Ο Κάθετος Διάδρομος, ο αγωγός, δηλαδή, φυσικού αερίου που συνδέει την Ελλάδα με τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Μολδαβία και την Ουκρανία, εμφανίζεται από την κυβέρνηση Μητσοτάκη ως κίνηση ματ στη γεωπολιτική σκακιέρα που έκανε την Ελλάδα μεγάλο ενεργειακό κόμβο.
Τα κυβερνητικά παπαγαλάκια έσκιζαν τα ιμάτιά τους αναφέροντας ότι η Ελλάδα θα γίνει η πύλη εισόδου για το αμερικανικό LNG ενώ έσπευδαν να υποστηρίξουν ότι ο Κάθετος Διάδρομος θα αποτελέσει το μεγάλο ατού για την απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο.
Μόνο που ο Κάθετος Διάδρομος είναι όλα αυτά τα διθυραμβικά μόνο στα χαρτιά και στις ομιλίες των κυβερνητικών παραγόντων. Γιατί στην πραγματικότητα ο Κάθετος Διάδρομος είναι στα αζήτητα και ψάχνει πελάτες με το κιάλι.
Και το απίστευτο είναι ότι ούτε η Ουκρανία ενδιαφέρεται, που και για το καλό της έγινε το σχέδιο.
Κανένα ενδιαφέρον από την αγορά
Τα μεγάλα ενεργειακά έργα και οι κυβερνητικές μεγαλοστομίες κρίνονται πάντα από την αγορά. Και το κωμικοτραγικό είναι ότι η αγορά που αποθεώνει το Μαξίμου, ακυρώνει στην πράξη τον Κάθετο Διάδρομο.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι οι 12 δημοπρασίες που έγιναν για δέσμευση δυναμικότητας πήγαν άπατες. Συγκεκριμένα έγιναν 4 γύροι δημοπρασιών:
1] Δεκέμβριος 2025 — για παραδόσεις/δυναμικότητα Ιανουαρίου 2026.
Ήταν τρεις ταυτόχρονες δημοπρασίες, για Route 1, Route 2 και Route 3, και δεν υπήρξε ενδιαφέρον.
2] Ιανουάριος 2026 — για δυναμικότητα Φεβρουαρίου 2026.
Έγιναν τρεις δημοπρασίες για τα τρία routes, με πολύ περιορισμένη ζήτηση.
3] Φεβρουάριος 2026 — για δυναμικότητα Μαρτίου 2026.
Εδώ υπήρξε επιτυχία κυρίως στο Route 1, με σχεδόν πλήρη δέσμευση της προσφερόμενης χωρητικότητας για Ελλάδα – Ουκρανία.
4] Μάρτιος 2026 — για δυναμικότητα Απριλίου 2026.
Η τελευταία χειμερινή δημοπρασία για Route 1, Route 2 και Route 3 έληξε χωρίς προσφορές
Όπου, Route 1 είναι η βασική, πρώτη διαδρομή. Ξεκινά από το ελληνικό σύστημα, με LNG που έρχεται κυρίως μέσω Ρεβυθούσας, και μετά πηγαίνει: Ελλάδα → Βουλγαρία → Ρουμανία → Μολδαβία → Ουκρανία.
Η Route 2 συνδέεται με το LNG της Αλεξανδρούπολης. Ο ΔΕΣΦΑ αναφέρει ότι ξεκινά από το σημείο διασύνδεσης Αμφιτρίτη στο ελληνικό σύστημα, περνά από τον ελληνοβουλγαρικό διασυνδετήριο αγωγό ICGB/IGB και συνεχίζει μέσω του Trans-Balkan corridor. Με απλά λόγια: LNG από Αλεξανδρούπολη → ελληνικό σύστημα/Αμφιτρίτη → IGB → Βουλγαρία → Ρουμανία → Μολδαβία → Ουκρανία.
Η Route 3 αφορά αέριο που έρχεται από τον TAP, δηλαδή κυρίως αζέρικο αέριο από τον Νότιο Διάδρομο. Σύμφωνα με τον ΔΕΣΦΑ, ξεκινά από το σημείο διασύνδεσης του ICGB με τον TAP και μετά ακολουθεί την ίδια βόρεια διαδρομή προς Ουκρανία.
Τα μέχρι στιγμής στοιχεία καταδεικνύουν ότι δεν υπάρχει ενδιαφέρον στην αγορά για να φτάνει LNG από την Ελλάδα στην Ουκρανία. Και δεν υπάρχει ενδιαφέρον γιατί η αγορά δεν κάνει χατίρια αλλά κινείται μόνο με συμφέροντες οικονομικούς όρους.
Υψηλές ταρίφες μεταφοράς
Επειδή το αέριο περνά από πολλά εθνικά συστήματα — Ελλάδα, Βουλγαρία, Ρουμανία, Μολδαβία, Ουκρανία — προστίθενται πολλά διαδοχικά τέλη μεταφοράς. Αυτό κάνει το αέριο που ξεκινά από ελληνικές πύλες LNG, όπως Ρεβυθούσα ή Αλεξανδρούπολη, λιγότερο ανταγωνιστικό όταν φτάνει βόρεια.
Δεν είναι τυχαίο ότι τον Μάρτιο 2026 οι διαχειριστές δικτύων Ελλάδας, Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Μολδαβίας και Ουκρανίας συμφώνησαν με την Κομισιόν σε νέα τιμολογιακή δομή για να γίνει ο διάδρομος πιο ανταγωνιστικός. Οι νέες ταρίφες προβλέπεται να ισχύσουν από τον Οκτώβριο 2026. Και τότε θα δοκιμαστούν στην πράξη.
Η Ουκρανία δείχνει να μην ενδιαφέρεται
Η Ουκρανία που είναι ο βασικός αποδέκτης φυσικού αερίου και πάνω σε αυτό τον σχεδιασμός έγινε ο Κάθετος Διάδρομος, έχει εξαιρετικά περιορισμένο ενδιαφέρον για την εισαγωγή αμερικανικού LNG από την Ελλάδα καθώς δεν φαίνεται να έχει τόσο μεγάλη ανάγκη για εισαγωγές φυσικού αερίου όπως είχε τα δύο προηγούμενα χρόνια.
Άνθρωποι που γνωρίζουν καλά τα διεθνή ενεργειακά ζητήματα αναφέρουν ότι πλέον οι βασικές ανάγκες της Ουκρανίας καλύπτονται από την εγχώρια παραγωγή, και υπάρχει ένα κενό της τάξης των 2 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων, όπως εκτιμάται, που καλύπτεται μέσω του πολωνικού και του γερμανικού διαδρόμου.
Και επισημαίνουν ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να υπάρξει αντιστροφή με αποτέλεσμα ο Κάθετος Διάδρομος εξαιτίας του μη ενδιαφέροντος της Ουκρανίας που είναι ο βασικός αποδέκτης να αιωρείται στο κενό.
Ο ανταγωνισμός από άλλες διαδρομές και πηγές
Ο Κάθετος Διάδρομος δεν είναι η μοναδική λύση για την Ουκρανία. Υπάρχουν πολλές και φτηνότερες επιλογές – πύλες για την εισαγωγή φυσικού αερίου.
Σύμφωνα με το Reuters μετά τις ρωσικές επιθέσεις στην ουκρανική παραγωγή αερίου στα τέλη του 2025, η Ουκρανία είχε αυξήσει τις ημερήσιες εισαγωγές της περίπου στα 24 εκατ. κυβικά μέτρα/ημέρα, με προμήθειες από Πολωνία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Ρουμανία.
Εν ολίγοις, το πολιτικό αφήγημα Μητσοτάκη το έχει κοντύνει η αγορά. Πλέον, ο Κάθετος Διάδρομος χαρακτηρίζεται από χαμηλή ζήτηση στις δημοπρασίες, υψηλές σωρευτικές ταρίφες, ανταγωνιστικές διαδρομές, ρυθμιστική πολυπλοκότητα, ανάγκη αναβαθμίσεων και αβεβαιότητα για το αν θα υπάρχουν σταθερές εμπορικές ποσότητες.
ΠΗΓΗ: neostrategy.gr
.jpg)
0 Σχόλια