Σκάνδαλο υποκλοπών: Στον γύψο Δημοκρατία – Δικαιοσύνη

 

Ως αποφράδα ημέρα για το δημοκρατικό Πολίτευμα, τη Δικαιοσύνη και τους πολίτες της χώρας, θα καταγραφεί η 27η Απριλίου 2026. Με ξεδιάντροπες μεθοδεύσεις, ο Αρειος Πάγος λειτουργεί ως εξαπτέρυγο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η οποία θέλει να βάλει «ταφόπλακα» στο μεγαλύτερο πολιτικό σκάνδαλο της Μεταπολίτευσης. Αυτό των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων σχεδόν ολόκληρου του Υπουργικού Συμβουλίου, της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων και της ΕΛΑΣ, πολιτικών αντιπάλων, δημοσιογράφων, επιχειρηματιών, κ.ο.κ.

Οι αρνητικές συνέπειες για το κύρος της Δικαιοσύνης θα είναι ανυπολόγιστες. Παρά ταύτα, μόλις πρόσφατα το Δικαστήριο (Μονομελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας) που εκδίκαζε την υπόθεση των υποκλοπών, με τις γενναίες αποφάσεις του, διέσωσε την πολλάκις τρωθείσα τιμή της Δικαιοσύνης στην περίοδο της διακυβέρνησης της ΝΔ.

Καθίσταται πλέον οφθαλμοφανές ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, βυθισμένος στον βούρκο των πολιτικο-οικονομικών σκανδάλων, εν μέσω της δημοσκοπικής κατρακύλας του, φοβούμενος την πτώση του, καταβάλλει ο ίδιος και το «καθεστώς» του προσπάθειες να κλείσουν όσο το δυνατόν περισσότερες «εκκρεμότητες», ούτως ώστε να μην διωχθούν ποινικά τόσο αυτός όσο και πρόσωπα που εμπλέκονται σε δυσώδεις υποθέσεις.

Ο ελεγχόμενος, … ελεγκτής

Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνος Τζαβέλλας, αποφάσισε (27 — 4 — 2026) να μην ανασύρει από το αρχείο την υπόθεση των υποκλοπών. Κι’ αυτό παρ’ ότι στη δίκη των υποκλοπών προέκυψαν νέα στοιχεία για την ύπαρξη κοινού κέντρου παρακολουθήσεων ΕΥΠ – Predator και την πιθανή διάπραξη κατασκοπείας, λόγω της στοχοποίησης υπουργών και στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.

Εδώ, όμως, αρχίζουν τα πιο … «ωραία». Ο Κ. Τζαβέλλας είναι πρώην εισαγγελέας της ΕΥΠ που υπέγραφε τις υποκλοπές. Μάλιστα, είναι αυτός που το καλοκαίρι του 2020 υπέγραψε — και – την παρακολούθηση του δημοσιογράφου, Θανάση Κουκάκη, από την ΕΥΠ, ενώ ήταν εποπτεύων εισαγγελέας της Υπηρεσίας όταν αποφασίστηκε η παρακολούθηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ

Η απόφαση έρχΠαρά ταύτα, έστω για λόγους στοιχειώδους δεοντολογίας, δεν ζήτησε καν να εξαιρεθεί από την υπόθεση. Ενώ, δηλαδή, κανονικά έπρεπε ο ίδιος να είναι ελεγχόμενος, έγινε … ελεγκτής. Και αποφάσισε να στείλει τον ... εαυτό του στο Αρχείο. Και μόνο αυτό το γεγονός, αποτελεί ευθεία καταρράκωση του κύρους της Δικαιοσύνης. Ενα θεσμικό «καταφύγιο» της Δημοκρατίας και των πολιτών.εται τη στιγμή που η κυβέρνηση Μητσοτάκη πιέζεται από τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και τις φημολογούμενες νέες έρευνες για υποθέσεις τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ, σε ευρωπαϊκά προγράμματα του ταμείου Ανάκαμψης, στην Υγεία, κ.λ.π.

Ερευνα — και — για κατασκοπεία

Ο Κ. Τζαβέλλας, λοιπόν, θεώρησε ότι πρέπει να μείνει στο αρχείο το μείζον σκάνδαλο των υποκλοπών, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων του τη σημαίνουσα απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας για τις υποκλοπές (Φεβρουάριος 2026). Να σημειωθεί πως το Δικαστήριο ζητούσε την επέκταση της έρευνας για την υπόθεση. Κάτι που σημαίνει ότι, σε αυτή την περίπτωση στο μικροσκόπιο της έρευνας πιθανώς θα έμπαιναν οι πραγματικοί «ηθικοί αυτουργοί». Οι άνθρωποι του «καθεστώτος Μητσοτάκη».

Ως γνωστόν, το Μονομελές Πλημμελειοδικείο αποφάσισε καταδίκες για κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα. Επέβαλε, δε, στους τέσσερις κατηγορουμένους που κρίθηκαν ένοχοι, ποινή 126 ετών και 8 μηνών με εκτιτέα τα 8 που είναι και το «ταβάνι» με βάση τον Ποινικό Κώδικα, χωρίς κανένα ελαφρυντικό. Επρόκειτο, ως επί το πλείστον, για αυτούς που πούλησαν το παράνομο λογισμικό υποκλοπών, Predator, στην ελληνική κυβέρνηση και ειδικότερα στην ΕΥΠ και συνεργάστηκαν μαζί της: Ειδικότερα, οι ιδιώτες επιχειρηματίες, Ταλ Ντίλιαν (Ισραήλ), Φέλιξ Μπίτζιος, Γιάννης Λαβράνος και Σάρα Αλεξάνδρα Χάμου.

Ωστόσο, το Δικαστήριο, με βάση τα νέα στοιχεία που προέκυψαν κατά τη δίκη, κρίνοντας ότι εξαιρετικά σοβαρές πτυχές της υπόθεσης δεν έχουν «φωτιστεί», ζήτησε τη διερεύνησή τους. Μεταξύ άλλων, για κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα, όπως την κατασκοπεία.

Προφανώς, οι κάθε λογής Κ. Τζαβέλλες ουδόλως ενδιαφέρονται εάν υπέκλεπταν την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων και άλλων νευραλγικών κρατικών υπηρεσιών, κυβερνητικούς και κρατικούς παράγοντες. Προέχει η … διάσωση Μητσοτάκη. Πόσο μάλλον, αφού η πτώση του «καθεστώτος Μητσοτάκη» δεν αποκλείεται να είναι ιδιαίτερα επώδυνη για αρκετούς εμπλεκόμενους σε ποινικές υποθέσεις παραβίασης του νόμου και ξεκουρελιάσματος της Δημοκρατίας.

Νέα στοιχεία από το Ισραήλ

Τι ανέφερε αρχικά το μέγαρο Μαξίμου, όταν ξέσπασε το σκάνδαλο των υποκλοπών, το καλοκαίρι του 2022; «Δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα η κυβέρνηση, αφού οι πολίτες δεν ασχολούνται με τις υποκλοπές». Το ενδιέφερε, δηλαδή, μόνο πως θα «μπαζώσει» επικοινωνιακά το σκάνδαλο.

Οταν, στη συνέχεια, εκδηλώθηκε ορυμαγδός αποκαλύψεων, και μετά η δημοσιοποίηση τεράστιων λιστών όσων παρακολουθούντο, έπρεπε να αναλάβει κάποιος την ευθύνη. Εστω για τα μάτια του κόσμου. Οχι όμως ο πρωθυπουργός, ο οποίος, αν και έχει στην αρμοδιότητά του την ΕΥΠ, δήλωνε ότι δεν ήξερε τίποτα για τον … φόνο.

«Απομακρύνθηκε», λοιπόν, ο ανιψιός του, γραμματέας του μεγάρου Μαξίμου, Γρηγόρης Δημητριάδης. Ο οποίος, μάλιστα, λες και δεν είχε συμβεί τίποτα, στρεφόταν συστηματικά κατά δημοσιογράφων με αγωγές SLAPP. Τον Αύγουστο του 2022 «απομακρύνθηκε» επίσης και ο τότε επικεφαλής της ΕΥΠ, Παναγιώτης Κοντολέων, για τον οποίον μάλιστα το 2019 είχε συνταχθεί νέος νόμος προκειμένου να προσληφθεί στην Υπηρεσία, επειδή δεν πληρούσε τις τυπικές προϋποθέσεις. Στη θέση του τοποθετήθηκε ο πρώην διπλωμάτης, Θεμιστοκλής Δεμίρης, ο οποίος φέρεται να έχει την πλήρη εύνοια του μεγάρου Μαξίμου. Οπως το ίδιο και άλλοι διπλωμάτες πέριξ αυτόν.

Ταυτόχρονα, σύμφωνα με το κυβερνητικό «παραμύθι», οι υποκλοπές δεν έγιναν από την κυβέρνηση (μέγαρο Μαξίμου) και τις κρατικές υπηρεσίες (ΕΥΠ), αλλά από … «ιδιώτες». Δηλαδή, τους επιχειρηματίες που είχαν το Predator, ή άλλους «ιδιώτες» – παραγγελιοδόχους των υποκλοπών (!). Το αφήγημα αυτό αναμασά μονίμως ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Ωστόσο, μετά τη δίκη τη δίκη στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο, το σκηνικό αλλάζει. Ο πρώην αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών του Ισραήλ, Ταλ Ντίλιαν, ο οποίος καταδικάστηκε ως ο άνθρωπος της εταιρείας Inetllexa που είχε το Predator, προφανώς επειδή είναι μπίζνεσμαν και δεν θέλει να παίξει το ρόλο του μουτζούρη, έβγαλε στη … σέντρα την κυβέρνηση. Υποστήριξε ότι η εταιρεία του πούλησε το παράνομο λογισμικό στην ελληνική κυβέρνηση και όχι σε … «ιδιώτες».

Ετσι, κατέρρευσε το «παραμύθι» των «ιδιωτών», και πλέον άνοιξε ο δρόμος για τη διερεύνηση των πραγματικών υπευθύνων. Της κυβέρνησης και των κρατικών υπηρεσιών. Βέβαια, ο Ντίλιαν κόμισε γλαύκας εις Αθήνας. Είπε αυτό που άπαντες έλεγαν εδώ και χρόνια. Οτι οι εγκέφαλοι των υποκλοπών βρίσκονται στο μέγαρο Μαξίμου και στην ΕΥΠ. Ως εκ τούτου, εξάλλου, και η μανιασμένη άρνηση κυβέρνησης και ΕΥΠ να δώσουν τα στοιχεία που ζητούσε η Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ), με επικεφαλής τον νομικό, Χρήστο Ράμμο, που κοσμεί τη Δικαιοσύνη.

Κουρελιάζουν Σύνταγμα και νομιμότητα

Σε αυτήν ακριβώς τη φάση, εισέρχεται στο σκηνικό ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Κ. Τζαβέλλας, για να βάλει στον πάγο το σκάνδαλο. Δηλαδή, προσφέρει ένα νομιμοφανές άλλοθι, προκειμένου να «μπαζωθεί» το σκάνδαλο.

Οι μεθοδεύσεις, που κουρελιάζουν το Σύνταγμα και τη νομιμότητα, δεν εκπλήσσουν. Με παρόμοιους απαράδεκτους τρόπους, το «καθεστώς Μητσοτάκη» διαχειρίστηκε το έγκλημα των Τεμπών. Τα ίδια προσπαθεί να κάνει και με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, φτάνοντας στο σημείο φερέφωνά του να μιλάνε υποτιμητικά για τη … «Ρουμάνα» – Ευρωπαία εισαγγελέα — Λάουρα Κοβέσι.

«Μένω άφωνος», έγραψε στα social media ο Χρήστος Ράμμος, όταν έγινε γνωστή η απόφαση του Κ. Τζαβέλλα. Και, αναφερόμενος σε πιθανή προσφυγή στα ευρωπαϊκά δικαστήρια για «πλημμελή διεύρυνση της υπόθεσης» των υποκλοπών, όπως προανήγγειλε ο συνήγορος θυμάτων των παράνομων παρακολουθήσεων, Ζαχαρίας Κεσσές, πρόσθεσε: «Δυστυχώς δεν υπάρχει πλέον άλλη λύση. Η ζημιά στο κύρος της Δικαστικής Εξουσίας είναι ανυπολόγιστη!»

Από τη μεριά του, ο Ζ. Κεσσές χαρακτήρισε την απόφαση του Αρείου Πάγου ως δυστοπική και έκανε λόγο για διάβρωση της Δημοκρατίας. Σε ανάρτησή του στα social media έγραψε: «Η πιο προκλητική πράξη συγκάλυψης έλαβε χώρα. Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο διαβίβασε αιτιολογημένα τη δικογραφία ζητώντας την διερεύνηση μεταξύ άλλων 3 αδικημάτων στη βάση νέων αποδεικτικών στοιχείων.

1.Τη διερεύνηση του αδικήματος της κατασκοπίας ακόμη και με τη μορφή της απόπειρας, καθώς παγιδεύτηκε το μισό υπουργικό συμβούλιο και η ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας και των Ενόπλων Δυνάμεων.

2.Τη διερεύνηση των ευθυνών 9 φυσικών προσώπων που κατονομάστηκαν στη δίκη και προέκυψε η εμπλοκή τους.

3.Τη διερεύνηση της συνέχισης λειτουργίας της εταιρίας με εμπορία κατασκοπευτικού λογισμικού από τα έτη 2022 έως το 2026 στη βάση ομολογίας υπαλλήλου της εταιρίας.

Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Τζαβέλας πήρε τη δικογραφία και την κράτησε για 20 ημέρες χωρίς να κάνει καμία προανακριτική ενέργεια, χωρίς να εξετάσει ούτε ένα μάρτυρα, χωρίς να καλέσει οποιονδήποτε και χωρίς να ζητήσει την συνδρομή οποιασδήποτε υπηρεσίας.

Μάλιστα στις 24.4.2026 του κατατέθηκε επίσημο έγγραφο με το οποίο του ζητήθηκε να μας υποδείξει πως να του δωθούν τα νέα ευαίσθητα-εμπιστευτικά έγγραφα, που έχουμε στα χέρια μας και τα οποία αποδεικνύουν τις αξιόποινες πράξεις, καθώς και πού να κατατεθούν οι νέες μηνύσεις.

Παράλληλα ζητήθηκε να μας γνωστοποιηθεί ποιος είναι ο χειριστής της δικογραφίας εν όψει του γεγονότος ότι ο κ. Τζαβέλας είχε ασκήσει καθήκοντα αναπληρωτή επόπτη της ΕΥΠ την επίδικη περίοδο και ως εκ τούτου θα έπρεπε να δηλώσει κώλυμα.

Η απάντηση σε όλα αυτά είναι ο Εισαγγελέας Τζαβέλας να αποφύγει να παραλάβει τα έγγραφα και να εκδώσει βιαστικά διάταξη αρχειοθέτησης συνολικά της υπόθεσης με ένα έωλο αιτιολογικό που προσβάλει τη νοημοσύνη όλων και έρχεται σε αντίθεση με όσα αναφέρονται στην ίδια την απόφαση.

Πλέον μιλάμε για διάβρωση της Δημοκρατίας».

Η επισήμανση του δικηγόρου, Θανάση Καμπάγιαννη, ότι «ο Κωνσταντίνος Τζαβέλλας ήταν εποπτεύων εισαγγελέας της ΕΥΠ όταν αποφασίστηκε η παρακολούθηση του Νίκου Ανδρουλάκη», είναι αποκαλυπτική για το πόσο βαθύ είναι το κράτος της συγκάλυψης στην υπόθεση των υποκλοπών. «Φαίνεται πως ο δημόσιος εκβιασμός του έφεδρου ισραηλινού αξιωματικού του IDF πέτυχε το σκοπό του», γράφει, ενώ χαρακτηρίζει «καταγέλαστη» την απόφαση Τζαβέλλα, σημειώνοντας ότι πρόκειται για τον «ορισμό της θεσμικής εκτροπής».

Και παρατηρεί: «Δεν μπορεί κανείς να μη σημειώσει τη χαώδη αντίθεση ανάμεσα στο στιβαρό αποδεικτικό σκεπτικό του Πρωτοδίκη Αθηνών για την ανάγκη διερεύνησης του εγκλήματος της κατασκοπείας και στην καταγέλαστη “αιτιολογία” του Ανώτατου Εισαγγελέα ότι αφού οι δράστες των υποκλοπών δεν στόχευσαν μόνο τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Κ. Φλώρο αλλά και τον τηλεπαρουσιαστή Φουρθιώτη, αποκλείεται λογικά η τέλεση του αδικήματος της κατασκοπείας γιατί άτομα σαν τον Φουρθιώτη “δεν θα μπορούσαν να αποτελούν στόχο κατασκόπων”» (!).

«Αγεφύρωτες ενδοοικογενειακές συγκρούσεις»

Μέσα σε αυτό το αρρωστημένο – για τη Δημοκρατία, την κοινωνία και τη χώρα – κλίμα, με αποκλειστικά υπεύθυνη την κυβέρνηση Μητσοτάκη, ενδιαφέρον παρουσιάζει δημοσίευμα της εφημερίδας «το Βήμα», ιδιοκτησίας του Βαγγέλη Μαρινάκη, ο οποίος επίσης βρισκόταν στο «δίκτυο» των παρακολουθουμένων, όπου μεταξύ άλλων αναφέρεται:

«Νεοδημοκρατικά στελέχη και παράγοντες της ευρύτερης κεντροδεξιάς παράταξης επισημαίνουν ότι «στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος επικρατούν αταξία και φόβος», με ό,τι αυτά συνεπάγονται για τη συνέχεια. Επιπλέον, δεν κρύβουν ότι στα ανώτερα κυβερνητικά κλιμάκια τούτο τον καιρό κυριαρχούν έριδες, φατριασμοί και αγεφύρωτες ενδοοικογενειακές συγκρούσεις. Τα πολλά κέντρα εξουσίας και τα αντιτιθέμενα συμφέροντα που εκπροσωπούνται δι’ αυτών συγκρούονται μεταξύ τους δημιουργώντας την αίσθηση ότι ο τρέχων κύκλος εξουσίας εξαντλείται και άπαντες τείνουν να λάβουν θέσεις έναντι της επόμενης μέρας.

»Ο πρωθυπουργός φέρεται απομονωμένος, μη δυνάμενος να αντιμετωπίσει την ένταση της περιγραφόμενης από πολλούς σύγκρουσης της συζύγου του με τον «αμαρτωλό» ανιψιό και τις αδελφές του, της σχεδόν αποστασιοποιημένης, αλλά παρεμβαίνουσας κατά περίπτωση Ντόρας Μπακογιάννη συμπεριλαμβανομένης. Ούτε βεβαίως να διαχειριστεί αποτελεσματικά τις ενδοκυβερνητικές εντάσεις μεταξύ των φιλόδοξων δελφίνων, οι οποίοι τοποθετούνται ποικιλοτρόπως ενόψει της επερχόμενης, κατ' αυτούς, κούρσας διαδοχής που θα ακολουθήσει μετά τις εκλογές».

Αντιδράσεις

Λίγες ώρες μετά τη δημοσιοποίηση της απόφασης Τζαβέλλα, όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατήγγειλαν τον οριστικό «ενταφιασμό» των υποκλοπών. Ο Νίκος Ανδρουλάκης από το ΠΑΣΟΚ δήλωσε ότι «η διάσταση της κατασκοπείας και η σύνδεση των κρατικών αρχών με το predator, ενταφιάζονται για μια ακόμη φορά». Ο ΣΥΡΙΖΑ χαρακτήρισε «επικίνδυνη εξέλιξη» την απόφαση κάνοντας λόγο για «επιλογή της ηγεσίας του Αρείου Πάγου με την οποία κουκουλώνεται ξανά το σκάνδαλο των υποκλοπών».

Ο επικεφαλής του κόμματος «Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο», Στέφανος Κασσελάκης, έδωσε ση δημοσιότητα τα έγγραφα της εμπορικής πρότασης της εταιρείας Intellexa, τον Φεβρουάριο του 2021 για τις δυνατότητες του συστήματος Predator. Όπως φαίνεται ξεκάθαρα, η Intellexa απευθύνεται σε κρατική «υπηρεσία» (agency), προσφέροντας μεταξύ άλλων τη «μόλυνση κινητών από απόσταση με ειδικό σακίδιο Wi-Fi χωρίς να χρειάζεται κλικ». Για αυτό το σύστημα ζητά από την κρατική υπηρεσία (την ΕΥΠ;), άδειες εισαγωγής-εξαγωγής. Προφανώς πρόκειται για «εμπορική πρόταση» που απευθύνεται σε όλες τις κρατικές οντότητες (!).

Να σημειωθεί πως, όσον αφορά την εξαγωγή του Predator από την Ελλάδα σε χώρες με άκρως αυταρχικά καθεστώτα, ουδεμία πειστική απάντηση έχει δοθεί σχετικά με τις ευθύνες της ηγεσίας του υπουργείου Εξωτερικών.

Η απόφαση Τζαβέλλα

Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κ. Τζαβέλλας με χθεσινή πράξη του επί του φακέλου των υποκλοπών που υποβλήθηκε από τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, μετά την έκδοση της καταδικαστικής απόφασης του, με το ερώτημα της «κατασκοπείας», έκρινε, ότι δεν συντρέχει περίπτωση ανάσυρσης από το Αρχείο της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου και επανεξέτασης της σχετικής υπόθεσης.

Κατά τον ίδιον, τα στοιχεία των οποίων έγινε επίκληση από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, κατά την κρίση του, δεν συνιστούν νέα στοιχεία κατά το άρθρο 43 παρ. 6 ΚΠΔ, ικανά να δικαιολογήσουν την ανάσυρση της δικογραφίας από το Αρχείο. Άρα, σύμφωνα με την κρίση του, ούτε και το πόρισμα του Αχιλλέα Ζήση ανατρέπεται.

ΠΗΓΗ: neostrategy.gr