Του Σπύρου Δέδογλου
Η επιμονή του αθηναϊκού πολιτικού συστήματος να χρηματοδοτεί αστικούς πλεονασμούς, την ίδια ώρα που καταδικάζει την ελληνική περιφέρεια σε στρατηγική απομόνωση, δεν αποτελεί απλώς μια συγκοινωνιακή αστοχία. Είναι δείγμα μιας βαθιάς στρεβλής αντίληψης, μια κραυγαλέα αδυναμία ορθής πολιτικής σκέψης. Όταν το «Κράτος-Πόλη» των Αθηνών επιλέγει να δαπανήσει δισεκατομμύρια για μια νέα γραμμή μετρό στην Ακαδημίας –για να ενώσει δύο σημεία που απέχουν μόλις ένα λεπτό με τα πόδια– αντί να ολοκληρώσει την Ηλεκτροσιδηροδρομική Εγνατία, αποδεικνύει ότι η πυξίδα των εθνικών προτεραιοτήτων έχει χαθεί προ πολλού.
Η Ηλεκτροσιδηροδρομική Εγνατία δεν είναι ένα απλό τοπικό έργο· είναι ένα γεωπολιτικό εργαλείο τεράστιας εμβέλειας. Σχεδιάστηκε για να ενώσει τα λιμάνια της Θεσσαλονίκης, της Καβάλας (Φιλίππων) και της Αλεξανδρούπολης με το Μπουργκάς και την Κωνστάντζα. Με τον τρόπο αυτό, παρακάμπτονται πλήρως τα στενά των Δαρδανελίων, δημιουργώντας μια νέα, ταχύτατη εμπορευματική δίοδο που φέρνει στο επίκεντρο τη Θράκη.
Μέσα από αυτό το πρίσμα, η Αλεξανδρούπολη μπορεί και πρέπει να γίνει το πραγματικό κέντρο των Παρευξείνιων χωρών και ολόκληρης της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Στο πλαίσιο αυτό, έχω καταθέσει στον δημόσιο διάλογο την πρόταση για την ίδρυση ενός Φορέα Συναντίληψης και Συνανάπτυξης των Χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης με έδρα την Αλεξανδρούπολη. Μόνο με τέτοιες στρατηγικές πρωτοβουλίες η Ελλάδα αποκτά πραγματική ισχύ και μπορεί, βάσει σχεδίου, να επιτύχει την ουσιαστική της σύγκλιση με την Ευρώπη.
Αντίθετα, η σημερινή αθηναϊκή πολιτική αποδυναμώνει τη χώρα. Η Ελλάδα, από 10ο ισότιμο μέλος της τότε ΕΟΚ, κινδυνεύει σήμερα να γίνει ο ουραγός, η 27η χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε κρίσιμους δείκτες. Αυτή η οπισθοδρόμηση οφείλεται στο γεγονός ότι το λεκανοπέδιο συγκεντρώνει πλέον περισσότερους από τους μισούς κατοίκους της χώρας. Η Αθήνα εμφανίζει τη μεγαλύτερη συμμετοχή στο ΑΕΠ μόνο και μόνο επειδή λειτουργεί ως ένα υδροκέφαλο κράτος-εν-κράτει, το οποίο στο παρελθόν χρεοκόπησε τη χώρα με τη σπατάλη των Ολυμπιακών Αγώνων και συνεχίζει να σπαταλά πόρους σε έργα βιτρίνας που δεν είναι πρώτης ανάγκης.
Η ειρωνεία είναι ότι η περιφερειακή ανάπτυξη αποτελεί τη μόνη σανίδα σωτηρίας και για την ίδια την πρωτεύουσα. Εάν υπήρχε ένα σοβαρό σχέδιο αποκέντρωσης και η Αθήνα είχε ένα εκατομμύριο λιγότερους κατοίκους, θα απαλλασσόταν από την ασφυκτική πίεση και θα μεταμορφωνόταν σε μια όμορφη, ανθρώπινη και λειτουργική πόλη. Ταυτόχρονα, ολόκληρη η ελληνική περιφέρεια θα αποκτούσε τους πόρους, την ισορροπία και την ισχύ που δικαιούται.
Για να πάει, λοιπόν, αυτός ο τόπος μπροστά, πρέπει να καταλάβουμε ότι το μοντέλο της Μεταπολίτευσης έχει εξαντλήσει προ πολλού τα όριά του. Ο κύκλος αυτός πρέπει να κλείσει οριστικά. Είναι ιστορική ανάγκη να περάσουμε σε μια νέα δημοκρατική εποχή, να θεμελιώσουμε την 4η Ελληνική Δημοκρατία μέσα από μια ριζική και τολμηρή Συνταγματική Ανανέωση που θα θέσει στο επίκεντρο την ισότιμη ανάπτυξη κάθε γωνιάς της πατρίδας μας. Αυτά πιστεύω, και για αυτές τις αρχές θα συνεχίσω να παλεύω.
0 Σχόλια