Η τελευταία εξέλιξη στη Βουλή αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της στρατηγικής. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να συγκεντρώσει 19 υπογραφές για τη διεξαγωγή ονομαστικής ψηφοφορίας επί των άρθρων 22, 24 και 30 του νομοσχεδίου του υπουργείου Οικονομικών για τους servicers, ξεπερνώντας με άνεση το απαιτούμενο όριο των 15 βουλευτών.
Η επιτυχία της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας έχει και ιδιαίτερο πολιτικό συμβολισμό. Σε μια περίοδο κατά την οποία η κοινοβουλευτική δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ είναι περιορισμένη, η Κουμουνδούρου αποδεικνύει ότι μπορεί να οικοδομεί συναινέσεις, να συσπειρώνει δυνάμεις και να διαμορφώνει κοινό βηματισμό με ανεξάρτητους βουλευτές πάνω σε συγκεκριμένες πολιτικές διεκδικήσεις.
Στο αίτημα συμμετέχουν οι 12 βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, Έλενα Ακρίτα, Ρένα Δούρου, Νίκος Παππάς, Γιώργος Παπαηλιού, Θεόφιλος Ξανθόπουλος, Θεοδώρα Ακριώτου, Χρήστος Γιαννούλης, Γιάννης Αμανατίδης, Παύλος Πολάκης, Ζωή Αναστασοπούλου, Σωκράτης Βαρδάκης και Γιάννης Καριπίδης, μαζί με τους επτά ανεξάρτητους βουλευτές Σία Αναγνωστοπούλου, Γιώργο Βαρεμένο, Νάσο Ηλιόπουλο, Κυριακή Μάλαμα, Αρετή Παπαϊωάννου, Πέτη Πέρκα και Γιάννη Σαρακιώτη.
Η συνεργασία αυτή, ανεξάρτητα από τις διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες των προσώπων που συμμετέχουν, καταγράφεται ως ένα θετικό κοινοβουλευτικό αποτέλεσμα για τον ΣΥΡΙΖΑ και αναδεικνύει τις δυνατότητες που υπάρχουν για κοινές πρωτοβουλίες στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο.
Το σημαντικότερο, ωστόσο, για την Κουμουνδούρου είναι το πολιτικό περιεχόμενο της παρέμβασης. Μετά την απόσυρση του άρθρου 23, ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει να αναδεικνύει τις υπόλοιπες διατάξεις που, σύμφωνα με την εκτίμησή του, δημιουργούν ευνοϊκότερο περιβάλλον για τους πιστωτές και τις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων, σε βάρος των δανειοληπτών.
«Είναι σαφές ότι ο κύριος Πιερρακάκης διάλεξε τα «εύκολα» για ονομαστική ψηφοφορία. Εμείς βάλαμε τα «δύσκολα». Αυτά που η κυβέρνηση θα προτιμούσε να περάσουν κάτω από τα ραντάρ. Τρία άρθρα που αποκαλύπτουν για ποιον νομοθετεί η ΝΔ» επισημαίνει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Στην επιχειρηματολογία του κόμματος, τα άρθρα 22, 24 και 30 αποτελούν τρεις χαρακτηριστικές περιπτώσεις στις οποίες οι υποχρεώσεις των δανειοληπτών δεν συνοδεύονται από αντίστοιχες δεσμεύσεις και κυρώσεις για τους πιστωτές.
Η Κουμουνδούρου εξηγεί συγκεκριμένα:
«Άρθρο 22 – Ο δανειολήπτης έχει μόλις έναν μήνα να ανταποκριθεί, διαφορετικά χάνει τη δυνατότητα συνέχισης της διαδικασίας. Ο πιστωτής έχει τρεις μήνες και δυνατότητα επανάληψης. Ασφυκτικές προθεσμίες για τον αδύναμο, άνεση χρόνου για τον ισχυρό.
Άρθρο 24 – Προθεσμίες χωρίς κυρώσεις για τους πιστωτές. Η διαδικασία πρέπει να ολοκληρώνεται σε έξι μήνες. Αν όμως ο πιστωτής καθυστερήσει, δεν προβλέπεται ουσιαστική κύρωση, ούτε καν αναστολή των τόκων. Ο δανειολήπτης μπορεί να περιμένει και να συνεχίζει να επιβαρύνεται. Ο πιστωτής δεν πληρώνει το κόστος της καθυστέρησής του.
Άρθρο 30 – Ο δανειολήπτης μόνος απέναντι στους πιστωτές. Η Τράπεζα της Ελλάδος δεν αναλαμβάνει την επίλυση διαφορών. Αν ο πολίτης αμφισβητεί τη συμπεριφορά του πιστωτή, δεν του παρέχεται ουσιαστικός διοικητικός μηχανισμός επίλυσης. Του απομένει η χρονοβόρα και δαπανηρή δικαστική οδός. Δηλαδή, για να διεκδικήσει το δίκιο του, πρέπει πρώτα να αντέχει οικονομικά να το κάνει».
Με την επιλογή της ονομαστικής ψηφοφορίας, ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να φέρει τους βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας ενώπιον συγκεκριμένων πολιτικών ευθυνών. Η συζήτηση παύει να περιορίζεται στις γενικές διακηρύξεις περί προστασίας των δανειοληπτών και μεταφέρεται στην ουσία των νομοθετικών ρυθμίσεων και στην προσωπική τοποθέτηση κάθε βουλευτή.
Η Κουμουνδούρου αποδίδει στην πίεση που άσκησε η Κοινοβουλευτική της Ομάδα την αποδοχή της διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας και για τα τρία επίμαχα άρθρα.
«Η κυβέρνηση προσφέρει περισσότερα περιθώρια αυθαιρεσίας για τους πιστωτές, και μεγαλύτερες υποχρεώσεις για τους πολίτες. Κάθε βουλευτής και κάθε βουλεύτρια θα ψηφίσει με το όνομά του. Ή με τους δανειολήπτες ή με τα funds και τους servicers», τονίζει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Καθοριστικό ρόλο στην ανάδειξη του ζητήματος έχει αναλάβει ο γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής και τομεάρχης Οικονομικών της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, Νίκος Παππάς, ο οποίος με την παρέμβασή του στη Βουλή επιχείρησε να αναδείξει τις αντιφάσεις της κυβερνητικής πολιτικής στο ιδιωτικό χρέος.
Ο Νίκος Παππάς κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι επέλεξε αρχικά την ονομαστική ψηφοφορία για «ανώδυνα άρθρα», αποφεύγοντας εκείνα που, σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ, ευνοούν τα funds και τους servicers.
«Τώρα θα αποδειχθεί ποια είναι η πραγματική φύση του νομοσχεδίου με τη δική σας ψήφο», υπογράμμισε.
Η παρέμβαση αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη κοινοβουλευτική προσπάθεια, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καταθέσει δύο τροπολογίες για την προστασία των δανειοληπτών και εξακολουθεί να ζητά τη συγκρότηση Εξεταστικής Επιτροπής για τον μηχανισμό «Ηρακλής», τον οποίο χαρακτηρίζει «Κέρβερο».
Στην περίπτωση του «Ηρακλή», ο Νίκος Παππάς έθεσε ένα ακόμη σοβαρό ζήτημα, που αφορά τη σχέση των εισπράξεων από τα κόκκινα δάνεια με τις εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου.
Σύμφωνα με όσα κατήγγειλε, ο μηχανισμός επιδιώκει εισπράξεις 35 δισεκατομμυρίων ευρώ από χαρτοφυλάκια μη εξυπηρετούμενων δανείων, ενώ οι κρατικές εγγυήσεις φτάνουν τα 16 δισεκατομμύρια ευρώ.
Επικαλούμενος αποκλίσεις 20%-25% από τα επιχειρηματικά σχέδια, σύμφωνα με το Ελεγκτικό Συνέδριο, έθεσε το ζήτημα του ενδεχόμενου κινδύνου κατάπτωσης των εγγυήσεων και της επιβάρυνσης των φορολογουμένων.
«Μονά ζυγά δικά τους. Ή θα τα βγάλουν από τους πλειστηριασμούς ή θα τα βγάλουν από τους φορολογούμενους», ανέφερε χαρακτηριστικά, ζητώντας την κατάργηση του μηχανισμού.
Η επιμονή του ΣΥΡΙΖΑ στο συγκεκριμένο μέτωπο δείχνει ότι η Κουμουνδούρου επιχειρεί να αποκτήσει μια πιο διακριτή πολιτική παρουσία, με έμφαση σε ζητήματα κοινωνικής προστασίας, οικονομικής δικαιοσύνης και ελέγχου της λειτουργίας των χρηματοπιστωτικών μηχανισμών.
Παράλληλα, η πρωτοβουλία των 19 υπογραφών δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα κοινοβουλευτική παρακαταθήκη. Χωρίς να προεξοφλεί πολιτικές μετακινήσεις ή ευρύτερες συμφωνίες, αποδεικνύει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει περιθώρια συνεννόησης και μπορεί να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες με απήχηση πέρα από την Κοινοβουλευτική του Ομάδα.
Σε μια περίοδο κατά την οποία οι συζητήσεις για την ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου βρίσκονται στο προσκήνιο, τέτοιες κινήσεις αποκτούν πρόσθετη σημασία, καθώς δείχνουν ότι η συνεργασία μπορεί να δοκιμαστεί στην πράξη, μέσα από συγκεκριμένες πολιτικές μάχες.
Για την Κουμουνδούρου, το στοίχημα είναι αυτή η κοινοβουλευτική δραστηριότητα να αποκτήσει διάρκεια και να συνοδευτεί από αντίστοιχη πολιτική και κοινωνική δυναμική.
Το βέβαιο είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να αποδείξει πως οι 12 έδρες δεν αποτελούν εμπόδιο για μια δραστήρια και παρεμβατική αντιπολίτευση. Και η συγκέντρωση 19 υπογραφών σε μια κρίσιμη κοινοβουλευτική μάχη δείχνει ότι, όταν υπάρχει πολιτική πρωτοβουλία και συγκεκριμένος στόχος, η κοινοβουλευτική αριθμητική μπορεί να αποκτήσει διαφορετικό περιεχόμενο.
0 Σχόλια