγχος των πετρελαϊκών κοιτασμάτων. Έχει εξάλλου αποδειχτεί ξανά και ξανά ότι η δημοκρατία – σε οποιαδήποτε χώρα δοκιμάζεται, όπως και στη Βενεζουέλα- δεν εξασφαλίζεται ούτε με στρατιωτικές επεμβάσεις ούτε με βομβαρδισμούς αλλά με τους αγώνες και τις κατακτήσεις των λαών. Μπροστά στις τελευταίες εξελίξεις η Ευρώπη μοιάζει πλέον ανήμπορη να διαδραματίσει ουσιαστικό διεθνή ρόλο. Και δεν θα ανακτήσει την αξιοπιστία της όσο δε διεκδικεί την στρατηγική της αυτονομία υπερασπιζόμενη με ρεαλισμό και διπλωματία το διεθνές δίκαιο έναντι του κυνισμού της ισχύος. Η δε Ελλάδα μόνο κινδύνους διατρέχει όσο η σημερινή της κυβέρνηση εγκαταλείπει οριστικά την ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και επιμένει σε αυτήν του πρόθυμου για όλα συμμάχου που δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα αναζητώντας μάταια λίγη εύνοια από τους «προστάτες». Και για να το κατανοήσουμε καλύτερα, ας αναρωτηθούμε μόνο τι θα σήμαινε για τη πατρίδα μας, αν μια μερα άλλες χώρες επαναλάβουν, εις βάρος της Ελλάδας ή της Κύπρου, την απαράδεκτη φράση που χρησιμοποίησε χθες ο Έλληνας Πρωθυπουργός: “Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών…»….

ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ, Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ, άρθρο του El Espectador, της μεγαλύτερης κολομβιάνικης εφημερίδας (μετάφραση Γιώργος Λιερός).
Ο Βλαντιμίρ Πάντρινιο έχει το κλειδί για το μέλλον. Οι αναλυτές συμφωνούν ότι, χωρίς μια σαφή δήλωση του υπουργού Άμυνας, Vladimir Padrino, δεν υπάρχει βιώσιμη μετάβαση, ούτε για την αντιπολίτευση ούτε για ένα ενδεχόμενο σχέδιο υπό την εποπτεία των Ηνωμένων Πολιτειών.

(…) Ο Vladimir Padrino López ήταν ένας από τους έμπιστους στρατιωτικούς του Hugo Chávez από τις απαρχές του τσαβισμού: συμμετείχε στην απόπειρα πραξικοπήματος της 4ης Φεβρουαρίου 1992 ως διοικητής του Τάγματος Bolívar, περιμένοντας την εντολή να υποστηρίξει την τελική επίθεση εναντίον του Miraflores, η οποία δεν έφτασε ποτέ, γεγονός που του επέτρεψε να αποφύγει τη φυλακή και να συνεχίσει την καριέρα του.

Η πίστη του σφραγίστηκε το 2002, όταν αρνήθηκε να αγνοήσει τον Τσάβες κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος που τον έβγαλε από την εξουσία για 48 ώρες και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επιστροφή του στην προεδρία, κάτι που του χάρισε διακρίσεις και προαγωγές. Αυτή η πίστη ανταμείφθηκε το 2012, όταν ο Τσάβες τον διόρισε δεύτερο διοικητή του Στρατού και αρχηγό του Γενικού Επιτελείου, εδραιώνοντάς τον ως μία από τις κεντρικές προσωπικότητες του στρατιωτικού κατεστημένου της Βενεζουέλας.

Και παρόλο που ο Τραμπ ξεκαθάρισε ότι δεν σκοπεύει να συμμαχήσει με κανένα μέλος του περιβάλλοντος του Μαδούρο για τη μετάβαση, παραδέχτηκε ότι έχει μιλήσει με τη Ντέλσι Ροντρίγκες και, σύμφωνα με αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, έχει αναζητήσει τον Πάντρινιο εδώ και πολύ καιρό.

Στην πραγματικότητα, ο υπουργός Άμυνας της Βενεζουέλας δεν έχει συμπεριληφθεί από το Υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών στον κατάλογο των αξιωματούχων που σχετίζονται με παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή το λαθρεμπόριο ναρκωτικών.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Padrino López αναδεικνύεται ως βασική φιγούρα, όχι μόνο λόγω του επίσημου ρόλου του ως αρχηγού της Άμυνας, αλλά και λόγω της ικανότητάς του να συντονίζει το στρατιωτικό σώμα. Σε αντίθεση με τους πολιτικούς τομείς του τσαβισμού, που σήμερα είναι αποδυναμωμένοι, η στρατιωτική πτέρυγα διατηρεί τη δομή, την ηγεσία και την εδαφική της παρουσία. Οι αναλυτές συμφωνούν ότι, χωρίς μια σαφή θέση του υπουργού Άμυνας, δεν υπάρχει «βιώσιμη μετάβαση», ούτε για την αντιπολίτευση ούτε για ένα ενδεχόμενο σχέδιο υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Για τον Carlos Solar, εμπειρογνώμονα σε θέματα ασφάλειας στη Λατινική Αμερική, η απαγωγή του Maduro δεν ισοδυναμεί με την κατάρρευση του καθεστώτος: τα κύρια κρίκοι της αλυσίδας διοίκησης παραμένουν στο Καράκας και οι Ένοπλες Δυνάμεις εξακολουθούν να είναι στρατοπεδευμένες. «Αυτό δεν σημαίνει ότι το καθεστώς έχει πέσει· μπορεί μάλιστα να σκληρύνει», προειδοποιεί. Από αυτή την άποψη, ο Padrino López δεν λειτουργεί ακόμη ως παράγοντας ρήξης, αλλά ως εγγυητής της συνέχειας και της εσωτερικής τάξης.

Γράφει η Nancy Papathanasiou:
Πριν λίγη ώρα ο επίσημος λογαριασμός του Λευκού Οίκου ανέβασε στο Instagram αυτή τη φωτογραφία. FAFO σημαίνει fuck around and find out και πρωτοχρησιμοποιήθηκε από την οργάνωση Proud Boys, μια νεοφασιστική, εθνικιστική οργάνωση των ΗΠΑ, που πρωτοστάτησε και στο παρολίγον πραξικόπημα της 6ης Ιανουαρίου 2021 (και γενικά συνδέεται με διάφορες εκφάνσεις της ακροδεξιάς).

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Τραμπ κλείνει το μάτι στον νεοφασισμό, αλλά αυτό είναι μεγαλύτερη κλιμάκωση και λόγω του ίδιου του μηνύματος. Και υποψιάζομαι ότι από εδώ και πέρα δε θα βλέπουμε συγκαλυμμένα μηνύματα.

Η σημερινή επίθεση στη Βενεζουέλα, με την απαγωγή του Μαδούρο σηματοδότησε και το οριστικό διαζύγιο με το δόγμα του soft power και του winning hearts and minds που συνόδευε τα πραξικοπήματα και τις στρατιωτικές επεμβάσεις των ΗΠΑ σε άλλες χώρες τις τελευταίες δεκαετίες. Από σήμερα μπήκαμε στην εποχή του κανονικού, καθαρού, δηλωμένου φασισμού. Η Παλαιστίνη ήταν το litmus τεστ της δημοκρατικότητας της Δύσης. Αποτύχαμε και πια περνάμε συνολικά στο επόμενο στάδιο. Και αυτή η φωτογραφία το επικυρώνει. Καληνύχτα και καλή μας τύχη.

Λίγο πριν από τις 12 το μεσημέρι (7 μ.μ. ώρα Ελλάδας), ο Νικολάς Μαδούρο αναμένεται να μεταφερθεί από τους απαγωγείς του ενώπιον ομοσπονδιακού δικαστηρίου στη Νέα Υόρκη. Πρόκειται για μια ιστορική στιγμή, όχι μόνο για τον ίδιο τον πρώην πρόεδρο της Βενεζουέλας, αλλά και για το πολιτικό μέλλον της χώρας, καθώς σηματοδοτεί την επίσημη έναρξη της δίκης του στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Την ίδια ώρα που στην Ουάσιγκτον διαμηνύεται ότι η υπόθεση εναντίον του είναι νομικά «αδύνατο να καταρρεύσει», η νέα προσωρινή πρόεδρος της Βενεζουέλας επιχειρεί να ρίξει τους τόνους, μιλώντας για πρώτη φορά ανοιχτά για «συνεργασία» με τις ΗΠΑ. Ωστόσο, ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται αμετακίνητος, απαιτώντας «πλήρη πρόσβαση» και αφήνοντας ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο στρατιωτικών επιχειρήσεων στην ευρύτερη περιοχή.

Την υπόθεση χειρίζεται ο 92χρονος δικαστής Άλβιν Χέλερσταϊν, διορισμένος από τον Μπιλ Κλίντον, ο οποίος έχει υπό την ευθύνη του τη δικογραφία εδώ και περίπου μία δεκαετία. Ο δικαστής θα αναγνώσει επισήμως τις κατηγορίες σε βάρος του Μαδούρο και της συζύγου του, Σίλια Φλόρες, και στη συνέχεια θα τους ζητήσει να δηλώσουν αν αποδέχονται ή αρνούνται την ενοχή τους.

Η στάση που θα κρατήσουν έχει ιδιαίτερη σημασία: η δήλωση αθωότητας συνήθως αξιοποιείται για καθυστέρηση της διαδικασίας, ενώ η δήλωση ενοχής μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για συμφωνία ή μειωμένες ποινές. Στην περίπτωση του Μαδούρο, η επιλογή αυτή θα αποκαλύψει για πρώτη φορά τη στρατηγική τόσο του ίδιου όσο και της συζύγου του.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της γενικής εισαγγελέως των ΗΠΑ, Παμ Μπόντι, το ζεύγος αντιμετωπίζει βαρύτατες κατηγορίες, μεταξύ των οποίων:

• συνωμοσία για ναρκωτρομοκρατία

• συνωμοσία εισαγωγής κοκαΐνης στις ΗΠΑ

• κατοχή αυτόματων όπλων και καταστροφικών συσκευών

• συνωμοσία για χρήση τέτοιων όπλων κατά των Ηνωμένων Πολιτειών

Ορισμένα από τα αδικήματα αυτά χαρακτηρίζονται ως ομοσπονδιακά εγκλήματα κεφαλαιώδους χαρακτήρα, για τα οποία στη Νότια Περιφέρεια της Νέας Υόρκης προβλέπεται ακόμη και η θανατική ποινή.

Ο Μαδούρο έχει το δικαίωμα να τηρήσει σιγή ή να δηλώσει ότι θα καταθέσει σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι εκτιμήσεις, ωστόσο, συγκλίνουν στο ότι θα δηλώσει αθώος, επιχειρώντας να στηρίξει το επιχείρημα ότι δεν συνελήφθη νόμιμα αλλά «απήχθη», κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η νομική του ομάδα αναμένεται να επικαλεστεί το γεγονός ότι πρόκειται για εκλεγμένο πρόεδρο κυρίαρχου κράτους. Όμως το επιχείρημα αυτό συναντά σοβαρά εμπόδια, καθώς υπάρχει αρνητικό προηγούμενο: εκείνο του πρώην δικτάτορα του Παναμά, Μανουέλ Νοριέγκα, ο οποίος είχε προβάλει παρόμοιους ισχυρισμούς πριν από περίπου 30 χρόνια, χωρίς επιτυχία, καταλήγοντας να πεθάνει στη φυλακή.

Η νομιμότητα της κράτησης έχει αμφισβητηθεί διεθνώς. Οι ΗΠΑ θεωρούν τον Μαδούρο παράνομο ηγέτη από την αμφιλεγόμενη νίκη του στις εκλογές του 2018, ενώ ο Τραμπ απέρριψε την ανάληψη εξουσίας από την αντιπολιτευόμενη και βραβευμένη με Νόμπελ Ειρήνης Μαρία Κορίνα Ματσάδο, λέγοντας ότι δεν διαθέτει επαρκή στήριξη.

Η Ματσάδο αποκλείστηκε από τις εκλογές του 2024, ωστόσο υποστηρίζει ότι ο σύμμαχός της Εντμούντο Γκονζάλες έχει την εντολή να αναλάβει την προεδρία, κάτι που επιβεβαιώνεται και από διεθνείς παρατηρητές.

Παρά τη στήριξη λίγων συμμάχων, αρκετές χώρες αμφισβητούν τη νομιμότητα της κράτησης ενός ξένου αρχηγού κράτους και ζητούν από τις ΗΠΑ να σεβαστούν το διεθνές δίκαιο. Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ προγραμματίζει συνεδρίαση σήμερα για την υπόθεση, την οποία ο Γενικός Γραμματέας Αντόνιο Γκουτέρες χαρακτήρισε ως επικίνδυνο προηγούμενο. Η Κίνα επανέλαβε τις επικρίσεις της, υπογραμμίζοντας ότι η Ουάσιγκτον παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και πρέπει να απελευθερώσει τον Μαδούρο και τη σύζυγό του.

Η αμερικανική επέμβαση προκάλεσε εσωτερικές αντιδράσεις και στην Ουάσιγκτον, με Δημοκρατικούς να υποστηρίζουν ότι παραπλανήθηκαν από την κυβέρνηση. Ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο αναμένεται να ενημερώσει τους κορυφαίους γερουσιαστές στο Καπιτώλιο.

Ντέλσι Ροντρίγκεζ: “Μόνος πρόεδρος στη Βενεζουέλα είναι ο Νικολάς Μαδούρο, δεν θα γίνουμε αποικία”. Το ανώτατο δικαστήριο της Βενεζουέλας διέταξε χθες τη Ροντρίγκεζ να αναλάβει καθήκοντα προσωρινής προέδρου, εξέλιξη που ενισχύει τον ρόλο της ως μεταβατικής λύσης.

Η αντιπρόεδρος της Βενεζουέλας, στα ηνία της χώρας. Η τρομοκρατία δεν θα περάσει! Τα πετρέλαια ανήκουν στη Βενεζουέλα και όχι στους πλιατσικολόγους τρομοκράτες των ΗΠΑ.

Πρόθυμη για συνεργασία με τις ΗΠΑ δηλώνει τώρα η Ροντρίγκεζ μετά τις νέες απειλές Τραμπ. «Πρόεδρε, οι λαοί μας και η περιοχή μας αξίζουν ειρήνη και διάλογο και όχι πόλεμο».

Η απειλητική ρητορική του Ντόναλντ Τραμπ και οι προειδοποιήσεις για νέες ενδεχόμενες επεμβάσεις των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα φαίνεται να πυροδοτούν πολιτικές ανακατατάξεις στο Καράκας. Η υπηρεσιακή πρόεδρος της χώρας, Ντέλσι Ροντρίγκεζ, εμφανίζεται πλέον διατεθειμένη να συνεργαστεί με την Ουάσιγκτον, σηματοδοτώντας μια αξιοσημείωτη στροφή στη στάση της, σε μια περίοδο διεθνούς έντασης και αβεβαιότητας για το μέλλον της Βενεζουέλας.

Χθες, Κυριακή 4/1, η Ροντρίγκεζ προσφέρθηκε να αναπτύξει έναν διάλογο συνεργασίας με τις ΗΠΑ, επικεντρωμένο στην «κοινή ανάπτυξη», υιοθετώντας για πρώτη φορά έναν συμβιβαστικό τόνο μετά την αμερικανική επιχείρηση που ανέτρεψε τον πρόεδρο της πλούσιας σε πετρέλαιο χώρας, Νικολάς Μαδούρο.

Μέσω ανάρτησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η Ροντρίγκεζ τόνισε ότι η κυβέρνησή της δίνει προτεραιότητα στη διατήρηση σχέσεων σεβασμού με την Ουάσιγκτον, παρότι αρχικά είχε καταγγείλει την επιδρομή του Σαββάτου ως παράνομη αρπαγή των εθνικών πόρων. «Καλούμε την κυβέρνηση των ΗΠΑ να συνεργαστεί μαζί μας σε ένα πρόγραμμα που προάγει την κοινή ανάπτυξη και σέβεται το διεθνές δίκαιο, με στόχο τη διαρκή συνύπαρξη των κοινωνιών μας», ανέφερε χαρακτηριστικά. «Πρόεδρε Τραμπ, οι λαοί μας αξίζουν ειρήνη και διάλογο, όχι πόλεμο».

Η Ροντρίγκεζ, η οποία ασκεί παράλληλα τα καθήκοντα της υπουργού Πετρελαίου, θεωρείται εδώ και καιρό το πιο «ρεαλιστικό» μέλος του στενού κύκλου του Μαδούρο, ενώ και ο Τραμπ είχε αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας. Παρά τις δηλώσεις συνεργασίας, η ίδια και άλλοι αξιωματούχοι συνέχισαν να χαρακτηρίζουν την κράτηση του Μαδούρο και της συζύγου του, Σίλια Φλόρες, ως απαγωγή, επιμένοντας ότι ο Μαδούρο παραμένει ο νόμιμος ηγέτης της Βενεζουέλας.